Custom E-ndian: Ένα έργο τέχνης σε λειτουργική μορφή

Μια ξεχωριστή custom
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/3/2019

Τι κάνεις όταν θες μια Indian Powerplus αλλά δεν έχεις το απαραίτητο κεφάλαιο για να την αποκτήσεις; Για όσους αναρωτιούνται πόσο είναι το κόστος απόκτησης της Powerplus, που κλείνει αισίως τα 103 έτη απ’ την παραγωγή της, η απάντηση είναι πως φτάνει μέχρι και εξαψήφιο νούμερο. Όπως καταλαβαίνετε το συγκεκριμένο μοντέλο της Indian είναι αντικείμενο για λίγους, όπου είτε έχουν τα χρήματα για να το αποκτήσουν μέσω κάποιου πλειστηριασμού, είτε έχουν την ευρηματικότητα και τα μέσα για να το φτιάξουν μόνοι τους.

Ο Achilles λοιπόν, είναι απ’ τους ανθρώπους που υπάγονται στην δεύτερη κατηγορία όσων θέλουν να την αποκτήσουν και σε συνεργασία με τον φίλο του Alessandro, που είναι μοντελιστής αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια δική τους απ’ το μηδέν. Το αρχικό τους σχέδιο ήταν να κατασκευάσουν μια Powerplus που ο κινητήρας της θα ήταν ψεύτικος, καθώς η μοτοσυκλέτα θα εξυπηρετούσε το σκοπό της ως ένα έργο τέχνης που θα διακοσμούσε το σπίτι του Achilles στην Ιταλία. Όμως τα πράγματα πήραν άλλη τροπή όπως και στις περισσότερες περιπτώσεις όπου κάποιος σχεδιάζει μια custom μοτοσυκλέτα και καταλήγει με το τελικό αποτέλεσμα να απέχει έτη φωτός απ’ το αρχικό σχέδιο, εκεί κρύβεται άλλωστε και η ευχαρίστηση στην κατασκευή μίας custom, στην δημιουργική πορεία!

Το πλάνο για την κατασκευή του έργου τέχνης ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2017 στο Jesolo, μέσα στο γκαράζ του Achilles και η έναρξή του σηματοδοτήθηκε απ’ το κρέμασμα μιας φωτογραφίας της μοτοσυκλέτας στον τοίχο. Για την ακρίβεια, δεν επρόκειτο για μια μικρή κρεμασμένη φωτογραφιούλα όπως στην περίπτωση του Hubb Langedijk και του πατέρα του που κατασκεύασαν μια ρέπλικα της μοτοσυκλέτας του Daryl απ’ τη σειρά “The Walking Dead”, αλλά για μια φωτογραφία τεραστίων διαστάσεων ώστε να απεικονίζεται η Powerplus σε διαστάσεις 1:1. Ο λόγος που έγινε αυτό ήταν για να πάρουν τις ακριβείς διαστάσεις της, καθώς δεν είχαν στη διάθεσή τους μια πραγματική ώστε να την μετρήσουν.

Το ατσάλινο πλαίσιο δημιουργήθηκε από σωλήνες πάχους 0,8mm, ενώ το ρεζερβουάρ είναι κατασκευασμένο από υαλοβάμβακα και πλαστικούς σωλήνες, έχοντας την ίδια χωρητικότητα με το πραγματικό. Κάτι που έγινε με σαφή σκοπό ούτως ώστε η μοτοσυκλέτα που θα δημιουργούσαν να έχει το ίδιο μέγεθος με την αυθεντική. Όμως κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του εγχειρήματος τα σχέδια των δημιουργών άλλαξαν. Αποφάσισαν να εξοπλίσουν την μοτοσυκλέτα τους με έναν ηλεκτρικό κινητήρα ώστε να αποκτήσει και λειτουργικό ρόλο, δίνοντάς της μια πολυδιάστατη προσωπικότητα. Για αυτό, το ρεζερβουάρ εκπληρώνει το σκοπό του φιλοξενώντας το “καύσιμο” που στην προκείμενη περίπτωση αποτελείται από τρεις μπαταρίες οξέος – μολύβδου. Οι οποίες με τη σειρά τους, τροφοδοτούν με το απαραίτητο ρεύμα τον ηλεκτρικό κινητήρα των 1.500 W, που βρίσκεται κρυμμένος στη μοτοσυκλέτα σαν χελώνα μέσα στο καβούκι της. Συγκεκριμένα, το ρόλο του καβουκιού παίζει το περίβλημα του κινητήρα της Powerplus, που έχει χρησιμοποιηθεί τρισδιάστατη τεχνολογία εκτύπωσης, αποτελώντας έτσι και το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της μοτοσυκλέτας. Ακριβής αντιγραφή δεν έχουν κάνει και μάλιστα σκόπιμα. Δεν θέλουν να ξεγελάσουν τον κόσμο, αν και κάλιστα θα μπορούσαν, αλλά να δημιουργήσουν κάτι νέο και μοναδικό, όπως χαρακτηριστικά είπαν και οι ίδιοι.

“Δεν θέλαμε να προσποιούμαστε ότι πρόκειται για μια πραγματική India Powerplus, έτσι τροποποιήσαμε το λογότυπο της εταιρείας στο ρεζερβουάρ και αλλάξαμε την εμφάνιση του κινητήρα ούτως ώστε να τραβήξουμε την περιέργεια των παρατηρητών της.” Και πράγματι το κατάφεραν με τις βασικές διαφορές να εντοπίζονται στην μετάδοση του κινητήρα που ενώ κανονικά ήταν με αλυσίδα απ' την αριστερή πλευρά, τώρα γίνεται μέσω ιμάντα απ' τη δεξιά πλευρά. Αντίστοιχα, το καρμπυρατέρ που κανονικά είναι τοποθετημένο πιο χαμηλά ανάμεσα στους κυλίνδρους, τώρα βρίσκεται κάτω απ’ το ρεζερβουάρ πάνω απ’ τις κεφαλές, ενώ πλέον έχουμε την πλήρη απουσία των ωστήριων των βαλβίδων του Flathead κινητήρα (τύπος κινητήρα που έχει τοποθετημένες τις βαλβίδες παράλληλα με τον άξονα κίνησης των εμβόλων). Το δε λογότυπο E-ndian πάνω στο ρεζερβουάρ ίσως αποτελεί και την πιο χτυπητή διαφορά για τους λιγότερο παρατηρητικούς θαυμαστές που δεν γνωρίζουν όλες τις λεπτομέρειες της Powerplus. Παράλληλα εξυπηρετεί διπλό σκοπό αφού υποδηλώνει και τη φύση του κινητήρα με το γράμμα E να αντιπροσωπεύει το Electric.

Μια εξίσου λεπτομέρεια που “τραβάει” το μάτι είναι τα ίχνη των λαδιών που στην πραγματικότητα είναι φτιαγμένα από μαύρη μπογιά.

Το σύστημα πέδησης αποτελείται μόνο από ένα δισκόφρενο μπροστά προερχόμενο από mountain bike όπως και οι τροχοί των 26 ιντσών. Η κλειδαριά που βρίσκεται πάνω στο ρεζερβουάρ, χρησιμοποιείται για την εναλλαγή των mode του κινητήρα από normal σε turbo, αν και το δεύτερο mode δεν έχει τις επιδόσεις που υποδηλώνει το όνομά του. Τα φωτιστικά σώματα είναι τεχνολογίας LED με τον μπροστινό προβολέα να βρίσκεται μέσα σ’ ένα φανάρι λαδιού. Όπως είπαν οι δημιουργοί, τα φρένα έχουν ασθενικές επιδόσεις, ενώ η τελική τη μοτοσυκλέτας περιορίζεται στα 45km/h με την επιτάχυνση να πραγματοποιείται με αργούς ρυθμούς. Γεγονός απόλυτα δικαιολογημένο αν αναλογιστούμε ότι τα αρχικά τους σχέδιά περιορίζονταν στη δημιουργία ενός έργου τέχνης και όχι μιας λειτουργικής μοτοσυκλέτας, με σκοπό να τραβήξει τα βλέμματα της προσοχής. Για το αν τα κατάφεραν ή όχι, η απόδειξη πως η μοτοσυκλέτα τους βραβεύτηκε στο Motor Bike Expo τον περασμένο Ιανουάριο είναι αρκετή.

Αναμφίβολα η E-ndian αποτελεί μια ξεχωριστή μοτοσυκλέτα καθώς συνδυάζει την κλασσική σχεδίαση με τη νέα τεχνολογία, όπου είναι μια τακτική που χρησιμοποιείται πλέον κατά κόρον απ’ τις περισσότερες εταιρείες στον κόσμο της μοτοσυκλέτας. Μάλιστα, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί και την πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Indian αν η εταιρεία είχε επιλέξει να ακολουθήσει την ίδια πορεία με την Vespa που μπήκε στον κόσμο των ηλεκτρικών δίτροχων, παρουσιάζοντας την Elettrica.

 

Βενζίνη Ε20: Η ΕΕ σκοπεύει να την υιοθετήσει, στην Ινδία έχει ξεσπάσει σκάνδαλο με αυτή

Η Ινδία πέρασε στη βενζίνη Ε20 από φέτος, μα αυτή αποδεικνύεται επικίνδυνη για παλιότερης τεχνολογίας οχήματα
Βενζίνη Ε20
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/8/2026

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) η στάνταρ βενζίνη (95 RON) που πωλείται στα πρατήρια έχει σήμανση Ε10, που σημαίνει πως είναι ένα μίγμα με περιεκτικότητα 10% σε αιθανόλη (ethanol) και 90% βενζίνη, ενώ η premium των 98 οκτανίων έχει σήμανση Ε5 και περιεκτικότητα από μηδέν ως 5% αιθανόλη, ανάλογα με τον κατασκευαστή.

Η μίξη της βενζίνης με αιθανόλη υπηρετεί περιβαλλοντικούς σκοπούς, θεωρητικά μειώνοντας τις εκπομπές ρύπων και συνεισφέροντας με μια ανανεώσιμη πηγή (αιθανόλη) στην προέλευση του καυσίμου. Η ΕΕ ωστόσο ήδη έχει στα πλάνα να αλλάξει τις προδιαγραφές της βενζίνης στην επικράτειά της, προχωρώντας στην υιοθέτηση της Ε20, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη διπλασιάζεται στο 20% κατ’ όγκο.

Στα χαρτιά είναι μια λογική κίνηση στην πορεία προς λιγότερα ορυκτά καύσιμα και περισσότερα προερχόμενα από ανανεώσιμες πηγές, ενώ στις Βρυξέλλες φοριέται πολύ ως δικαιολογία και η μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενο πετρέλαιο, ωστόσο το παράδειγμα της Ινδίας θα πρέπει να μας βάλει σε σοβαρές σκέψεις.

Η Ινδία έκανε υποχρεωτική φέτος την Ε20 βενζίνη, δηλαδή έγινε το βασικό καύσιμο σε κάθε πρατήριο της χώρας αντικαθιστώντας την Ε10, αλλά τα παρατράγουδα είναι πλέον αρκετά, καθώς αποδεικνύεται πως τα οχήματα που είχαν σχεδιαστεί για την παλιότερη βενζίνη δεν τα πάνε και τόσο καλά με την καινούργια.

Ο μεγάλος ντόρος φούντωσε όταν ο ινδικός Τύπος αποκάλυψε έκθεση της ARAI, Automotive Research Association of India, στην οποία οι ερευνητές της ισχυρίζονται πως στα αυτοκίνητα τεχνολογίας Ε10 η νέα βενζίνη διαβρώνει με την πάροδο του χρόνου κάθε λαστιχένιο εξάρτημα με το οποίο έρχεται σε επαφή: τσιμούχες, φλάντζες, σωληνάκια, o-rings κ.ο.κ. Στα μεταλλικά εξαρτήματα δεν έχει ιδιαίτερη επίδραση, αλλά και πάλι όλα όσα επηρεάζονται αρνητικά από την Ε20 μπορούν να προκαλέσουν σε βάθος χρόνου σοβαρές ζημιές στα οχήματα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα μάλιστα, στις δοκιμές που έκανε η ARAI, ένας κινητήρας τελευταίων προδιαγραφών (BS6 στην Ινδία) που χρησιμοποιήθηκε στις δοκιμές έκαψε βαλβίδες.

Και το πρόβλημα απέκτησε μια σκανδαλώδη πτυχή όταν έγινε γνωστό πως η έκθεση της ARAI ουδέποτε δημοσιεύτηκε για να γίνει γνωστή στο κοινό, με το άρωμα συνομωσίας να προκύπτει αυθόρμητα από τον κρατικοδίαιτο χαρακτήρα της υπηρεσίας αυτής. Προσπάθησαν άραγε κυβερνητικοί κύκλοι να θάψουν τα ευρήματα της έρευνας;

Η ινδική κυβέρνηση απάντησε με μια συνέντευξη Τύπου στην οποία ήταν παρόντα στελέχη της αυτοκινητοβιομηχανίας της χώρας, με τη Maruti Suzuki να επιβεβαιώνει πως έχει κάνει δικές της δοκιμές και δεν βρήκε κανένα πρόβλημα με τη χρήση της νέας βενζίνης, ενώ η Toyota θεωρεί πως τα προβλήματα προκλήθηκαν από πρατήρια που νοθεύουν τη βενζίνη και όχι από την Ε20 καθαυτή.

Προφανώς δεν είναι κανείς σε θέση αυτή τη στιγμή να γνωρίζει ποια είναι η πραγματικότητα, καθώς όμως ζούμε στην εποχή που τα ορυκτά καύσιμα έχουν δαιμονοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό και η στροφή σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι μόνιμη επωδός κάθε συζήτησης με θέμα το περιβάλλον, καλό θα ήταν εκεί στις Βρυξέλλες να εξετάσουν το θέμα προσεκτικά πριν πάρουν τις μεγάλες αποφάσεις. Διότι δεν είναι εύκολο να αλλάξουν εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα σε νεότερης τεχνολογίας εν μια νυκτί, ειδικά σε οικονομίες που έχουν στενάξει από την ακρίβεια, τις κρίσεις και τους πολέμους.

Στο μεταξύ στην Ινδία έχει ήδη αρχίσει να κυκλοφορεί η βενζίνη Ε85, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη κυμαίνεται από 60 ως 85% και σε αυτήν την περίπτωση απευθύνεται αποκλειστικά στα λιγοστά οχήματα που έχουν σχεδιαστεί για να την καταναλώνουν απροβλημάτιστα – όπως το ινδικό Honda ADV160 που παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες ως το πρώτο σκούτερ συμβατό με την Ε85.

Καλώς ή κακώς τα εναλλακτικά καύσιμα, τα λεγόμενα Flex Fuels, είναι αναπόφευκτα στο μέλλον της προσωπικής μετακίνησης και, αν θέλουμε να δούμε τον κινητήρα εσωτερικής καύσης να επιβιώνει την επόμενη δεκαετία, πιθανότατα θα πρέπει να ζήσουμε με αυτά. Αρκεί να μπορεί να ζήσει και ο κινητήρας μαζί τους…