Διήθηση: Για απόπειρα ανθρωποκτονίας οδηγός που εμβόλισε αναβάτη επειδή έβγαινε εμπρός στο φανάρι – ΗΠΑ - [VIDEO]

Η διήθηση έχει επιτραπεί με προϋποθέσεις αλλά αντιδρούν οι οδηγοί αυτοκινήτων

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/4/2025

Το περιστατικό συνέβη την πρωταπριλιά και είναι από τις περιπτώσεις που δεν μπορείς να πιστέψεις ότι έχει συμβεί στην πραγματικότητα. Το VIDEO από την κάμερα του αναβάτη βγήκε στη δημοσιότητα την περασμένη Παρασκευή μόλις ολοκληρώθηκε η δίωξη του οδηγού του αυτοκινήτου και δείχνει τόσο την εξέλιξη των γεγονότων πριν τον εσκεμμένο εμβολισμό του αναβάτη, όσο και την σοκαριστική στιγμή που σέρνει τον αναβάτη κάτω από το αυτοκίνητο. Το VIDEO έχει ήδη σημειώσει εκατομμύρια θεάσεις καθώς αδυνατεί κανείς να πιστέψει πως υπήρχε άνθρωπος που κυκλοφορούσε ελεύθερος και μπορούσε να συμπεριφερθεί με αυτό τον τρόπο.

Η διήθηση έχει επιτραπεί στην Καλιφόρνια υπό όρους το 2016, ωστόσο οι οδηγοί αυτοκινήτων δεν έχουν ενημερωθεί για την αλλαγή και συχνά έχει παρατηρηθεί να προσπαθούν να κόψουν την κίνηση των μοτοσυκλετών ανάμεσά τους, πατώντας σε δύο λωρίδες ταυτόχρονα όταν βλέπουν στον καθρέφτη πως πλησιάζει μοτοσυκλέτα.

Η συμπεριφορά αυτή έχει οδηγήσει και σε ατυχήματα ενώ έχουν υπάρξει και στο παρελθόν, ακόμη και σκόπιμες συγκρούσεις για αναίτιο λόγο, ωστόσο το συγκεκριμένο video ξεφεύγει της κοινής λογικής, με την τροπή που πήραν τα πράγματα.

Στην περιοχή Riverside στην Καλιφόρνια, πρωτεύουσα των οπωροφόρων και σπάνια σε μποτιλιάρισμα συγκριτικά με τον υπόλοιπο νομό, το μαύρο Nissan προσπαθεί να μπλοκάρει την μαύρη Yamaha που πραγματοποιεί διήθηση με τον μοτοσυκλετιστή να κουνά το κεφάλι σε αποδοκιμασία χωρίς κάποιο άλλο σχόλιο ή κίνηση.

Ο 32χρονος Gary Delandro ζητά τον λόγο για το κούνημα του κεφαλιού, κατεβάζοντας το παράθυρο με τον μοτοσυκλετιστή να αφήνει την μοτοσυκλέτα και πηγαίνοντας δίπλα του να του εξηγεί το λάθος του, προσπαθώντας να του κλείσει τον δρόμο.

Ο Delandro δίνει συνέχεια, απαντώντας πως προηγείται στη σειρά για το φανάρι και η μοτοσυκλέτα πρέπει να περιμένει πίσω από το αυτοκίνητο, με τον αναβάτη να του απαντά πως αν αυτό το πράγμα τον έχει εξαγριώσει τόσο, τότε να αναζητήσει θεραπεία. Δεν υπάρχει άλλη κλιμάκωση εκείνη την στιγμή και το περιστατικό μοιάζει να έχει τελειώσει, όσο ο αναβάτης φεύγει και οδηγώντας ανάμεσα στα αυτοκίνητα, σταματά στο επόμενο φανάρι.

Εκείνο που δεν γνωρίζει εκείνη την στιγμή είναι πως το μαύρο Nissan τον καταδιώκει, χώνεται ανάμεσα στα αυτοκίνητα τρακάροντας και με τους δύο πριν πέσει πάνω στην μοτοσυκλέτα.

Η παράνοια συνεχίζεται όμως καθώς πατά το γκάζι και σέρνει τον μοτοσυκλετιστή στο δρόμο που σώζεται με ράμματα σε πόδι και εγκαύματα τριβής, στα σημεία που τρύπησε ο δερμάτινος εξοπλισμός του. Χωρίς τον εξοπλισμό, ο τραυματισμός του θα ήταν πολύ χειρότερος.

Ευτυχώς ο Delandro είχε μία στιγμή διαύγειας, σταμάτησε και έβαλε όπισθεν πριν φύγει χωρίς να νοιάζεται για την κατάσταση του αναβάτη.

Λίγες ώρες αργότερα παραδόθηκε μόνος του στις αστυνομικές αρχές και αμέσως συνελήφθη και οδηγήθηκε στην φυλακή Robert Presley αντιμετωπίζοντας τρία βαριά κακουργήματα που βάση του νομικού πλαισίου στις ΗΠΑ θα τον κρατήσουν πολλά χρόνια στη φυλακή.

Μέχρι την δίκη του ορίστηκε εγγύηση ενός εκατομμυρίου και είναι ευτύχημα που ο αναβάτης δεν έχει τραυματιστεί.

Έχω προσωπικά ζήσει μία μακρά περίοδο στην Καλιφόρνια πολύ πριν γίνει νόμιμη η διήθηση και γνωρίζω πως από παράδεισο για τις μοτοσυκλέτες καθώς σπάνια βρέχει και έχει τεράστιους σε πλάτος δρόμους που η διήθηση μπορεί να γίνει με πολλαπλάσια ασφάλεια από ότι στην Ευρώπη ή στην Ασία, καθώς και καταπληκτικούς επαρχιακούς για να βολτάρει κανείς, ο τρόπος συμπεριφοράς των οδηγών απέναντι στους μοτοσυκλετιστές ήταν λόγος να μην απολαμβάνεις τα παραπάνω. Από το 2016 που έχει επιτραπεί η διήθηση έχω οδηγήσει αρκετές φορές εκεί, την τελευταία τον περασμένο Οκτώβριο και η διαφορά είναι αισθητή προς το καλύτερο.

Μετά την Καλιφόρνια άλλες τρεις πολιτείες έχουν επιτρέψει την διήθηση, η Utah, η Arizona και η Montana, όλες τους με εκπληκτικά τοπία και χαμηλά επίπεδα μποτιλιαρίσματος συγκριτικά με την Καλιφόρνια. Στο κέντρο άλλων μεγάλων πόλεων, η διήθηση εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με εχθρότητα.

Ετικέτες

διήθηση

ΗΠΑ

https://bit.ly/MOTO_681

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!