Το custom σκούτερ που επιθυμούν οι Ιάπωνες!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/9/2016

Στην Ιαπωνία, αυτή την μακρινή και μαγική χώρα, αποφάσισαν ότι το Vultus της Honda δεν είναι αρκετός φόρος τιμής για το Akira, ένα από τα πιο διαδεδομένα manga της δεκαετίας του ‘80. Για τα δικά τους μοτοσυκλετιστικά γούστα η αγορά διψούσε για κάτι περισσότερο, πιο κοντά στην φανταστική μοτοσυκλέτα… Καταρχήν το Akira, ένα από τα πολύ γνωστά manga, δημοσιευόταν σε συνέχειες όλη την δεκαετία του ’80 στο δημοφιλέστερο μοτοσυκλετιστικό περιοδικό της Ιαπωνίας και στα μέσα της δεκαετίας του ’90 έγινε ένα από τα πρώτα manga που μεταφράστηκε στο σύνολό του και κυκλοφόρησε σε Αγγλική έκδοση. Θεωρήθηκε πρότυπο εξαιτίας της εικαστικής δουλειάς του δημιουργού του, και παράλληλα ανέδειξε τις ανακατασκευές και το customizing στα σκούτερ. Γενικότερα οι Ιάπωνες θεωρούν ότι το customizing δεν πρέπει να έχει κανένα απολύτως όριο και για αυτό θα τους δεις να τοποθετούν λάμπες και πρόσθετα φτερά σε Lamborghini – για παράδειγμα- που στην Ευρώπη θα θεωρούνταν ιεροσυλία. Παράλληλα είναι αποδεκτό να επιμηκύνει κάποιος το ψαλίδι σ’ ένα σκούτερ σε βαθμό που χρειάζεται πλέον ρουλεμάν κάτω από το σημείο έδρασης για να στηρίζεται στο δρόμο, καθώς εξαιτίας του νέου μεταξονίου έχει εκμηδενιστεί η απόσταση από το έδαφος, κι έτσι στις μανούβρες είναι απαραίτητο να το σηκώνεις όρθιο και να σέρνεις τον τροχό τραβώντας με τα χέρια! Διαφορετικά είναι αδύνατο να στρίψει… Η μόνη ομοιότητα, είναι ότι κι εδώ αυτό το σκούτερ θα ήταν δαχτυλοδειχτούμενο αλλά για διαμετρικά αντίθετους λόγους σε σύγκριση με την Ιαπωνία…

Με βάση τις παραπάνω απαραίτητες διευκρινήσεις, γίνεται να καταλάβει κανείς γιατί αυτό το custom σκούτερ έγινε ανάρπαστο, αλλά χρειάζεται μία ακόμα διευκρίνιση για να αντιληφθούμε με ποιο τρόπο βγαίνει στην παραγωγή από ένα συνεργείο μοτοσυκλετών στην Osaka… Στην Ιαπωνία τα συνεργεία μοτοσυκλετών ήταν παλιότερα προμηθευτές του κράτους με οχήματα που κατασκεύαζαν οι ίδιοι και βασικοί κατασκευαστές των αυτοκινήτων και των μοτοσυκλετών που κυκλοφορούσαν στην γύρω περιοχή. Ο Soichiro Honda ξεκίνησε την αυτοκρατορία του από ένα τέτοιο κατάστημα, όπως είχαμε γράψει παλιότερα. Στην σημερινή εποχή λοιπόν, είναι τιμή για ένα συνεργείο να φτιάχνει το δικό του μοντέλο και οι αναβάτες τα αγοράζουν με την νοοτροπία του παραδοσιακού...

Πίσω στο 2005 λοιπόν, ένα κατάστημα και συνεργείο στην Osaka, ανακατασκεύαζε ένα Honda lead 50 όταν κοιτώντας το χωρίς τα πλαστικά τους ήρθε η ιδέα να επέμβουν στο πλαίσιο με τρόπο καθοριστικό κι ανεπανόρθωτο και να φτιάξουν την δική τους, προσωπική “Akira” μοτοσυκλέτα. Πράγματι, έφτιαξαν το παρακάτω που ερχόταν αρκετά κοντά σε εμφάνιση, αν και ο δίχρονος μικρός κινητήρας του Lead δεν ενέπνεε για νυκτερινές καταδιώξεις - και εκμεταλλευόμενοι την Ιαπωνική νομοθεσία που εκδίδει απλόχερα πινακίδες και δικαιολογεί αλλαγές πλαισίου, άρχισαν να το κυκλοφορούν στο δρόμο για τις εξωτερικές εργασίες του συνεργείου. Πολύ γρήγορα ήρθαν οι πρώτες παραγγελίες και κατασκευάστηκε το επόμενο custom Honda Lead, αλλά αυτή την φορά βασιζόμενο στο μοντέλο των 90 κυβικών. Από εκεί και πέρα έγινε κάτι που δεν το περίμεναν: Οι παραγγελίες άρχισαν να φτάνουν η μία, πίσω από την άλλη, μαζί με υποδείξεις και προτάσεις για βελτιώσεις. Το αποτέλεσμα ήταν να οδηγηθούν σε μία επένδυση ενός εκατομμυρίου Γιεν, ποσό που ακούγεται μεγάλο αλλά αντιστοιχεί σε λιγότερα από 9.000 Ευρώ, για να κατοχυρώσουν το μοντέλο και να ξεκινήσουν την παραγωγή του.

το πρώτο, βασισμένο σε Honda Lead 50

Έτσι γεννήθηκε το “Python” που έχει και κωδική ονομασία - M2Z-01- που προκύπτει από το όνομα του Ιάπωνα μηχανικού που έκανε την αρχική μετατροπή… Προμηθεύτηκαν μία σειρά από παλαιότερα δίχρονα σκούτερ της Honda, που στην Ευρώπη τα γνωρίζαμε ως Dio, και κατασκευάζοντας το δικό τους πλαίσιο, αναρτήσεις, φαίρινγκ, σέλα, όργανα, ηλεκτρονικά και εξάτμιση από το λαιμό και κάτω, προχώρησαν σε παραγωγή κατόπιν παραγγελίας!

Κάπως έτσι, ένα μικρό συνεργείο στην Ιαπωνία συνέχισε την παράδοση των παλαιότερων κατασκευαστών, βγάζοντας το δικό του μοντέλο. Το “Python” ζυγίζει 96 κιλά, έχει ένα τρομακτικά μεγάλο μεταξόνιο στα 1,810mm, συνολικό μήκος 2.250mm και ύψος 890mm με την σέλα να απέχει από το έδαφος μόλις 320mm! Στην Ιαπωνία οι δρόμοι δεν διαθέτουν λακκούβες και τα πεζοδρόμια, όπου επιτρέπεται να ανέβεις, δεν θα προβληματίσουν ποτέ παρά τα μόλις 120mm απόστασης από το έδαφος…. Για τις στροφές και τις μανούβρες, διατηρούμε έντονες αμφιβολίες, αλλά τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά εκεί που προορίζεται.

Είναι ίσως αλήθεια ότι οι περισσότεροι διαβάζετε αυτό το κείμενο, εξαιτίας της ενδυμασίας του μοντέλου στην αρχική φωτογραφία, όμως για την ολοκλήρωση του προφίλ πρέπει να πούμε ότι υπάρχει μονάχα μία μοτοσυκλέτα που έχει πάρει την υπογραφή του Katsuhiro Otomo, δημιουργού της σειράς Akira, ως γνήσια replica. Είναι το παρακάτω πρωτότυπο, που επίσης δεν ακούγεται όπως θα έπρεπε εξαιτίας του ασθενικού κινητήρα. Ωστόσο η μοναδικότητά του, έγκειται στην οπτική ταύτιση με την φανταστική μοτοσυκλέτα, και συμμετέχει σε εκθέσεις στην Ιαπωνία και φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. Το κόστος της υπολογίζεται σε περισσότερα από 100.000 Ευρώ, όχι τόσο γιατί αποτελείται από εξωτικά υλικά, αλλά γιατί ο δημιουργός της, Masashi Teshima, χρεώνει πολύ υψηλά την εργατοώρα…

το πρωτότυπο που έχει την έγκριση του κ.Otomo για γνήσια replica:

 

 

το NM4 Vultus της Honda:

 

Ο Valentino Rossi δηλώνει πως δεν θα οδηγήσει “ποτέ ξανά” MotoGP μοτοσυκλέτα [VIDEO]

Ο εννέα φορές παγκόσμιος πρωταθλητής εξηγεί γιατί δεν του λείπει καθόλου η εμπειρία μιας MotoGP μοτοσυκλέτας.
Rossi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Valentino Rossi αποκάλυψε ότι δεν σκοπεύει να οδηγήσει ποτέ ξανά μια MotoGP μοτοσυκλέτα, εξηγώντας πως μετά την αποχώρησή του από τους αγώνες δεν αισθάνεται καμία ανάγκη να επιστρέψει στο τιμόνι ενός κορυφαίου αγωνιστικού πρωτότυπου.

Ο Valentino Rossi μπορεί να αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους στην ιστορία του MotoGP, όμως ο ίδιος δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν σκοπεύει να οδηγήσει ξανά μια μοτοσυκλέτα της κορυφαίας κατηγορίας. Ο εννέα φορές παγκόσμιος πρωταθλητής αποσύρθηκε από τα Grand Prix στο τέλος της σεζόν του 2021, όταν πραγματοποίησε την 372η και τελευταία του συμμετοχή στην κορυφαία κατηγορία στη Valencia.

Σε αντίθεση με αρκετούς αντιπάλους του όπως οι Casey Stoner, Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa, που μετά το τέλος της αγωνιστικής τους καριέρας δοκίμασαν ρόλους δοκιμαστών, ο Rossi δεν έχει ανέβει σε μοτοσυκλέτα MotoGP από τη στιγμή που κρέμασε το κράνος του.

“Δεν μου λείπει καθόλου”
Σε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε πρόσφατα από το δείπνο του Hall of Fame του MotoGP την περασμένη χρονιά, ο Dani Pedrosa τον ρώτησε πότε σκοπεύει να οδηγήσει ξανά μια μοτοσυκλέτα MotoGP. Η απάντηση του Ιταλού ήταν απολύτως ξεκάθαρη.

“Ποτέ,” είπε ο Rossi.
Ο ίδιος εξήγησε ότι πολλοί φίλοι των αγώνων τον ρωτούν αν θα ήθελε να κάνει δοκιμές με μια MotoGP μοτοσυκλέτα, όμως η δική του απάντηση παραμένει η ίδια.

“Πολύς κόσμος με ρωτά αν θέλω να δοκιμάσω μια MotoGP μοτοσυκλέτα. Αλλά, αν δεν αγωνίζεσαι, δεν υπάρχει λόγος να το κάνεις. Ειλικρινά δεν μου λείπει. Δεν θέλω να οδηγήσω μία.”

Rossi

Συνεχίζει να οδηγεί -  Διαφορετικές μοτοσυκλέτες
Το γεγονός ότι δεν θέλει να ανέβει ξανά σε πρωτότυπο MotoGP δεν σημαίνει ότι έχει απομακρυνθεί από τη μοτοσυκλέτα. Ο Rossi παραμένει ιδιαίτερα ενεργός, προπονείται συχνά με τους αναβάτες της VR46 Academy και συνεχίζει να οδηγεί σε πίστα.

"Συνήθως οδηγώ μια Yamaha R1, μερικές φορές μια R6. Οδηγούμε επίσης μικρές μοτοσυκλέτες, όπως οι Ohvale. Προπονούμαι με τα παιδιά της Ακαδημίας, με τον Pecco [Bagnaia], τον αδερφό μου [Luca Marini], τον Bezzecchi, τον Franco [Morbidelli]…"

Ο ρόλος του μέντορα
Πλέον ο Rossi έχει περισσότερο ρόλο συμβούλου και μέντορα. Παρακολουθεί τους αναβάτες της VR46 Academy στην πίστα και προσπαθεί να τους βοηθήσει με τη διαχείριση ενός αγωνιστικού Σαββατοκύριακου, αλλά και με τις μάχες μέσα στον αγώνα.

“Πηγαίνω και τους παρακολουθώ στην πίστα, βλέπω τι κάνουν, αν είναι καλύτεροι ή χειρότεροι από τους άλλους. Προσπαθώ επίσης να τους βοηθήσω στο πώς να διαχειρίζονται ένα αγωνιστικό Σαββατοκύριακο και πώς να δίνουν μάχες.”

Όταν ο Jorge Lorenzo τον ρώτησε ποιος θεωρεί ότι είναι ο πιο δυνατός αναβάτης εκείνη τη στιγμή, ο Rossi απάντησε χωρίς δισταγμό ότι ο Marco Bezzecchi ήταν τότε ο πιο φορμαρισμένος.

Η εκτίμησή του αποδείχθηκε αρκετά εύστοχη καθώς ο Ιταλός αναβάτης ολοκλήρωσε τη σεζόν του 2025 στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος με την Aprilia, πετυχαίνοντας τρεις νίκες σε Grand Prix, ενώ ξεκίνησε δυναμικά και το 2026, από την pole position, ηγούμενος του αγώνα Sprint μέχρι την πτώση του και κερδίζοντας τον εναρκτήριο αγώνα της Κυριακής στην Ταϊλάνδη.

Για τον Rossi λοιπόν τα MotoGP παραμένουν κομμάτι της ζωής του, απλώς πλέον από διαφορετική θέση. Και, όπως φαίνεται, χωρίς καμία διάθεση να επιστρέψει ξανά στο τιμόνι μιας πρωτότυπης αγωνιστικής μοτοσυκλέτας MotoGP.

Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε το πλήρες βίντεο με το γεύμα των Hall of Famers του MotoGP, Giacomo Agostini, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Casey Stoner, Freddie Spencer, Kevin Schwantz, Dani Pedrosa και τον πρόεδρο της διοργάνωσης Carmelo Ezpeleta όπου συζητάνε τις εποχές, τις μεγάλες στιγμές τους, τις προπονήσεις και τους τραυματισμούς τους χωρίς να λείπουν και τα πειράγματα.