Casey Stoner - Οδήγησε πρώτη φορά αγωνιστικό δίχρονο 500

Στο Goodwood Festival με τις Suzuki RGV500 των Kenny Roberts Jr. και Kevin Schwantz
Casey Stoner on an RGV
Από το

motomag

18/7/2023

Το απόγευμα της Κυριακής 16/7, ο Casey Stoner βρέθηκε στο Goodwood Festival οδηγώντας τη Ducati GP7, στη σέλα της οποίας κέρδισε τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο του το 2007. Παράλληλα ο Αυστραλός εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να οδηγήσει για πρώτη φορά ένα δίχρονο 500 κυβικών από την εποχή των 500GP.

Ο δις πρωταθλητής του MotoGP, έχει στο παρελθόν δηλώσει την αγάπη του για τα θρυλικά δίχρονα αγωνιστικά 500 κυβικών που μεσουρανούσαν τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, μέχρι να αντικατασταθούν το 2002 από τα τετράχρονα των 990 κυβικών. Ο ίδιος πρόλαβε την εποχή των δίχρονων, στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών (2ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 250 το 2005 πίσω από τον Dani Pedrosa), προτού ανέβει στην μεγάλη κατηγορία, το 2006 με την LCR Honda, τέσσερα χρόνια αφού τα τελευταία 500GP έκαναν την εμφάνισή τους στην πίστα.

Casey Stoner on RGV

Ένας λάτρης λοιπόν, των δίχρονων και παράλληλα “πολέμιος” της υπέρμετρης χρήσης ηλεκτρονικών και αεροδυναμικών βοηθημάτων από τη σύγχρονη γενιά MotoGP μοτοσυκλετών, δεν θα μπορούσε να χάσει την ευκαιρία να οδηγήσει τις δίχρονες Suzuki RGV500 των Kenny Roberts Jr. και Kevin Schwantz. Μετά από αυτή την εμπειρία του, στην προσωρινή πίστα που δημιουργείται για τις ανάγκες του Goodwood Festival of Speed, ο Stoner έδωσε μία αποκλειστική συνέντευξη στο Speedweek.com.

Όπως δήλωσε ο ίδιος: “Θα έλεγα ότι ήταν μία από τις καλύτερες ημέρες μου στον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Όχι μόνο οδήγησα για πρώτη φορά μία μοτοσυκλέτα GP 500, αλλά ήταν αυτές των Kevin και Kenny! Ήμουν τεσσάρων χρονών όταν ο Kenny έτρεχε με αυτήν. Δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να δοκιμάσω μία δίχρονη μοτοσυκλέτα 500 κυβικών. Αν και όλη μου τη ζωή είχα ως στόχο να αγωνιστώ στο παγκόσμιο πρωτάθλημα 500GP. Έχασα τον στόχο αυτό για λίγα χρόνια.

Casey Stoner on RGV

Η πίστα του Goodwood, όμως όπως ήδη αναφέραμε, δημιουργείται αποκλειστικά για τις ανάγκες του φεστιβάλ, και δεν πληρεί τους βασικούς κανόνες ασφαλείας για οδήγηση στο όριο. Όπως είναι λογικό, λοιπόν, ο Stoner δεν πίεσε καταστάσεις, δηλώνοντας κατόπιν ότι θα ήθελε να δοκιμάσει τι μπορεί να κάνει το RGV στο κλειστό περιβάλλον μίας πίστας προδιαγραφών GP.

“Μπόρεσα τουλάχιστον να πάρω μία γεύση από τα δίχρονα, εδώ, στην Αγγλία. Μπορούσα να νιώσω την ωμή δύναμη και πόσο ελαφριές και ευέλικτες είναι αυτές οι μοτοσυκλέτες. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν τις διαφορές μεταξύ των σημερινών MotoGP και εκείνων της δεκαετίας του 1990.”

Φωτογραφίες: The Race

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.