Δεκαπενταύγουστος με κινητοποιήσεις για τους Κύπριους μοτοσυκλετιστές!

Ξαφνικά ισχύουν περιορισμοί μετακίνησης…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/8/2020

Με μία πρωτοφανή απόφαση έχουν έρθει αντιμέτωποι οι Κύπριοι μοτοσυκλετιστές καθώς απαγορεύτηκε η κυκλοφορία για όλες τις μοτοσυκλέτες μεγαλύτερες των 125 κυβικών σε συγκεκριμένες ώρες και δρόμους για όλο τον υπόλοιπο Αύγουστο.

Με διάταγμα του Αρχηγού της αστυνομίας απαγορεύεται να κυκλοφορούν μοτοσυκλέτες μεγαλύτερες των 125 κυβικών σε κεντρικούς δρόμους της Λευκωσίας, Λεμεσού, Πάφου, και της Ελεύθερης Περιοχής Αμμοχώστου για μείωση της όχλησης από τον θόρυβο.

Βρίσκουμε σωστό να γίνεται προσπάθεια μείωσης του θορύβου, πάσχει ολόκληρος ο ελλαδικός χώρος από αυτό το φαινόμενο και είμαστε και ο μόνος λαός της Ευρώπης που αποδεδειγμένα χάνονται εργατοώρες και υπάρχει πρόβλημα παραγωγικότητας απλά και μόνο επειδή ένα παπί ή ένα TDM με αλλαγμένες εξατμίσεις, ξυπνάει όλα τα μωρά σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο που περνάει. Αλλά η απαγόρευση της κυκλοφορίας για όλους είναι απλά ένα χαζό μέτρο που στερείται κάθε λογικής εξήγησης!

Εκ πρώτης όψης θα μπορούσε κανείς να δώσει μικρότερη σημασία στο συγκεκριμένο διάταγμα, καθώς έχει ημερομηνία λήξεως η απόφαση αυτή. Από την άλλη δημιουργεί ένα προηγούμενο που δεν θα πρέπει να υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη! Διότι ακόμη και στις Άλπεις που τώρα τελευταία μεγάλος ντόρος γίνεται για την ηχορύπανση, δεν υπάρχει καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας!

Η αστυνομία μπορεί να αυξήσει τους ελέγχους, μπορεί να πραγματοποιεί μετρήσεις στις παραπάνω οδούς που έχει εντοπίσει το πρόβλημα και για το διάστημα που πιστεύει πως γιγαντώνεται η όχληση. Αύξηση των ελέγχων που κοστίζει σε χρόνο και χρήμα καθώς απαιτεί δέσμευση προσωπικού, είναι μία απόλυτα λογική λύση όταν μιλάμε για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένο χώρο. Η γενική απαγόρευση είναι απλά αστεία σκέψη, καθώς για την εφαρμογή της απαιτεί και πάλι την ύπαρξη περισσότερων ελέγχων!

Πιο λογικό θα ήταν οι έλεγχοι αυτοί να επικεντρωθούν σε εκείνους που παρανομούν. Διότι αφήνοντας τις μοτοσυκλέτες κάτω από τα 125 κυβικά ελεύθερες και μαζί και τους διανομείς, ανεξαρτήτως κυβισμού στην συγκεκριμένη περίπτωση, απλά αφήνεις ελεύθερους το μεγαλύτερο ποσοστό εκείνων που δημιουργούν την ηχορύπανση!

Ο μοτοσυκλετισμός της Κύπρου είναι αρκετά ενεργός σε δράσεις και έχει αποστείλει επιστολές προς όλους τους αρμόδιους αναγγέλλοντας και κινητοποιήσεις.

Η εικόνα βέβαια που έχει η αστυνομία σύμφωνα με το κυπριακό offsite, είναι διαφορετική, καθώς κρίνει τις αντιδράσεις λίγες, μπροστά στην γενικότερη θετική αντίδραση που είχε η πλειοψηφία. Κι αυτό είναι απόλυτα λογικό, καθώς η πλειοψηφία των κατοίκων πράγματι υποφέρει από ηχορύπανση, και μαζί της και πολλοί μοτοσυκλετιστές που οι ίδιοι δεν παρανομούν! Οι αστυνομικοί διευθυντές που εισηγήθηκαν το μέτρο, θέλουν απλά να ρίξουν μία κουβέρτα πάνω στο πρόβλημα για λίγες μάλιστα ημέρες, τις ημέρες που αρκετός κόσμος κοιμάται με ανοικτά παράθυρα, τουλάχιστον στους ορόφους που δεν φοβούνται πως θα τους ληστέψουν την ώρα που κοιμούνται.

Το πρόβλημα όμως έτσι δεν λύνεται, η ηχορύπανση παραμένει και απλά κουκουλώνεται για συγκεκριμένες ώρες και για συγκεκριμένους κατοίκους. Και στα στενά μέσα στις πόλεις θα συνεχίσουν να υποφέρουν και να πετάγονται μέσα στον ύπνο τους...

Οι μοτοσυκλέτες που δεν έχουν αλλαγμένα τελικά εξατμίσεων δεν δημιουργούν προβλήματα, εκτός κι αν δεν τηρούνται τα όρια ταχύτητας εντός των πόλεων. Κι αυτό γιατί οι προδιαγραφές καθορίζουν συγκεκριμένα όρια για συγκεκριμένες στροφές, με το σκεπτικό πως όταν κανείς κινείται εντός πόλεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα τηρεί τα όρια ταχύτητας. Αυτό στις υπόλοιπες χώρες είναι κάτι που ακολουθείται πολύ πιο ευλαβικά από ότι εδώ, στα ανατολικά σύνορα της ηπείρου… Οπότε ένας έλεγχος για τελικά που είναι εκτός προδιαγραφών, μόνο για αγωνιστική χρήση για παράδειγμα, μαζί με έλεγχο ορίου ταχύτητας, θα ήταν προτιμότερο ως μέτρο από την καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας…

 

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες
Autoliv airbag patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

 

Autoliv airbag

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

 

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Autoliv airbag

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.