CFMOTO - Πατέντα για ζώνες ασφαλείας σε μοτοσυκλέτα

Ιδέα που θα μπορεί να συνεργαστεί με το σύστημα αυτόματης πέδησης του Active Cruise Control

Από τον

Γιάννη Τσινάβο

9/7/2024

Με ένα νέο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας η CFMOTO θέλει να φέρει τις ζώνες ασφαλείας μοτοσυκλετών στο προσκήνιο, στοχεύοντας σε ένα ασφαλέστερο μοτοσυκλετιστικό περιβάλλον.

Γενικότερα οι ζώνες ασφαλείας δεν είναι και ιδιαίτερα συμβατές με τις μοτοσυκλέτες και αυτό είναι λογικό. Κανείς δεν θέλει να μείνει πάνω σε μία μοτοσυκλέτα κατά τη διάρκεια ενός ατυχήματος ενώ έχουμε δει πως τις περισσότερες φορές όταν συμβεί ένα τέτοιο ατυχές περιστατικό η πρώτη προσπάθεια που κάνεις είναι να “διώξεις” την μοτοσυκλέτα από κοντά σου ώστε να αποφύγεις κάποιο σοβαρότερο τραυματισμό.

CFMOTO – Πατέντα για ζώνες ασφαλείας σε μοτοσυκλέτα

Τελευταία φορά που είδαμε ένα δίτροχο να έχει ζώνες ασφαλείας και να πωλείται σε ευρεία παραγωγή ήταν το σκούτερ της BMW με ονομασία C1. Το συγκεκριμένο μοντέλο της βαυαρικής εταιρίας, της προηγούμενης δεκαετίας είχε έναν κλωβό ασφαλείας που προστάτευε τον αναβάτη σε περίπτωση σύγκρουσης. Ο αναβάτης δενόταν με ζώνη ασφαλείας τεσσάρων σημείων σαν να ήταν σε μπάκετ κάθισμα, ενώ σε περίπτωση ατυχήματος έπρεπε να έχει την ψυχραιμία να κρατήσει μέσα στον κλωβό χέρια και πόδια για να μην τα πιαστούν μεταξύ scooter και σταθερού σημείου και τραυματιστούν. Όπως γνωρίζετε, εμπορικά το C1 δεν πήγε καλά και έτσι το κεφάλαιο αυτό έκλεισε άδοξα για την γερμανική εταιρεία.

Τώρα η CFMOTO με ένα νέο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας φέρνει ξανά στο προσκήνιο τις ζώνες ασφαλείας για τους μοτοσυκλετιστές. Η πατέντα της κινεζικής εταιρείας έχει διάφορες παραλλαγές ανάλογα με τις περιστάσεις με τον κυριότερο στόχο αυτής να είναι η προστασία του αναβάτη κατά τη διάρκεια μιας μετωπικής σύγκρουσης, καθώς το σύστημα θα απορροφά μέρος της ενέργειας της σύγκρουσης, συγκρατώντας τον αναβάτη στη σέλα ώστε αυτός να μην εκτιναχθεί από πάνω της. Ταυτόχρονα το σύστημα θα επιτρέπει στον αναβάτη να “φεύγει” από την μοτοσυκλέτα όταν αυτή πέσει ή ασκηθεί σε αυτή πλευρική δύναμη κατά τη διάρκεια ενός ατυχήματος.

Οι περισσότεροι θα πουν πως η συγκεκριμένη πατέντα δύσκολα θα βρει εφαρμογή και πως θα μείνει στα χαρτιά ωστόσο η CFMOTO έχει αντίθετη άποψη. Στην πρώτη παραλλαγή της ιδέας η οποία απεικονίζεται στο Grand Tourer μοντέλο της CFMOTO 1250 TR-G βλέπουμε ένα ζεύγος άκαμπτων ράβδων, μία σε κάθε πλευρά του αναβάτη που καλύπτουν το κενό μεταξύ του ρεζερβουάρ και της σέλας του αναβάτη.

Οι μπάρες αρθρώνονται στο ρεζερβουάρ καυσίμου και χρησιμοποιούν έναν απλό μηχανισμό για να ασφαλίζουν στη θέση τους με ένα ελατήριο το οποίο εισέρχεται σε ένα ρουλεμάν το οποίο με τη σειρά του πέφτει σε μια σχισμή όταν οι πλευρικές μπάρες βρίσκονται είτε στην "ανοικτή" είτε στην "κλειστή" θέση. Αυτές οι μπάρες σε περίπτωση σύγκρουσης η απότομου φρεναρίσματος σύμφωνα με τη CFMOTO θα κρατήσουν τον αναβάτη στη θέση του ενώ αν ασκηθεί κάποια πίεση πλευρικά οι μπάρες αυτές θα ανοίξουν ώστε ο αναβάτης να φύγει από την μοτοσυκλέτα.

Η δεύτερη εκδοχή της πατέντας χρησιμοποιεί επίσης πλευρικές μπάρες, αλλά αυτή τη φορά αυτές “κουμπώνουν” πίσω από τον αναβάτη και μπροστά αντί να είναι στερεωμένες στο ρεζερβουάρ. Ταυτόχρονα υπάρχει ένα σύνδεσμος στο μέσο των μπαρών ο οποίος επιτρέπει το άνοιγμά τους για να ανεβαίνει και να κατεβαίνει ο αναβάτης από τη μοτοσυκλέτα.

Η CFMOTO όμως έχει και μία τρίτη παραλλαγή της συγκεκριμένης πατέντας. Σε αυτή βλέπουμε μία ζώνη ασφαλείας από ύφασμα με το πίσω μέρος της να είναι τοποθετημένο στο τέλος της σέλας του αναβάτη. Και σε αυτή την πατέντα χρησιμοποιείται ένας μηχανισμός ελατηρίου ο οποίος κρατά τη ζώνη στη θέση της κατά τη διάρκεια συγκρούσεων κάτι που σημαίνει πως ο αναβάτης δεν θα φύγει επάνω από την μοτοσυκλέτα. Φυσικά ο αναβάτης θα μπορεί με μία κίνηση να ξεκουμπώσει τη ζώνη ασφαλείας ώστε να κατέβει ή να ανέβει στη μοτοσυκλέτα όποτε χρειαστεί.

Όλες αυτές οι πατέντες της CFMOTO θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε συνεργασία με τα νέα ηλεκτρονικά συστήματα αυτόματης πέδησης ή ραντάρ ώστε σε κάποια μετωπική σύγκρουση με λίγα χιλιόμετρα το συγκεκριμένο σύστημα θα μπορεί να απορροφήσει τις δυνάμεις σύγκρουσης χωρίς ο αναβάτης να εκτιναχθεί από τη σέλα της μοτοσυκλέτας.

Θυμίζουμε πως και η Honda δουλεύει σε αντίστοιχο δρόμο της συγκράτησης του αναβάτη πάνω στο όχημα σε μετωπικές συγκρούσες έως 40 χλμ/ώρα, με τη λύση των Ιαπώνων να περιλαμβάνουν αερόσακο τιμονιού που θα φουσκώνει μην επιτρέποντας στον αναβάτη να "πετάξει" πάνω από το scooter / τη μοτοσυκλέτα, αλλά και αερόσακο που θα τυλίγει τον αναβάτη και κατόπιν θα αποκολλάται από το δίκυκλο, προστατεύοντας τον αναβάτη κατά την... πτήση του.

Ετικέτες

πατέντα

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος.

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;