CFMOTO: Η συμμετοχή της Γουατεμάλας κέρδισε το 2ο MT Challenge στην Ισπανία [VIDEO]

Η τελική φάση πραγματοποιήθηκε στη Huelva με 20 ομάδες και τη νέα 1000MT-X

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/10/2026

Η δεύτερη παγκόσμια τελική φάση του CFMOTO MT Challenge ολοκληρώθηκε στη Huelva της Ισπανίας, με την ομάδα της Γουατεμάλας να κατακτά την πρώτη θέση, μπροστά από τις ομάδες της Ισπανίας και της Γαλλίας.

Είκοσι ομάδες από περισσότερες από 20 χώρες και περιοχές, με τέσσερις αναβάτες διαφορετικών ηλικιών, φύλου και επιπέδου εμπειρίας, συγκεντρώθηκαν στη νότια Ισπανία για την τελική φάση του CFMOTO MT Challenge 2026.

Από τις 26 έως τις 28 Σεπτεμβρίου, σχεδόν 200 συμμετέχοντες, διοργανωτές και στελέχη της CFMOTO πήραν μέρος στη δεύτερη παγκόσμια διοργάνωση, μετά την πρώτη που πραγματοποιήθηκε πέρυσι στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.

Οι ομάδες είχαν προκριθεί μέσω περιφερειακών αγώνων σε Ασία, Λατινική Αμερική και Ευρώπη, με διαφορετικές δοκιμασίες και επίπεδα δυσκολίας. Στην τελική φάση της Ισπανίας, οι αγωνιζόμενοι κλήθηκαν να συνδυάσουν τεχνική οδήγηση, πλοήγηση, αντοχή και συνεργασία.

"Θέλαμε να φέρουμε τους ιδιοκτήτες MT κοντά, ώστε να δουν τι μπορούν πραγματικά να κάνουν οι μοτοσυκλέτες, να αντιμετωπίσουν νέες προκλήσεις και να μοιραστούν την περιπέτεια όχι μόνο με τους υπόλοιπους φιναλίστ, αλλά και διαδικτυακά με όλο τον κόσμο", δήλωσε ο Markus Ferch, Αντιπρόεδρος Πωλήσεων της CFMOTO στην Ευρώπη, πριν από την έναρξη της τελικής φάσης.

"Το πνεύμα των MT σημαίνει να ξεπερνάς τα όρια, να εμπνέεις ο ένας τον άλλον και να οδηγείς ως μέρος μιας κοινότητας."

Μία από τις νέες προσθήκες του 2026 ήταν η δημιουργία του MT Dream Team. Τέσσερις επαγγελματίες αναβάτες συμμετείχαν στις δοκιμασίες, με επικεφαλής τον Brand Ambassador της CFMOTO και αγωνιζόμενο Mario Román Serrano.

Η πρώτη ημέρα περιλάμβανε το Venue Challenge, το οποίο πραγματοποιήθηκε σε δέκα διαφορετικά σημεία της off-road περιοχής του Monteblanco Circuit. Οι δοκιμασίες απαιτούσαν ισορροπία, ακρίβεια, σωστή κρίση, έλεγχο του γκαζιού και φυσικά αποφασιστικότητα.

Μεταξύ αυτών ήταν το SENA Blindfold Challenge, που είχε χρησιμοποιηθεί και το 2025. Σε αυτή τη δοκιμασία ένας αναβάτης οδηγούσε με δεμένα μάτια, ενώ ο τον καθοδηγούσε αποκλειστικά μέσω φωνητικών οδηγιών από ενδοεπικοινωνία ένα άλλο μέλος της ομάδας του.

Στο πρόγραμμα υπήρχε επίσης το TAI CHI Challenge της CFMOTO, με τους αναβάτες να καλούνται να κινηθούν σε μαλακό, αμμώδες έδαφος μέσα σε μια μεγάλη κυκλική διαδρομή σε σχήμα Yin-Yang. Η δοκιμασία απαιτούσε αλλαγή κατεύθυνσης στη μέση της διαδρομής, διατηρώντας ταυτόχρονα τον έλεγχο και την ταχύτητα μέχρι την έξοδο.

Ακολούθησε το Natural Extreme Trial, όπου αξιοποιήθηκε η φυσική μορφολογία του χώρου του Monteblanco για μια δοκιμασία με χαρακτηριστικά Enduro, ενώ στο Figure 8 Plus Challenge οι αναβάτες έπρεπε να συνδυάσουν ισορροπία και ακρίβεια στις αλλαγές κατεύθυνσης. Η ημέρα ολοκληρώθηκε με το Sand Crossing Challenge, σε μια ακόμη δοκιμασία πάνω σε μαλακό έδαφος. Mt Challenge

Τη δεύτερη ημέρα οι αναβάτες άφησαν περισσότερο χώρο στο γκάζι, καθώς η διαδρομή βγήκε έξω από τα όρια του Monteblanco. Η πλοήγηση και η γενικότερη ικανότητα στην οδήγηση Adventure μοτοσυκλέτας έγιναν πλέον βασικά στοιχεία, με checkpoints που διέφεραν ως προς την απόσταση, τη μορφολογία του εδάφους και τα εμπόδια.

Μία από τις δοκιμασίες ήταν το Time Gap Challenge, όπου μετρήθηκε η διαφορά στους χρόνους τερματισμού δύο αναβατών που επέλεγε κάθε ομάδα. Εκτός από την αντοχή, σημαντικό ρόλο έπαιξαν η συγκέντρωση και ο σωστός προγραμματισμός σε όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε στη διοργάνωση ήταν η CFMOTO 1000MT-X, αντικαθιστώντας την 800MT-X που είχε χρησιμοποιηθεί στην Αυστραλία το 2025. Πρόκειται για το μεγαλύτερο Adventure μοντέλο της γκάμας, με δικύλινδρο κινητήρα 946 cc, έμφαση στη συγκέντρωση των μαζών και εξοπλισμό προσανατολισμένο στην οδήγηση εκτός δρόμου.

Στον εξοπλισμό της περιλαμβάνονται ρυθμιζόμενη από τον αναβάτη απόδοση ισχύος, τέσσερα συν ένα riding modes, traction control, ρυθμιζόμενες αναρτήσεις, ρεζερβουάρ καυσίμου 22,5 λίτρων, χούφτες, ποδιά προστασίας κινητήρα και ελαστικά Pirelli μικτής χρήσης.

Με την ολοκλήρωση των δοκιμασιών της δεύτερης ημέρας καταρτίστηκε η τελική βαθμολογία. Η ομάδα της Νέας Ζηλανδίας, που είχε κερδίσει την πρώτη διοργάνωση το 2025, παρέδωσε τον τίτλο στην ομάδα της Γουατεμάλας. Δεύτερη ήταν η ισπανική ομάδα, ενώ την τρίτη θέση κατέλαβε η γαλλική.

Στις ατομικές διακρίσεις, οι Khoun-Sith Vongsana της Γαλλίας και Franklin Noguera από τη Δομινικανή Δημοκρατία αναδείχθηκαν MT Masters, ενώ οι δύο αναβάτες κέρδισαν επίσης διακρίσεις Best Technique σε τρεις διαφορετικές δοκιμασίες.

Το βραβείο Best MT Spirit, για επιμονή, πάθος, θετική ενέργεια και ομαδικότητα, πήγε στον Roberto Ungaro της Ιταλίας.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, το CFMOTO MT Challenge ολοκληρώθηκε με τη μορφή μιας μεγάλης παγκόσμιας συνάντησης αναβατών Adventure. Η τελική κατάταξη ήταν ο αγωνιστικός στόχος, όμως το μεγαλύτερο μέρος της διοργάνωσης αφορούσε τις ίδιες τις δοκιμασίες, την οδήγηση και τη συνεργασία μεταξύ των συμμετεχόντων.

Μετά τις δύο πρώτες διοργανώσεις σε Αυστραλία και Ισπανία, το CFMOTO MT Challenge δείχνει ότι θα συνεχίσει να αποτελεί έναν από τους βασικούς θεσμούς της εταιρείας για τους αναβάτες της οικογένειας των MT.

Ετικέτες

cfmoto

CFMOTO 1000MT-X

MT Challenge

2026

Ισπανία

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο

Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.

Ετικέτες

https://bit.ly/MOTO_683