Cyclone RA1000: Τέσσερα χρόνια αναμονής για το εναλλακτικό Shiver!

Η πρώτη μοτοσυκλέτα 1.000 κυβικών της Zonsen
Cyclone RA1000
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Τέσσερα χρόνια μετά την παρουσίαση του concept RA9, η Cyclone αποκαλύπτει επιτέλους την RA1000, την άμεσα συχετιζόμενη μοτοσυκλέτα παραγωγής, σε μια αγορά που καλπάζει.

Τον Σεπτέμβριο του 2021 η Cyclone παρουσίασε το concept RA9, τότε η ιδέα μιας χιλιάρας μοτοσυκλέτας από την Κίνα φάνταζε μακρυνή. Σήμερα, μετά από τέσσερα χρόνια αναμονής, η έκδοση παραγωγής με την ονομασία RA1000 μπαίνει στη γκάμα της εταιρείας, αλλά σε μια αγορά που έχει διανύσει πολύ δρόμο από το 2021.

@cyclonemotorofficial The powerful beast. #Cyclone ♬ 原聲 - Zonsen Cyclone Motorcycle

Την εποχή της RA9, η Cyclone έμοιαζε έτοιμη να αποκτήσει σημαντικό προβάδισμα απέναντι του ανταγωνισμού, χάρη στους στενούς δεσμούς της μητρικής Zongshen -πλέον Zonsen μετά την απλοποίηση του ονόματός της- με τον όμιλο Piaggio. Οι δύο εταιρείες διατηρούν κοινή παραγωγική δραστηριότητα στην Κίνα, κατασκευάζοντας μικρού κυβισμού Aprilia για τις ασιατικές αγορές, και αυτό αντικατοπτριζόταν ξεκάθαρα στο RA9, που βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στην Aprilia Shiver, τόσο σε πλαίσιο όσο και κινητήρα.

Στο τέλος του 2025 όμως, με την QJMOTOR να πουλά ήδη τετρακύλινδρες 921cc με κινητήρες MV Agusta, τη CFMOTO να ετοιμάζεται να λανσάρει V4 superbike 210 ίππων και τη Souo να βρίσκεται ήδη σε μαζική παραγωγή με μοντέλα που χρησιμοποιούν έναν εγχώρια εξελιγμένο επίπεδο οκτακύλινδρο 2.000cc, η RA1000 δείχνει σαφώς πιο “προσγειωμένη” σε σύγκριση με άλλες πρόσφατες κινεζικές αφίξεις.

Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι έχει χάσει τον χαρακτήρα της. Η RA1000 μεταφέρει σχεδόν αυτούσιο το σχεδιαστικό ύφος της RA9 στην παραγωγή. Το πλαίσιο βασίζεται στης Aprilia Shiver, χυτό αλουμινένιο πίσω τμήμα σε συνδυασμό με ατσάλινο χωροδικτύωμα μπροστά.

Cyclone RA1000

Κάτω από το πλαίσιο φιλοξενείται ένας οκταβάλβιδος V2 κινητήρας DOHC, επίσης βασισμένος στου Shiver. Διατηρεί τη διαδρομή των 67,4 χλστ του Shiver 900, αλλά με αυξημένη διάμετρο στα 97 χλστ από 92 χλστ, φτάνοντας έτσι τα 996 κυβικά εκατοστά.

Με αυξημένο λόγο συμπίεσης 12:1, σε σχέση με το 11:1 της Aprilia, η ισχύς ανεβαίνει από τους 94 ίππους στους 105 ίππους στις 9.000 σ.α.λ., ενώ η ροπή αυξάνεται από τα 9,12 στα 9,68 κιλά, διαθέσιμα από τις 6.500 σ.α.λ.

Παρότι το σώμα της μοτοσυκλέτας θυμίζει έντονα και δικαίως την Shiver, το ψαλίδι ξεχωρίζει στην Cyclone καθώς πρόκειται για μονόμπρατσο, όπως και στο concept RA9, και φιλοξενεί ένα εντυπωσιακό πίσω ελαστικό 240/17, δίνοντας στη μοτοσυκλέτα αναλογίες που θυμίζουν Ducati Diavel 1260, της εποχής που παρουσιάστηκε το RA9, εικόνα που ενισχύουν και οι διπλές, εξατμίσεις στη δεξιά πλευρά, μπροστά από τον πίσω τροχό.

Cyclone RA1000

Μπροστά, τα πράγματα είναι πιο συμβατικά, με ελαστικό 120/70-17, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες και τα φρένα προέρχονται από την J.Juan με τετραπίστονες δαγκάνες. Το σύστημα πέδησης συνοδεύεται από cornering ABS και το συνολικό βάρος της RA1000 φτάνει τα 225 κιλά γεμάτη, με το ρεζερβουάρ των 17 λίτρων.

Ενδιαφέρον έχει και το timing της παρουσίασης, καθώς η RA1000 κάνει το ντεμπούτο της λίγους μήνες μετά την επαναφορά του Aprilia Shiver 900 στην κινεζική αγορά, με ήπιο facelift σε σχέση με την έκδοση που είχε αποσυρθεί από Ευρώπη και ΗΠΑ πριν λίγα χρόνια.

Η Zonsen συγκαταλέγεται στους παλαιότερους και μεγαλύτερους κατασκευαστές μοτοσυκλετών στην Κίνα και η Cyclone έχει δημιουργηθεί με στόχο την παραγωγή πιο premium μοντέλων στόχο τις εξαγωγές. Παρ’ όλα αυτά, η εταιρεία κινείται πιο συγκρατημένα σε διεθνές επίπεδο σε σχέση με ανταγωνιστές όπως η CFMOTO, η QJMotor, αλλά και οι νεότερες Benda και Kove.

Cyclone RA1000

Σήμερα η Cyclone δραστηριοποιείται σε ορισμένες ευρωπαϊκές αγορές και σε χώρες της Νότιας Αμερικής, ενώ αναμένεται και στην Ελλάδα από την Mototrend SA.

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.