Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

Quasar: O "παππούς" του BMW C1 από τα 1970s βγαίνει σε δημοπρασία

Η βρετανική μοτοσυκλέτα που έκανε πραγματικότητα την ημίκλειστη καμπίνα στους δύο τροχούς
Auction Quasar
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/9/2025

Μία από τις πιο ιδιαίτερες και σπάνιες μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ στη Βρετανία, η Quasar, βγαίνει σε δημοπρασία τον Οκτώβριο.

Η Quasar ήταν το δημιούργημα των Malcolm Newell και Ken Leaman, δύο Βρετανών μοτοσυκλετιστών που εμπνεύστηκαν την ιδέα μιας μοτοσυκλέτας με ημικλειστή καμπίνα και το πόδια μπροστά. Η μορφή της ήταν τόσο μοναδική που πολλοί θεωρούν πως ενέπνευσε τη BMW C1 σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, μάλιστα η BMW φλερτάρει ξανά με την επιστροφή του concept ενώ μία ακόμη γερμανική εταιρεία ετοιμάζεται να παρουσιάσει τη δική της εκδοχή.

Auction Quasar

Αρχικά, η Quasar έπαιρνε κίνηση από έναν τετρακύλινδρο σε σειρά κινητήρα 850cc από το τρίροδο αυτοκίνητο Robin Reliant, ένα ήδη ιδιαίτερο όχημα από μόνο του. Ωστόσο, στις επόμενες εκδόσεις χρησιμοποιήθηκαν κινητήρες από διάφορες μοτοσυκλέτες της δεκαετίας του ’70 και του ’80, ανάλογα με το τι μπορούσαν να βρουν οι δημιουργοί της.

Auction Quasar

Παρά την αφοσίωση και την τεράστια προσπάθεια των Newell και Leaman, το εγχείρημα δεν είχε ποτέ στέρεες οικονομικές βάσεις. Έτσι, η παραγωγή περιορίστηκε μόλις σε 21 μοτοσυκλέτες. Στην πραγματικότητα όμως, υπάρχει και μία 22η, η συγκεκριμένη που βγαίνει τώρα σε δημοπρασία, η οποία ολοκληρώθηκε μετά τον θάνατο του Newell και αντί για τον κινητήρα Reliant φορά τον αξιόπιστο τετρακύλινδρο σε σειρά από της Suzuki GS850.

Auction Quasar

Η Quasar θα δημοπρατηθεί στις 9 Οκτωβρίου από τον οίκο Charterhouse Classic ως κομμάτι της συλλογής Vintage μοτοσυκλετών (βρείτε εδώ τη σχετική ανάρτηση). Όπως αναφέρεται, “η μοτοσυκλέτα λειτουργεί κανονικά και οδηγήθηκε μέχρι την αίθουσα της δημοπρασίας”.

Auction Quasar

“Ιδιαίτερη και αξέχαστη είναι σίγουρα ένας τρόπος να την περιγράψει κανείς”, δήλωσε ο George Beale, επικεφαλής μοτοσυκλετών στη Charterhouse.

Η αξία του... "παππού" του BMW C1 εκτιμάται μεταξύ 7.000 και 8.000 ευρώ, ένα ποσό που μοιάζει εκπληκτικά προσιτό για κάτι τόσο σπάνιο και μοναδικό.

Ετικέτες