Body kit για KTM 390 Adventure by C-Racer!

Μεταμόρφωση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/4/2021

Είναι εντυπωσιακό το πώς μερικές απλές αλλαγές μπορούν να σου μεταμορφώσουν την μοτοσυκλέτα και να την κάνουν εντελώς διαφορετική. Η C-Racer ανέλαβε το δικό μας 390 και αλλάζοντας λίγα, μεταμορφώνονται πολλά.

Μπορεί στην χώρα μας η εταιρία C-Racer να μην είναι πολύ γνωστή, όμως στο εξωτερικό έχει καταφέρει να εδραιωθεί πλήρως στην αγορά των μετατροπών και του customizing. Εκτός από τα universal kit που κατασκευάζει, η C-Racer κατασκευάζει βελτιωτικά κιτ εμφάνισης για πάρα πολλά μοντέλα της αγοράς και φυσικά ένα από αυτά είναι και για το ΚΤΜ 390 Adventure. Φυσικά δεν είπαμε όχι ώστε η μοτοσυκλέτα μας να μεταλλαχτεί, με ένα κιτ πλαστικών που είναι έτοιμο και διαθέσιμο προς πώληση.

Όλο το σετ έτοιμο για τοποθέτηση με εξαιρετικής ποιότητα πλαστικά, τα οποία βιδώνουν πολύ εύκολα στις υπάρχουσες βάσεις της μοτοσυκλέτας χωρίς καμία μετατροπή. Φυσικά μπορείς να αγοράσεις ξεχωριστά το κάθε κομμάτι

 

Έτσι η μοτοσυκλέτα βρέθηκε στον χώρο της C-Racer και οι ίδιοι οι άνθρωποι της εταιρείας μας τοποθέτησαν τα αξεσουάρ, κάτι που ήταν πανεύκολο και μπορεί να κάνει ο καθένας με πολύ απλά εργαλεία. Αξίζει να πούμε ότι από λάθος συνεννόηση στο χρώμα, τοποθετήθηκε το κιτ για το μαύρο, αλλά μας άρεσε τόσο πολύ που τελικά το αφήσαμε και σας το παρουσιάζουμε.!

Αφαιρέθηκε, λοιπόν, το εμπρός φτερό και αντικαταστάθηκε με αυτό της C-Racer, κάτι που μας έβαλε σε σκέψεις στην αρχή αλλά όταν τοποθετήθηκε συμφωνήσαμε απόλυτα με την επιλογή. Βέβαια να πούμε ότι από μπροστά όταν το κοιτάς μοιάζει λίγο άδειο, αλλά σαν σύνολο είναι πολύ πιο όμορφο και έχει πολύ πιο Adventure όψη. Το χειμώνα θα επανέλθουμε για το αν πετάει νερά, αλλά έχεις την δυνατότητα να τοποθετήσεις και το εργοστασιακό φτερό.

Το κιτ του εμπρός μέρους περιλαμβάνει μικρό φτερό ψηλό, μισό φτερό στην πίσω πλευρά και πλαϊνά πλαστικά ανάμεσα στην μάσκα και το ρεζερβουάρ. Είναι μαύρα η λευκά βαμμένα και υπάρχει και σετ με αυτοκόλλητα

 

Αφαιρέθηκε επίσης και το πίσω φτερό μαζί με το προστατευτικό της αλυσίδας και τοποθετήθηκε άλλο, το οποίο προστατεύει το αμορτισέρ πολύ πιο αποτελεσματικά, ενώ το ύψος του δεν δείχνει ότι θα συνάψει στενές σχέσεις με την κάτω πλευρά της μοτοσυκλέτας σε περίπτωση που η ανάρτηση εξαντλήσει όλη την διαδρομή της. Τα προστατευτικά των μαρσπιέ και της αλυσίδας είναι γερά και ανθεκτικά, ενώ βγαίνουν και σε μαύρο χρώμα.

Όμορφα τα προστατευτικά των μαρσπιέ και του προστατευτικού της αλυσίδας που υπάρχουν και σε μαύρο χρώμα

 

Όμως η μεγάλη αλλαγή στην εμφάνιση προήλθε από την τοποθέτηση των πλαστικών ανάμεσα στην εμπρός πλευρά του ρεζερβουάρ και τον προβολέα, που ουσιαστικά “γέμισαν” το κενό που υπήρχε και “μεγάλωσαν” στην μοτοσυκλέτα. Όπως είπαμε και παραπάνω τα αυτοκόλλητα ήταν για το μοντέλο που παράγεται σε μαύρο πορτοκαλί χρώμα, αλλά μας άρεσαν και για αυτό τα τοποθετήσαμε μέχρι να μας έρθουν τα σωστά. Είναι πολλά τα αυτοκόλλητα και ίσως το “φορτώνουν” πολύ, αλλά έχεις την επιλογή να βάλεις εσύ όσα θες, καθώς τα πλαστικά είναι μαύρα η λευκά με πολύ ποιοτικό γυαλιστερό πλαστικό που ακόμα και σκέτα είναι πανέμορφα.

Προέκταση της βάσης του σταντ για καλύτερη στήριξη

 

Μικρές και πετυχημένες λεπτομέρειες είναι η επέκταση στη βάση του σταντ που αυξάνει την σταθερότητα, αλλά και η προσθήκη του πλαστικού στην βίδα ρύθμισης του ύψους της ζελατίνας, που επιτρέπει πλέον να την ρυθμίζεις με το χέρι. Επίσης αντικαταστάθηκε και η βάση στήριξης της πινακίδας με μια μακρύτερη που ουσιαστικά λειτουργεί σαν προέκταση του πίσω φτερού και στόχο έχει να μην λερώνει τόσο πολύ την πίσω πλευρά της μοτοσυκλέτας, ενώ είναι πολύ πιο όμορφη.

Το πλαστικό καπάκι αντικαθιστά την σέλα του συνεπιβάτη και βιδώνει στις βάσεις των χειρολαβών, δημιουργώντας έναν μικρό αποθηκευτικό χώρο

 

Αφήσαμε για το τέλος τον "κοκοβιό" (οι παλιοί στρητάδες το θυμούνται). Είναι το πλαστικό κάλυμμα της πίσω σέλας που ουσιαστικά την καταργεί και δημιουργεί έναν μικρό αποθηκευτικό χώρο που κλείνει σωστά και ανοίγει πανεύκολα με ένα ειδικό κλειδάκι. Βέβαια για την τοποθέτηση του απαιτείται να αφαιρεθούν οι πίσω χειρολαβές, καθώς στηρίζεται στις βάσεις τους και βιδώνει εκεί. Από την άλλη δεν επιτρέπει την αντικατάσταση της σέλας με την comfort που είναι ενιαία.

Η βίδα που αλλάζει θέση στην ζελατίνα αντικαταστάθηκε με μια που διαθέτει πλαστική χειρολαβή και σφίγγει πλέον με το χέρι

 

Πλέον η μοτοσυκλέτα κυκλοφορεί στους δρόμους και πραγματικά τραβάει τα βλέμματα όσο ποτέ άλλοτε, ειδικά από του κατόχους 390 που σταματούν για να μάθουν "πώς μεταμορφώθηκε έτσι." Στο δρόμο δεν είχαμε κάποιο θέμα με την σταθερότητα, η οποία επηρεάστηκε ελάχιστα στην περιοχή των 135km/h, αλλά χωρίς να είναι κάτι άξιο αναφοράς. Μόλις παραλάβουμε τα λευκά αυτοκόλλητα θα επανέλθουμε, ενώ έχουμε κιόλας τοποθετήσει την comfort σέλα που μεταμόρφωσε ακόμα περισσότερο την μοτοσυκλέτα

Όμορφο και πρακτικό το πίσω φτερό που γλιτώνει από λάσπες το αμορτισέρ

 

Περισσότερες πληροφορίες

https://c-racer.com/store/

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.