Brembo vs Fake Brembo

Αντεπίθεση της Brembo σε πλαστά αντίγραφα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/11/2016

Μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου του 2016, η πολύμηνη έρευνα που διεξήγαγε η Brembo αποκάλυψε ότι κάθε δεδομένη στιγμή υπάρχουν τουλάχιστον 30.000 πλαστά προϊόντα που πωλούνται σε online καταστήματα κι άλλες διαδικτυακές πλατφόρμες πώλησης. Ξεκινώντας την μακρά διαδικασία, να κυνηγήσει κάθε έναν από τους παραπάνω πωλητές, αποφάσισε παράλληλα να εισάγει στην μοτοσυκλέτα -και γενικότερα να επεκτείνει σε όλο τον τιμοκατάλογό της- την Online εξακρίβωση της αυθεντικότητας των προϊόντων της. Είναι μία πρακτική που η ίδια εφάρμοσε πρώτη ανάμεσα στον ανταγωνισμό αρκετό καιρό πριν και πλέον αποκτά μεγαλύτερο εύρος. Με κάθε αγορά Brembo, και όχι φυσικά σε OEM εγκαταστάσεις, ο αγοραστής λαμβάνει και μία κάρτα που ξύνοντάς την αποκαλύπτει έναν σειριακό αριθμό, τον οποίο εισάγει στην διαδικτυακή πλατφόρμα που έχει στήσει η εταιρία για να επαληθεύσει την αυθεντικότητα του προϊόντος.

Σε συνάντηση που είχαμε με τους ανθρώπους της εταιρίας, στα πλαίσια της φετινής EICMA, η συζήτηση μας έφερε στο θέμα, ότι καλό θα ήταν ο σειριακός αριθμός να αναγράφεται και πάνω στην ίδια την δαγκάνα. Η Brembo εισάγει επίσης ένα νέο καλούπι με περισσότερα «νεύρα» τα οποία εξυπηρετούν την ταχύτερη αποβολή της θερμότητας, ενισχύουν την αντοχή αλλά παράλληλα καθιστούν ακόμα πιο δύσκολη την αντιγραφή τους, σημείο που ο ανταγωνισμός είχε φτάσει σε πολύ καλό σημείο.

Αυτό είναι περισσότερο που ταρακούνησε την Brembo και δημιούργησε ειδικό τμήμα που θα κυνηγά τις αντιγραφές και όχι τόσο η απώλεια των πωλήσεων. Γιατί όταν αποτύγχανε ένα τέλειο οπτικά πλαστό αντίγραφο, θιγόταν η φήμη της εταιρίας από τον ανυποψίαστο πελάτη.

Βασικός λόγος που διαφέρουν από τον ανταγωνισμό, σύμφωνα με τους ανθρώπους της εταιρίας, είναι στην πρώτη ύλη, στο κράμα που χρησιμοποιούν για την κατασκευή και γενικότερα στην συνολική υλοποίηση, όχι τόσο στον σχεδιασμό και στην εξέλιξη, όταν μιλάμε για δαγκάνες.

Αυτή είναι και η διαφορά τους με την θυγατρική Bybre, όπως μας ανέλυσαν διεξοδικά οι ίδιοι, και θα σχολιάσουμε σε ξεχωριστό άρθρο.

Για να προστατέψουν λοιπόν αυτό που τους κάνει να διαφέρουν, αποφάσισαν να ασχοληθούν με τα πλαστά αντίγραφα, δίνοντας την ευκαιρία στον τελικό πελάτη να ελέγξει απευθείας αν αυτό που αγοράζει είναι αυθεντικό

  

Στην πρώτη ύλη είναι και η διαφορά τους με την θυγατρική Bybre, όπως μας ανέλυσαν διεξοδικά οι ίδιοι, και θα σχολιάσουμε σε ξεχωριστό άρθρο.

 

Γερμανία: Φτηναίνει την απόκτηση άδειας οδήγησης – Σήματα μέσω εφαρμογής, λιγότερα υποχρεωτικά μαθήματα

Η γερμανική κυβέρνηση μειώνει τις υποχρεωτικές απαιτήσεις και δίνει περισσότερη εξουσία στις σχολές οδήγησης
diploma odigisis
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στη Γερμανία η απόκτηση διπλώματος οδήγησης αυτοκινήτου, μαζί με όλα τα μαθήματα και τις εξετάσεις, κοστίζει γύρω στα 3.400 ευρώ, ποσό που προφανώς φαντάζει εξωφρενικό για τα ελληνικά δεδομένα. Αυτά τα χρήματα αναλογούν σε 12 μαθήματα διάρκειας 45 λεπτών που είναι το υποχρεωτικό ελάχιστο, συν κάμποσες ώρες θεωρητικής εκπαίδευσης και όλα τα συμπαραμαρτυρούντα των εξετάσεων.

Αυτό πρόκειται να αλλάξει καθώς η κυβέρνηση της χώρας έθεσε ως στόχο να κάνει την απόκτηση άδειας πιο προσιτή και γρήγορη – “η προσωπική μετακίνηση δεν είναι προνόμιο,” δήλωσε ο υπουργός Patrick Schnieder. Έτσι ο νέος νόμος που έφερε προς ψήφιση το γερμανικό υπουργείο Μεταφορών αλλάζει δραστικά την όλη διαδικασία.

Το πρώτο που αλλάζει είναι η διαδικασία των θεωρητικών μαθημάτων, καθώς πλέον δεν θα είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία του μαθητή. Αντιθέτως, οι σχολές οδήγησης θα μπορούν να προσφέρουν μαθήματα μέσω ψηφιακών μέσων, όπως οι εφαρμογές για τηλέφωνα.

Επιπλέον, προβλέπεται η δραστική μείωση των ερωτήσεων της θεωρητικής εξέτασης, καθώς τώρα αντλούνται από ένα σύνολο 1.169 ερωτήσεων, οι οποίες θα συρρικνωθούν σε 840.

Όσο για τα πρακτικά μαθήματα, η πρότερη απαίτηση για τουλάχιστον 12 μαθήματα καταργείται και πλέον οι σχολές θα αποφασίζουν πόσα χρειάζονται ανάλογα με το επίπεδο ικανότητας του υποψηφίου. Καταργούνται επίσης κάποιες δεσμεύσεις του προηγούμενου συστήματος, που επέβαλλε οπωσδήποτε τα πρακτικά μαθήματα να περιλαμβάνουν οδήγηση τη νύχτα, αλλά και στον αυτοκινητόδρομο.

Εισάγεται δε μια νέα δυνατότητα να κάνει κανείς τα πρακτικά μαθήματα με δικό του άνθρωπο. Αυτό μπορεί να συμβεί εφόσον οι υποψήφιος έχει περάσει επιτυχώς από τα θεωρητικά και έχει κάνει τουλάχιστον έξι μαθήματα με εκπαιδευτή της σχολής. Από κει και πέρα, μπορεί να κάνει όσα μαθήματα θέλει ακόμη υπό την επίβλεψη κάποιου δικού του ανθρώπου, συγγενή ή φίλου, με μόνο προϋπόθεση αυτή ή αυτός να ξεπερνά ένα ελάχιστο όριο ηλικίας, να έχει δίπλωμα για κάποια χρόνια και να μην ξεπερνά ένα όριο βαθμών ποινής στο δίπλωμά του – όρια πάντως που δεν έχουν καθοριστεί ακόμη στο σχέδιο νόμου.

Αλλαγή θα υπάρξει και στις εξετάσεις, η διάρκεια των οποίων μειώνεται από 40-55 λεπτά σε 25-30 και πλέον δεν θα περιλαμβάνουν εξέταση στο παρκάρισμα (για τα αυτοκίνητα).

Η νέα αυτή νομοθεσία αναμένεται να έρθει στη γερμανική Βουλή προς ψήφιση εντός της φετινής χρονιάς, με στόχο να εφαρμοστεί από 1/1/2027, γεγονός που ήδη έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα στη χώρα. Οι σχολές οδήγησης αναφέρουν ραγδαία πτώση στους υποψήφιους, καθώς οι περισσότεροι προφανώς περιμένουν τις νέες, μειωμένες τιμές.

Η αντίδραση της γερμανικής Ένωσης Εκπαιδευτών Οδήγησης είναι πολύ αρνητική, απορρίπτοντας εξ ολοκλήρου τα ηλεκτρονικά μαθήματα και εξετάσεις για το θεωρητικό σκέλος, αλλά και τα μαθήματα στον δρόμο με συγγενή ή φίλο του υποψήφιου. Κατά τη γνώμη τους αυτά τα μέτρα απειλούν να αντιστρέψουν την τάση μείωσης των τροχαίων ατυχημάτων που σημειώνει η Γερμανία τις τελευταίες δεκαετίες.

Στο βάθος καραδοκεί ένας ενδεχόμενος κίνδυνος: δημιουργείται ένα ανταγωνιστικότερο περιβάλλον για τις σχολές οδήγησης, οι οποίες τώρα θα έχουν μεγαλύτερη ελευθερία στην κατάρτιση πακέτων τιμών για να προσελκύσουν πελάτες. Το πιθανό πρόβλημα είναι ένας διαφαινόμενος πόλεμος τιμών μεταξύ σχολών που θα μπορούσε να έχει σοβαρή επίδραση στην ποιότητα της εκπαίδευσης των νέων οδηγών, καθώς δεν αποκλείεται κάποιες να φτιάξουν πολύ φτηνά προγράμματα με το ελάχιστο των μαθημάτων, αφήνοντας ως μόνη δικλείδα ασφαλείας την τελική δοκιμασία από τους εξεταστές των ομοσπονδιακών αρχών.