Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

Pan America Beyond the Map, Μέρος 6ο – Στις Γαλλικές Άλπεις ο Κωνσταντίνος Μητσάκης [Gallery]

Ο Μητσάκης με την Harley-Davidson Pan America 1250 SP έπιασαν ξανά Ευρώπη
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/9/2025

Μετά την Σκωτία και την Ιρλανδία, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε ξανά στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Γαλλία. Ο Έλληνας αναβάτης οδήγησε στις πιο εμβληματικές διαδρομές των Γαλλικών Άλπεων, περνώντας από τα Col de L’ Iseran, Col de la Bonette και Combe Laval.

Ας δούμε παρακάτω τι γράφει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην έκτη ανταπόκρισή του:

Με την άφιξή μας στην Γαλλία (Calais), το “Pan America Beyond the Map” μπήκε στην τελική του φάση. Οδηγώντας τη γκρι Harley Davidson Pan America 1250 SP στη διαδρομή Calais-Lyon (790 χλμ.) προσεγγίσαμε τη νοτιοανατολική Γαλλία, με σκοπό να περιηγηθούμε στο συναρπαστικό κόσμο των Γαλλικών Άλπεων. Κρυφή μας επιθυμία ήταν, πατέρας και γιος να βάλουμε ρόδα στις κορυφές της Ευρώπης! Κατά συνέπεια, το ορεινό πέρασμα Col de L’ Iseran (το ψηλότερο ορεινό πέρασμα της Ευρώπης, στα 2.770 μ.), το Col de la Bonette (το ψηλότερο οδικό σημείο-loop της Ευρώπης, στα 2.802 μ.) και η μαγευτική ορεινή διαδρομή Combe Laval (στη καρδιά του ορεινού όγκου Vercours) περιλαμβάνονταν στην λίστα των αλπικών προορισμών μας.

Με σύμμαχο έναν υπέροχο ηλιόλουστο καιρό, οδηγήσαμε αρχικά στη θεαματική ορεσίβια διαδρομή Combe Laval. Ακροβατώντας κυριολεκτικά στην άκρη του γκρεμού, ένας στενός δρόμος (λαξευμένος στα κάθετα βράχια της βουνοπλαγιάς) περνούσε μέσα από γρανιτένια τούνελ και πρόσφερε μια άκρως εντυπωσιακή πανοραμική θέα της περιοχής. Δικαίως, η συγκεκριμένη διαδρομή της Γαλλίας θεωρείται μια από τις πιο εμβληματικές διαδρομές της Ευρώπης.

Μόλις 264 χλμ. ανατολικότερα, μάς καρτερούσε το πέρασμα Col de L’ Iseran, το ψηλότερο ορεινό πέρασμα της Ευρώπης (2.770 μ.). Δίχως αμφιβολία, το να κατακτήσεις την κορυφή της Ευρώπης με μια μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα συνηθισμένο εγχείρημα – αποτελεί όνειρο ζωής για πολλούς δίτροχους ταξιδευτές! Αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος που στήσαμε ένα μικρό πάρτι μπροστά στην πινακίδα “Col de L’ Iseran”. Πατέρας και γιός είχαμε κατακτήσει την οδική κορυφή της Ευρώπης και το γιορτάσαμε δεόντως!!

Η περιπέτεια της αλπικής ανάβασης, με σκοπό να αλώσουμε ακόμα μια κορυφή της Γηραιάς ηπείρου, συνεχίστηκε το επόμενο πρωινό! Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του GPS έδειχναν τώρα το ψηλότερο οδικό σημείο-loop της Ευρώπης (Col de la Bonette) και εμείς ξεκινούσαμε να σκαρφαλώνουμε με την βαρυφορτωμένη Harley Davidson Pan America 1250 SP ακόμα πιο ψηλά, στα 2.802 μ.

Μέσα σ’ ένα ομιχλώδη τοπίο, και κάτω από ένα εκνευριστικό ψιλόβροχο, η μοτοσυκλέτα φρενάρισε τελικά μπροστά σε μια λιτή πέτρινη στήλη που πιστοποιούσε την άφιξή μας στα 2.802 μ. Ένα απρόσμενο κύμα ευδαιμονίας μάς πλημμύρισε, ενώ τα συναισθήματα που κυριαρχούσαν ήταν έντονα και δυνατά. Με την παρουσία μας στο Col de la Bonette, η αλπική τριλογία του “Pan America Beyond the Map” είχε ολοκληρωθεί με απόλυτη επιτυχία.