Το custom σκούτερ που επιθυμούν οι Ιάπωνες!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/9/2016

Στην Ιαπωνία, αυτή την μακρινή και μαγική χώρα, αποφάσισαν ότι το Vultus της Honda δεν είναι αρκετός φόρος τιμής για το Akira, ένα από τα πιο διαδεδομένα manga της δεκαετίας του ‘80. Για τα δικά τους μοτοσυκλετιστικά γούστα η αγορά διψούσε για κάτι περισσότερο, πιο κοντά στην φανταστική μοτοσυκλέτα… Καταρχήν το Akira, ένα από τα πολύ γνωστά manga, δημοσιευόταν σε συνέχειες όλη την δεκαετία του ’80 στο δημοφιλέστερο μοτοσυκλετιστικό περιοδικό της Ιαπωνίας και στα μέσα της δεκαετίας του ’90 έγινε ένα από τα πρώτα manga που μεταφράστηκε στο σύνολό του και κυκλοφόρησε σε Αγγλική έκδοση. Θεωρήθηκε πρότυπο εξαιτίας της εικαστικής δουλειάς του δημιουργού του, και παράλληλα ανέδειξε τις ανακατασκευές και το customizing στα σκούτερ. Γενικότερα οι Ιάπωνες θεωρούν ότι το customizing δεν πρέπει να έχει κανένα απολύτως όριο και για αυτό θα τους δεις να τοποθετούν λάμπες και πρόσθετα φτερά σε Lamborghini – για παράδειγμα- που στην Ευρώπη θα θεωρούνταν ιεροσυλία. Παράλληλα είναι αποδεκτό να επιμηκύνει κάποιος το ψαλίδι σ’ ένα σκούτερ σε βαθμό που χρειάζεται πλέον ρουλεμάν κάτω από το σημείο έδρασης για να στηρίζεται στο δρόμο, καθώς εξαιτίας του νέου μεταξονίου έχει εκμηδενιστεί η απόσταση από το έδαφος, κι έτσι στις μανούβρες είναι απαραίτητο να το σηκώνεις όρθιο και να σέρνεις τον τροχό τραβώντας με τα χέρια! Διαφορετικά είναι αδύνατο να στρίψει… Η μόνη ομοιότητα, είναι ότι κι εδώ αυτό το σκούτερ θα ήταν δαχτυλοδειχτούμενο αλλά για διαμετρικά αντίθετους λόγους σε σύγκριση με την Ιαπωνία…

Με βάση τις παραπάνω απαραίτητες διευκρινήσεις, γίνεται να καταλάβει κανείς γιατί αυτό το custom σκούτερ έγινε ανάρπαστο, αλλά χρειάζεται μία ακόμα διευκρίνιση για να αντιληφθούμε με ποιο τρόπο βγαίνει στην παραγωγή από ένα συνεργείο μοτοσυκλετών στην Osaka… Στην Ιαπωνία τα συνεργεία μοτοσυκλετών ήταν παλιότερα προμηθευτές του κράτους με οχήματα που κατασκεύαζαν οι ίδιοι και βασικοί κατασκευαστές των αυτοκινήτων και των μοτοσυκλετών που κυκλοφορούσαν στην γύρω περιοχή. Ο Soichiro Honda ξεκίνησε την αυτοκρατορία του από ένα τέτοιο κατάστημα, όπως είχαμε γράψει παλιότερα. Στην σημερινή εποχή λοιπόν, είναι τιμή για ένα συνεργείο να φτιάχνει το δικό του μοντέλο και οι αναβάτες τα αγοράζουν με την νοοτροπία του παραδοσιακού...

Πίσω στο 2005 λοιπόν, ένα κατάστημα και συνεργείο στην Osaka, ανακατασκεύαζε ένα Honda lead 50 όταν κοιτώντας το χωρίς τα πλαστικά τους ήρθε η ιδέα να επέμβουν στο πλαίσιο με τρόπο καθοριστικό κι ανεπανόρθωτο και να φτιάξουν την δική τους, προσωπική “Akira” μοτοσυκλέτα. Πράγματι, έφτιαξαν το παρακάτω που ερχόταν αρκετά κοντά σε εμφάνιση, αν και ο δίχρονος μικρός κινητήρας του Lead δεν ενέπνεε για νυκτερινές καταδιώξεις - και εκμεταλλευόμενοι την Ιαπωνική νομοθεσία που εκδίδει απλόχερα πινακίδες και δικαιολογεί αλλαγές πλαισίου, άρχισαν να το κυκλοφορούν στο δρόμο για τις εξωτερικές εργασίες του συνεργείου. Πολύ γρήγορα ήρθαν οι πρώτες παραγγελίες και κατασκευάστηκε το επόμενο custom Honda Lead, αλλά αυτή την φορά βασιζόμενο στο μοντέλο των 90 κυβικών. Από εκεί και πέρα έγινε κάτι που δεν το περίμεναν: Οι παραγγελίες άρχισαν να φτάνουν η μία, πίσω από την άλλη, μαζί με υποδείξεις και προτάσεις για βελτιώσεις. Το αποτέλεσμα ήταν να οδηγηθούν σε μία επένδυση ενός εκατομμυρίου Γιεν, ποσό που ακούγεται μεγάλο αλλά αντιστοιχεί σε λιγότερα από 9.000 Ευρώ, για να κατοχυρώσουν το μοντέλο και να ξεκινήσουν την παραγωγή του.

το πρώτο, βασισμένο σε Honda Lead 50

Έτσι γεννήθηκε το “Python” που έχει και κωδική ονομασία - M2Z-01- που προκύπτει από το όνομα του Ιάπωνα μηχανικού που έκανε την αρχική μετατροπή… Προμηθεύτηκαν μία σειρά από παλαιότερα δίχρονα σκούτερ της Honda, που στην Ευρώπη τα γνωρίζαμε ως Dio, και κατασκευάζοντας το δικό τους πλαίσιο, αναρτήσεις, φαίρινγκ, σέλα, όργανα, ηλεκτρονικά και εξάτμιση από το λαιμό και κάτω, προχώρησαν σε παραγωγή κατόπιν παραγγελίας!

Κάπως έτσι, ένα μικρό συνεργείο στην Ιαπωνία συνέχισε την παράδοση των παλαιότερων κατασκευαστών, βγάζοντας το δικό του μοντέλο. Το “Python” ζυγίζει 96 κιλά, έχει ένα τρομακτικά μεγάλο μεταξόνιο στα 1,810mm, συνολικό μήκος 2.250mm και ύψος 890mm με την σέλα να απέχει από το έδαφος μόλις 320mm! Στην Ιαπωνία οι δρόμοι δεν διαθέτουν λακκούβες και τα πεζοδρόμια, όπου επιτρέπεται να ανέβεις, δεν θα προβληματίσουν ποτέ παρά τα μόλις 120mm απόστασης από το έδαφος…. Για τις στροφές και τις μανούβρες, διατηρούμε έντονες αμφιβολίες, αλλά τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά εκεί που προορίζεται.

Είναι ίσως αλήθεια ότι οι περισσότεροι διαβάζετε αυτό το κείμενο, εξαιτίας της ενδυμασίας του μοντέλου στην αρχική φωτογραφία, όμως για την ολοκλήρωση του προφίλ πρέπει να πούμε ότι υπάρχει μονάχα μία μοτοσυκλέτα που έχει πάρει την υπογραφή του Katsuhiro Otomo, δημιουργού της σειράς Akira, ως γνήσια replica. Είναι το παρακάτω πρωτότυπο, που επίσης δεν ακούγεται όπως θα έπρεπε εξαιτίας του ασθενικού κινητήρα. Ωστόσο η μοναδικότητά του, έγκειται στην οπτική ταύτιση με την φανταστική μοτοσυκλέτα, και συμμετέχει σε εκθέσεις στην Ιαπωνία και φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. Το κόστος της υπολογίζεται σε περισσότερα από 100.000 Ευρώ, όχι τόσο γιατί αποτελείται από εξωτικά υλικά, αλλά γιατί ο δημιουργός της, Masashi Teshima, χρεώνει πολύ υψηλά την εργατοώρα…

το πρωτότυπο που έχει την έγκριση του κ.Otomo για γνήσια replica:

 

 

το NM4 Vultus της Honda:

 

Ινδία: Τέλος τα βενζινοκίνητα δίκυκλα στην πρωτεύουσα από το 2028

Η τοπική κυβέρνηση του Δελχί ανακοίνωσε την πρώτη δέσμη μέτρων προς ενίσχυση της Ηλεκτροκίνησης
india
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/4/2026

H ευρύτερη περιοχή της ινδικής πρωτεύουσας, που περιλαμβάνει το Νέο Δελχί αλλά και το ιστορικό κέντρο που είναι γνωστό ως Παλιό Δελχί, είναι μια πυκνοκατοικημένη μητρόπολη περίπου 30 εκατομμυρίων κατοίκων που υποφέρει από την ατμοσφαιρική ρύπανση. Η τοπική κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα ένα πρόγραμμα Ηλεκτροκίνησης των μεταφορών που στην πρώτη του φάση, από το 2026 ως και το 2030, προβλέπει ριζικές απαγορεύσεις απέναντι σε οχήματα που καταναλώνουν βενζίνη και πετρέλαιο για την κίνησή τους.

Η ανακοίνωση του προγράμματος αυτού έχει τώρα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, όντας πολύ επιθετικό απέναντι στα οχήματα “παλαιάς τεχνολογίας”.

Σύμφωνα με τις κυβερνητικές προτάσεις, από 1/1/2027 θα απαγορευτούν οι ταξινομήσεις νέων τρίκυκλων με κινητήρες εσωτερικής καύσης, ενώ από την 1/4/2028, η απαγόρευση αυτή θα επεκταθεί και στα δίκυκλα.

Για τα επαγγελματικά δίκυκλα και τρίκυκλα ωστόσο η απαγόρευση είναι άμεση, καθώς η ημερομηνία απαγόρευσης ταξινόμησης για βενζινοκίνητα και πετρελαιοκίνητα ισχύει ήδη από 1/1/2026. Καθώς αυτή η ημερομηνία έχει ήδη παρέλθει πριν καν ανακοινωθούν τα μέτρα, όλα τα επαγγελματικά δίκυκλα και τρίκυκλα που πληρούν τις προδιαγραφές BS-VI θα μπορούν να χρησιμοποιούνται μέχρι και την τελευταία μέρα του 2026 (31/12).

Τα μέτρα συνοδεύονται από οικονομικά κίνητρα για τη μετάβαση σε ηλεκτρικά οχήματα, με επιδότηση στην τιμή των ηλεκτρικών δικύκλων των οποίων η αρχική τιμή αγοράς δεν ξεπερνά τις 225.000 ρουπίες (περίπου €2.000, με την ισοτιμία της 15/4/2026), μέτρο που αποσκοπεί στην ανανέωση του στόλου του οικονομικά αδύναμου πληθυσμού και όχι την απόκτηση ακριβών ηλεκτρικών μοντέλων.

Επίσης επιδοτούνται αποσύρσεις δικύκλων παλαιότερων προδιαγραφών (έως BS-IV) και οι αγορές νέων ηλεκτρικών πριμοδοτούνται ακόμη με εκπτώσεις ή απαλοιφές φόρων, όπως τα τέλη ταξινόμησης και κυκλοφορίας.

Παράλληλα, η κυβέρνηση του Δελχί επιδοτεί τη δημιουργία δικτύων φόρτισης και ανταλλαγής μπαταριών, έχοντας μάλιστα ενσωματώσει νομικές διατάξεις που απλοποιούν πολύ την όλη διαδικασία παρακάμπτοντας τη γραφειοκρατία.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι αρχές στην Ινδία προβαίνουν σε τόσο δραστικές και αιφνίδιες στρατηγικές, καθώς τα προτεινόμενα μέτρα είναι όντως πολύ ξαφνικά και αυστηρά, ειδικά στους επαγγελματικούς στόλους δίκυκλων και τρίκυκλων που ξαφνικά ανακαλύπτουν πως ήδη τρώνε από την παράταση της προθεσμίας.

Αναλόγως είχε πράξει η ινδική κυβέρνηση και πριν μερικά χρόνια, όταν αποφάσισε ένα ξαφνικό άλμα από τις προδιαγραφές BS-IV στις BS-VI, πηδώντας ουσιαστικά τις BS-V, προκειμένου να επιταχύνει την προσαρμογή στα δεδομένα των ευρωπαϊκών Euro 5. Η κίνηση είχε γίνει για να εκσυγχρονιστεί η ινδική βιομηχανία Μοτοσυκλέτας και να μην απαιτούνται πολλές μετατροπές για τις εξαγωγές δικύκλων, ωστόσο η άμεση μετάβαση στις μεθεπόμενες προδιαγραφές οπωσδήποτε ζόρισε τους εγχώριους κατασκευαστές. Αυτή τη φορά το λάθος άκρο του μαστιγίου αντικρύζουν οι Ινδοί καταναλωτές στην περιοχή της πρωτεύουσας, οι οποίοι πιθανότατα δεν θα έχουν άλλη επιλογή παρά να προσαρμοστούν.

Έτσι κι αλλιώς βέβαια, το μέτρο αφορά τις ταξινομήσεις καινούργιων οχημάτων, οπότε στα επόμενα χρόνια θα υπάρχει μια ελαστικότητα μέσω της αγοράς μεταχειρισμένων, ωστόσο είναι σαφές πως σε βάθος χρόνου ο νομοθέτης του Δελχί έχει μια πολύ ξεκάθαρη εικόνα στο μυαλό: μια μέρα η πρωτεύουσα να έχει απαλλαχθεί από ρύπους οχημάτων στην ατμόσφαιρά της.