Brembo GP4-MS: MotoGP δαγκάνες για όλους, με αντίστοιχο τίμημα

Τα MotoGP πιο κοντά από πότε
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/12/2018

Βρεθήκαμε με τους ανθρώπους της Brembo στην EICMA, στις αρχές Νοεμβρίου, όπου με περηφάνια μας έδειχναν την monobloc, φτιαγμένη σε CNC, δαγκάνα που βγάζουν πλέον σε μαζική παραγωγή. Αν και το μαζική μπορείς να το πεις μονάχα συγκριτικά με το γεγονός πως μέχρι τώρα κατασκεύαζαν κάτι τέτοιο αποκλειστικά για τα MotoGP και τα WSBK. Φυσικά είχαν και monobloc, φυσικά είχαν και CNC, και όχι τώρα πρόσφατα αλλά εδώ και χρόνια, υπάρχει πλέον όμως σημαντική διαφορά.

Η «MS» είναι η νέα προσθήκη στην οικογένεια GP4 και κατασκευάζεται σε CNC εργαλειομηχανή από ένα ενιαίο κομμάτι αλουμινίου, ακριβώς όπως και οι κατά παραγγελία αγωνιστικές δαγκάνες που η Brembo δίνει στις ομάδες που υποστηρίζει. Η διαδικασία είναι φυσικά το ακριβώς αντίθετο από το γρήγορη και άμεση, κι έτσι το αποτέλεσμα είναι να μιλάμε για μία ακριβή λύση που θα την εκτιμήσεις μονάχα όταν την πιάσεις στα χέρια σου πριν ακόμα φρενάρεις μαζί της. Το "εξαιρετικά ελαφριά", δεν μπορεί να περιγράψει την πραγματικότητα μόλις την πιάσεις στα χέρια σου, που θα είναι και η πρώτη στιγμή που πραγματικά θα αντιληφθείς πως το κατώτερο όριο των €2.500, όπου τοποθετείται περίπου η τιμή εκκίνησης, έχει πραγματικό αντίκρισμα.

Η GP4-MS έχει τέσσερα πιστόνια των 30mm για μοτοσυκλέτες με κέντρα των 100mm, και στην πράξη η βασική διαφορά έναντι των υπόλοιπων δαγκανών, είναι το ελάχιστο βάρος της. Αποφεύγοντας την χύτευση η GP4-MS κερδίζει ορισμένα χαρακτηριστικά που διαφορετικά είναι αδύνατο να συνδυαστούν. Από την στιγμή που δεν χύνεται σε καλούπι, το μέταλλο της GP4-MS έχει διαφορετικές μηχανικές ιδιότητες, κι έτσι αντέχει σε υψηλότερες θερμοκρασίες, ενώ παρά το μικρότερο βάρος η αντοχή του είναι σημαντικά αυξημένη. Αυτό σημαίνει πως αφαιρείται μη-αναρτώμενο βάρος ελαχιστοποιώντας την αδράνεια της μοτοσυκλέτας σε κομβικό σημείο για τις επιδόσεις της στην πίστα.

Έχοντας ξοδέψει ήδη μία περιουσία για ελαφρύτερες ζάντες, προσπαθώντας να ελαχιστοποιήσεις το μη-αναρτώμενο βάρος που είναι από τις πρώτες βελτιώσεις σε μία αγωνιστική μοτοσυκλέτα, το επόμενο στάδιο είναι οι δαγκάνες κι εκεί οι λύσεις που είχε κανείς δεν ήταν πολλές. Ανταγωνισμός και υπήρχε και θα υπάρχει, αλλά η Brembo δίνει τώρα μία πολύ καλή ευκαιρία σε εκείνους που τους ενδιαφέρει η απόδοση και όχι το κόστος, να αναβαθμίσουν τα φρένα τους και συνολικά την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας. Το ζήτημα είναι πως οι αγωνιστικές δαγκάνες θέλουν συχνό καθάρισμα και συντήρηση καθιστώντας τες μπελά, για εκείνους που σκέφτονται μια πιο συχνή χρήση σε track day ή ακόμη και περιστασιακή οδήγηση στον δρόμο. Έχοντας εξοικονομήσει βάρος από την κατασκευή, η νέα αγωνιστική δαγκάνα της Brembo είναι στεγανοποιημένη κι απέναντι στην σκόνη και τις ακαθαρσίες του δρόμου, διαφέροντας έτσι από τις αντίστοιχες τις ευρύτερης κατηγορίας της, απαιτώντας λιγότερη συντήρηση.

Αυτή είναι ουσιαστικά η βασική –μη κρυμμένη- διαφορά της νέας δαγκάνας, και όχι το γεγονός πως είναι απλά monobloc εκεί που θα εστιάσουν οι περισσότεροι. Αυτό που θα προσέξουν οι λίγοι και που πρέπει να ξέρετε εσείς, ως γενική γνώση για το που έχει φτάσει η τεχνολογία καθώς δεν πρόκειται αύριο να βάλουμε όλοι μας το χέρι στην τσέπη, είναι στην κατασκευή της. Κι αυτό γιατί η GP4-MS διαφέρει από τις υπόλοιπες της σειράς, καθώς προέρχεται απευθείας από μία ράβδο αλουμινίου, που σιγά-σιγά με την μεθοδικότητα και την λεπτομέρεια που υπόσχεται ένα CNC μηχάνημα, κατασκευάζεται η δαγκάνα χωρίς χύτευση. Το θέμα είναι πως και εδώ υπάρχουν ψιλά γράμματα, κι ακριβώς τώρα είναι που αρχίζει να εμφανίζεται η συσχέτιση με τις MotoGP δαγκάνες. Η κατεργασία σε CNC δεν είναι τίποτα νέο και μιλάμε για μεθοδολογία που υπάρχει από το ’83 για τις δαγκάνες των δύο κομματιών, όπως επίσης monobloc η brembo έχει κι άλλες στην γκάμα της. Αυτό που έκανε διαφορετικό, είναι πως επένδυσε στην αναβάθμιση των CNC μηχανών που χρησιμοποιεί στα εργοστάσιά της, κι εκεί πλέον «έριξε» το λογισμικό οδήγησης που έχει αναπτύξει η ίδια. Είναι η πρώτη φορά που το λογισμικό αυτό χρησιμοποιείται για μία δαγκάνα που μπορεί κανείς να αγοράσει στο εμπόριο.

Μετρώντας λοιπόν τέσσερις δεκαετίες και ακολουθώντας την πορεία της τεχνολογίας όλα αυτά τα χρόνια, η brembo περνά τώρα εμπρός, ξεφεύγοντας ολοκληρωτικά. Αν μείνεις στον τίτλο και το όνομα των μέσων που χρησιμοποιούνται η διαφορά δεν πρόκειται να φανεί, καθώς αυτή κρύβεται στις λεπτομέρειες. Αναπτύσσοντας το δικό της πρόγραμμα οδήγησης, η brembo σπάει κάθε περιορισμό που υπήρχε όταν σχεδίαζε μία νέα δαγκάνα και πλέον μπορεί να κάνει ακριβώς εκείνο που δεν μπορούσε πριν, μειώνοντας υλικό από καίρια σημεία και δοκιμάζοντας ενώ βρίσκεται ακόμη στο σχεδιαστήριο, αν αυτό που φτιάχνει είναι τόσο ελαφρύ που θα διαλυθεί. Πρόκειται για μία παράλληλη εξομοίωση, με την διαφορά πως δεν γίνεται να κάνει λάθος. Γιατί όμως, όταν όλα τα προγράμματα κάνουν λάθη, να μην υπάρχει αυτός ο κίνδυνος; Ας δούμε την διαδικασία που μέχρι τώρα ήταν η εξής: Οι monobloc σχεδιάζονταν από έναν τμήμα ανθρώπων κι έπειτα στέλνονταν σε ένα άλλο τμήμα που αναλάμβανε να μεταφέρει τα σχέδια στις δυνατότητες του CNC μηχανήματος, αντιστρέφοντας συχνά την διαδικασία, μέχρι να προκύψει το τελικό αποτέλεσμα με εκατέρωθεν συμβιβασμό. Τώρα η συνεργασία είναι τελείως διαφορετική και το ενδιάμεσο βήμα δεν υπάρχει. Η σχεδίαση γίνεται χρησιμοποιώντας νέους τοπογραφικούς αλγορίθμους που έχουν προκύψει αποκλειστικά μέσα από την εμπειρία της brembo. Εδώ τώρα πρέπει να τονιστεί πως η ανάπτυξη τέτοιων αλγορίθμων δεν είναι μία αποκλειστικότητα της brembo στην ανθρωπότητα. Απλά το ευρύ κοινό μπορεί να την ακούει τώρα, καθώς εδώ κρύβεται η ειδοποιός διαφορά της νέας δαγκάνας. Γεγονός είναι, πως η βελτιστοποίηση διαμόρφωσης (Topology optimization - TO) ως τεχνολογία στην σχεδίαση δομικών στοιχείων κινητήρων και κινητών μερών, έχει κάνει άλματα τα τελευταία χρόνια και χρησιμοποιείται από όλους, ακόμη κι από τους κατασκευαστές ελαστικών. Το πώς χρησιμοποιείται είναι βέβαια το ζήτημα, αλλά και επτασφράγιστο μυστικό κάθε εταιρίας. Από τα ψήγματα στις αναφορές τους, φαίνεται πως η brembo είναι στον σωστό δρόμο, κι αυτό γιατί ανέπτυξε δικούς της αλγόριθμους. Σε αυτό το κομμάτι της βιομηχανίας, μιλάμε για μία διαδικασία που ξεφεύγει από τον ψηφιακό κόσμο και επεκτείνεται στην επί τόπου μέτρηση και καταγραφή έως ότου διασφαλιστεί μία φόρμουλα πάνω στην οποία θα πατήσουν τα σχέδια από την πρώτη στιγμή.

Έτσι έφτασαν να σχεδιάζουν πρώτα τα φρένα των MotoGP, μετά των Superbike και τώρα υπάρχει η δυνατότητα για κάθε έναν κοινό –πλην πλούσιο- θνητό, να αποκτήσει κάτι αντίστοιχο για την μοτοσυκλέτα του, πληρώνοντας ένα ποσό, που αν και σημαντικό δεν συμπεριλαμβάνει το κόστος εξέλιξης αυτής της τεχνολογίας καθώς αυτό έχει καλυφθεί από τις ομάδες. Άλλωστε θα ήταν ολότελα απαγορευτικό σε διαφορετική περίπτωση.

Οι monobloc δαγκάνες έχουν μεγαλύτερη ακαμψία από εκείνες που αποτελούνται από δύο κομμάτια κι αυτό τις κάνει να σχεδιάζονται ελαφρύτερες. Στην μείωση του βάρους όμως είχαμε φτάσει στο όριο που υπήρχε και για πολύ καιρό η brembo, μέσα από την Marchesini, είχε κατευθύνει την προσπάθεια για μείωση του μη- αναρτώμενου βάρους συνολικά στο σύστημα του τροχού, αφήνοντας για λίγο τις δαγκάνες στην άκρη. Αυτό που φέρνει η GP4-MS, είναι η επαναδραστηριοποίηση ακριβώς εκεί, στην μείωση βάρους της δαγκάνας, με τρόπο όμως που μπορεί να γίνει μονάχα ακολουθώντας πραγματικά τις εξελίξεις από τους αγώνες MotoGP και WSBK και όχι απλά ανακοινώνοντας κάτι τέτοιο για λόγους marketing. Δεν ζύγισα την GP4-MS, αλλά πιάνοντάς την στα χέρια μου, ήταν λες και αντί για επίστρωση νίκελ σε μασίφ αλουμίνιο, ήταν απλά… γάλλιο! Εκείνο το αργυρόλευκο πανάλαφρο μέταλλο που λιώνει στην παλάμη σου, τόσο ελαφριά ήταν η αίσθηση!

Η brembo κινείται στην σωστή κατεύθυνση, που λέει πως όταν είσαι στην κορυφή πρέπει να αναθεωρείς τα όρια ο ίδιος και να προχωράς εμπρός, αν θέλεις να συνεχίσεις να είσαι πρώτος. Ολόκληρη η σειρά GP4 κινείται σε αυτή την κατεύθυνση και η MS είναι η κορυφαία τους πρόταση. Αντίστοιχα όμως και με την ίδια τεχνογνωσία κινείται και ο ανταγωνισμός, καταλήγοντας σε αυτό που αναφέρουμε πιο πάνω, πως σημασία έχει η υλοποίηση. Μέχρι τώρα είχαμε φτάσει να έχουμε μία σταθερά για τα φρένα, κι αυτό από άποψη αίσθησης δεν θα αλλάξει. Τώρα ο πόλεμος είναι στην μείωση του βάρους, κρατώντας όλα τα υπόλοιπα δυναμικά στοιχεία. Το βήμα αυτό της brembo είναι τεράστιο προς τα εμπρός, κι απλά περιμένουμε τον υπόλοιπο ανταγωνισμό να δώσει την απάντησή του…

Ετικέτες

Yoshimura Tornado S-1: Μία από τις 50 σπάνιες superbikes της Yoshimura προς πώληση

Με αύξοντα αριθμό #21 και μόλις 6.986 km στην Πολωνία
S1
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/8/2026

Η Yoshimura Tornado S-1 του 2002 είναι μία από τις πιο σπάνιες μοτοσυκλέτες δρόμου που κατασκεύασε ποτέ ο διάσημος ιαπωνικός βελτιωτικός οίκος, με μόλις 50 μονάδες να έχουν παραχθεί και μια εξ αυτών να προσφέρεται σήμερα προς πώληση στην Ευρώπη.

Η Yoshimura είναι γνωστή κυρίως για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες και τα εξαρτήματα επιδόσεων για Suzuki, όμως στις αρχές της δεκαετίας του 2000 αποφάσισε να δημιουργήσει μια δική της ολοκληρωμένη superbike. Το αποτέλεσμα ήταν η Tornado S-1, με βάση την πρώτη γενιά της Suzuki GSX-R1000.

Yoshimura Tornado S1

Η παραγωγή περιορίστηκε σε μόλις 50 αριθμημένες μοτοσυκλέτες, με την Tornado S-1 να παρουσιάζεται το 2002 στην Ιαπωνία με τιμή 3.780.000 γιεν. Για την εποχή αποτελούσε μια εξαιρετικά προηγμένη και ακριβή κατασκευή, με τιμή περίπου 37.000 €, που αντιστοιχεί σε περίπου 56.300 € σήμερα.

Yoshimura Tornado S1

Η Yoshimura δεν περιορίστηκε στην τοποθέτηση μερικών performance parts από τον κατάλογό της όμως. Ο κινητήρας των 988 cc υπέστη εκτεταμένες επεμβάσεις. Η κυλινδροκεφαλή τροποποιήθηκε, τοποθετήθηκε λεπτότερη φλάντζα για αύξηση της σχέσης συμπίεσης από 12,0:1 σε 13,2:1, ενώ χρησιμοποιήθηκαν εκκεντροφόροι ST-1 και ενισχυμένα ελατήρια βαλβίδων.

Yoshimura Tornado S1

Το όριο περιστροφής αυξήθηκε στις 12.700 rpm, δηλαδή κατά 500 rpm σε σχέση με τον εργοστασιακό κινητήρα της Suzuki. Η εργοστασιακή ECU αντικαταστάθηκε από Yoshimura EMS με διαφορετικούς χάρτες καυσίμου και ανάφλεξης, οι οποίοι μπορούσαν να επιλεγούν από διακόπτη στο τιμόνι.

Yoshimura Tornado S1

Υπήρχε επίσης quickshifter και shift light, στοιχεία που σήμερα μπορεί να μην ακούγονται και τόσο εντυπωσιακά, αλλά το 2002 κάθε άλλο παρά συνηθισμένα ήταν σε μοτοσυκλέτα δρόμου. Η εξάτμιση ήταν ένα σύστημα 4-σε-1 από τιτάνιο με τελικό Tri-Oval Cyclone, από ανθρακονήματα.

Yoshimura Tornado S1

Σύμφωνα με τα νούμερα της ίδιας της Yoshimura, η Tornado S-1 απέδιδε πάνω από 168 άλογα στις 12.000 rpm και περίπου 11 κιλά ροπής από τις 10.000 rpm.

Στο πλαίσιο και τις αναρτήσεις οι αλλαγές ήταν εξίσου εκτεταμένες. Η S-1 απέκτησε αναρτήσεις Öhlins εμπρός και πίσω με ειδικές ρυθμίσεις από την Yoshimura, Öhlins σταμπιλιζατέρ τιμονιού, διαφορετικό λαιμό, νέο μοχλικό της πίσω ανάρτησης και ειδικά σχεδιασμένο ψαλίδι αλουμινίου.

Yoshimura Tornado S1

Στα φρένα χρησιμοποιήθηκαν εξαπίστονες δαγκάνες Nissin, ακτινική τρόμπα της ίδιας και μεταλλικά σωληνάκια υψηλής πίεσης. Οι εργοστασιακοί τροχοί αντικαταστάθηκαν από ελαφρύτερους αλουμινένιους τροχούς της BBS.

Yoshimura Tornado S1

Ακόμη και το ρεζερβουάρ δεν έμεινε εργοστασιακό, καθώς η Yoshimura το αντικατέστησε με αλουμινένιο χωρητικότητας 24 λίτρων. Τα γρανάζια είναι AFAM, τα μαρσπιέ από την Yoshimura και ολόκληρο το fairing κατασκευάστηκε από ανθρακονήματα, με βίδες μισής στροφής-ταχείας απελευθέρωσης, σχεδιασμένο ειδικά για την S-1.

Yoshimura Tornado S1

Η εξωτερική εμφάνιση διαφοροποιεί πλήρως τη μοτοσυκλέτα από την GSX-R1000 στην οποία βασίζεται. Οι γραμμές είναι σχετικά διακριτικές για μια τόσο ακραία κατασκευή, ενώ χαρακτηριστικές είναι οι εισαγωγές που θυμίζουν βράγχια στα πλαϊνά πάνελ. Στον εξοπλισμό περιλαμβάνονται επίσης προβολείς Hella HID, ακόμη μία ιδιαίτερη λύση για το 2002.

Yoshimura S-1 Tornado

Η συγκεκριμένη Tornado S-1 είναι η #21 από τις 50 που κατασκευάστηκαν. Πρόκειται για μία JDM (Japanese Domestic Market) μοτοσυκλέτα με διάθεση περιορισμένη εντός της ιαπωνικής αγοράς και με το οδόμετρο να αναγράφει μόλις 6.986 km. Σύμφωνα με τον πωλητή, διατηρείται σε αυθεντική συλλεκτική κατάσταση, με την αρχική βαφή να βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση.

Yoshimura S-1 Tornado

Η μοτοσυκλέτα εισήχθη στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2025 και υποβλήθηκε σε service στην Πολωνία τον Μάρτιο του 2026. Σήμερα παραμένει στην Πολωνία και προσφέρεται στην ευρωπαϊκή αγορά με τα απαραίτητα έγγραφα για διεθνή ταξινόμηση.

Yoshimura S-1 Tornado

Η ζητούμενη τιμή ανέρχεται σε 40.000 ευρώ, ενώ για πληροφορίες σχετικά με την αγορά οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν στο [email protected] ή στο [email protected].

Yoshimura S-1 Tornado

Μόλις 50 Tornado S-1 κατασκευάστηκαν και η συγκεκριμένη, με λιγότερα από 7.000 km, αποτελεί μία από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου μια τέτοια μοτοσυκλέτα εμφανίζεται προς πώληση. Για τους φίλους των ιδιαίτερων superbike της εποχής, πρόκειται για ένα εξαιρετικά ξεχωριστό κομμάτι της ιστορίας της Yoshimura.

Ετικέτες