BRITTEN V1000 (VIDEO)

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/1/2015

BRITTEN V1000

Όταν τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα

Με αφορμή τον Guy Martin που οδήγησε πρόσφατα μια Britten στην Νέα Ζηλανδία, κάνουμε ένα flash-back σε μια από τις σπουδαιότερες μοτοσυκλέτες των '90ies, η ιστορία της οποίας κάλλιστα θα μπορούσε να γίνει κινηματογραφική ταινία. Ο νεοζηλανδός John Britten ήταν από τα κλασσικά παραδείγματα ανθρώπου που τίποτα δεν μπορούσε να σταθεί εμπόδιο στα όνειρά του. Παρά το γεγονός ότι η χώρα του δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα βοσκοτόπι για αρνάκια, εκείνος σχεδίασε και κατασκεύασε μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα V2 1000 κυβικών, που συμμετείχε στην κατηγορία Battle Of Twins και αμφισβητούσε στα ίσια την κυριαρχία των Ducati 851 και 888. Όμως τα αποτελέσματα των αγώνων δεν λένε ούτε την μισή αλήθεια για την μοτοσυκλέτα του Britten. Την πραγματική αλήθεια λένε οι αφίσες με φωτογραφίες της V1000 που είδαμε σε αρκετά γραφεία στο εργοστάσιο της Ducati όταν το είχαμε επισκευτεί το 1999, αλλά και οι συχνές αναφορές σε αυτή την μοτοσυκλέτα που κάνουν ακόμα και σήμερα πολλοί σχεδιαστές και μηχανικοί όλων των εταιρειών όταν πιάνουμε μαζί τους γενικές συζητήσεις.

Αυτό συμβαίνει διότι η Britten V1000 είναι ο ορισμός του μηχανολογικού και σχεδιαστικού μινιμαλισμού. Όλα ξεκινούν από την απουσία πλαισίου και την εκμετάλλευση του όγκου και της ακαμψίας του κινητήρα στο έπακρο. Με αρθρωτές αναρτήσεις μπρος-πίσω, μια πλεξούδα για εξατμίσεις και ένα σμιλεμένο κάλυμμα από carbon/Kevlar σε ρόλο φαίρινγκ, ρεζερβουάρ, σέλας και ουράς, το σχήμα της Britten V1000 ακροβατεί μεταξύ τέχνης και τεχνολογίας. Βέβαια η πρώτη μοτοσυκλέτα του Britten ήταν χοντρή και άσχημη, όμως αυτή που κατάφερε να βγάλει σε περιορισμένη παραγωγή είναι το νούμερο ένα must-have για τους συλλέκτες και η τιμή της στις δημοπρασίες εκτιμάται κοντά στις 800.000 ευρώ, όταν καινούρια πριν 22 χρόνια έκανε 100.000. Λιγότερες από δέκα τέτοιες μοτοσυκλέτες κατάφερε να φτιάξει ο John Britten στο εργαστήριό του στην αυλή του σπιτιού του, πριν πεθάνει από καρκίνο σε ηλικία μικρότερη των 50 ετών. Κρίμα, όμως κατάφερε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα και να μείνει για πάντα στην ιστορία, όταν άλλοι ζουν 100 χρόνια και δεν τους θυμάται κανείς και για τίποτα…  

 

Δήμος Σουλίου: Καινοτομεί επενδύοντας στον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Ήρθε η ώρα να αποκτήσουμε και στην Ελλάδα ορεινά πάσα
souli moto tourism
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/5/2026

O Δήμος Σουλίου ανακοίνωσε μια δράση που επικεντρώνει στην ανάπτυξη του μοτο-τουρισμού, με προφανή στόχο να αναπτύξει το τουριστικό προϊόν της περιοχής εκμεταλλευόμενος το μοναδικό του φυσικό τοπίο και το έντονο γεωγραφικό ανάγλυφο της περιοχής.

Η δημιουργία τριών προτεινόμενων μοτοσυκλετιστικών διαδρομών πατά πάνω στο υφιστάμενο οδικό δίκτυο του Δήμου και στην ουσία πρόκειται για τρία ορεινά περάσματα (pass) της Πίνδου:

  • Πάσο Πλακωτής (Plakoti Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Πολύδροσο – Βροσίνα, επί της Παλαιάς Εθνικής Οδού Ηγουμενίτσας – Ιωαννίνων,
  • Πάσο Παραμυθιάς (Paramythia Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Παραμυθιά – Γλυκή, επί της Εθνικής Οδού 19,
  • Πάσο Σουλίου (Souli Pass): Διαδρομή Γλυκή – Σούλι (Κάστρο Κιάφας), επί της Επαρχιακής Οδού.
souli moto tourism

Η πρωτοβουλία υλοποιείται σε συνεργασία με τη Μοτοσυκλετιστική Λέσχη Θεσπρωτίας (ΜΟ.ΛΕ.ΘΕ.) και την Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών Ελλάδας (ΜΟΤ.Ο.Ε.), στα πλαίσια της οποίας θα γίνουν μια σειρά παρεμβάσεων στις προτεινόμενες διαδρομές προς διευκόλυνση και εξυπηρέτηση των επισκεπτών:

  • Τοποθέτηση πινακίδων αρχής και τέλους κάθε διαδρομής, καθώς και ενημερωτικών πινακίδων με στοιχεία για το πάσο και τα σημεία ενδιαφέροντος,
  • Δημιουργία περιπτέρου (κιόσκι) θέασης, ενημέρωσης και ανάπαυσης, από ένα σε κάθε διαδρομή,
  • Ανάπτυξη εφαρμογής για κινητά τηλέφωνα και εγκατάσταση μικρών πομπών Bluetooth σε σημεία στάσης και μνημεία, για την αυτόματη ενεργοποίηση ψηφιακού περιεχομένου (βίντεο, κείμενα, αφηγήσεις),
  • Διοργάνωση ενημερωτικών εκδηλώσεων και στοχευμένη προβολή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
souli moto tourism

Το γεγονός πως ο Δήμος Σουλίου είναι ο πρώτος που ασχολείται θεσμικά και οργανωμένα με τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό στη χώρα μας εν έτει 2026 είναι μεν σπουδαίο νέο, είναι όμως και ενδεικτικό του πόσο πίσω βρισκόμαστε στο θέμα της εγχώριας τουριστικής ανάπτυξης, η οποία ακόμη πασχίζει να απογαλακτιστεί από στερεότυπα δεκαετιών – συρτάκι, κίονες και παραλίες – και να προσελκύσει εναλλακτικές μορφές τουρισμού, όπως είναι η μοτοσυκλέτα, εκμεταλλευόμενη τα φυσικά προσόντα που χαρακτηρίζουν κάθε γωνιά της χώρας μας και όχι μόνο τα παραθαλάσσια.

Τα τελευταία χρόνια εξειδικευμένες εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες μοτοσυκλετιστικού τουρισμού στη χώρα μας – κυρίως σε εκτός δρόμου διαδρομές που στην Ελλάδα είναι εν πολλοίς ελεύθερες σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη – γνωρίζουν μεγάλη άνοδο. Η εμπλοκή επίσημων φορέων όπως ένας Δήμος μόνο καλό μπορεί να κάνει, προσθέτοντας οργάνωση σε ένα ευρύτερο πλαίσιο υπηρεσιών και γιατί όχι, μελλοντικές βελτιώσεις σε ζητήματα υποδομών, όπως η ποιότητα των δρόμων.

Μπορούμε πάντα να ονειρευόμαστε όταν κάποιοι, έστω και λίγοι, στην Ελλάδα βλέπουν λίγο πιο πέρα από τα τετριμμένα αναζητώντας πώς θα αναπτύξουν το τουριστικό προϊόν, αντί απλώς να το αρμέξουν.

Ετικέτες