Δημιουργήθηκε το ίδρυμα Luca Salvadori, προς τιμήν του Ιταλού αναβάτη που έχασε τη ζωή του

Ιδρύθηκε από τους γονείς του, με σκοπό την υποστήριξη στους μοτοσυκλετιστές που έχουν πέσει θύματα ατυχημάτων
Luca
Από τον

Παύλο Καρατζά

18/9/2025

Ένα χρόνο μετά το ατύχημα στη Γερμανία που κόστισε τη ζωή του Luca Salvadori, γεννιέται σήμερα το Ίδρυμα που είναι αφιερωμένο σε αυτόν, με την έντονη επιθυμία των γονιών του Maurizio και Monica, με σκοπό να μετατρέψουν έναν ανείπωτο πόνο σε μια συγκεκριμένη και διαρκή δέσμευση. Ένα έργο που ο ίδιος ο Luca, με το πάθος και το πνεύμα του, θα έβλεπε με υπερηφάνεια.

Η Ίδρυση έχει ως στόχο να στηρίξει τους μοτοσυκλετιστές που έχουν πέσει θύματα ατυχημάτων, σε πίστα και στο δρόμο, καθώς και τις οικογένειές τους, παρέχοντας υποστήριξη στην αποκατάσταση, ψυχολογική και νομική βοήθεια, και να προωθήσει την κουλτούρα της ασφάλειας ως απαραίτητη αξία στον μηχανοκίνητο αθλητισμό και στον κόσμο των δύο τροχών.

Luca

Η ίδρυση του Ιδρύματος κατέστη δυνατή χάρη στην προσωπική δέσμευση του Maurizio Salvadori, ο οποίος χρηματοδότησε το αρχικό κεφάλαιο, δίνοντας υπόσταση στο έργο με άμεση δέσμευση. Σε αυτή την κίνηση έχουν ήδη προστεθεί οι πρώτες εξωτερικές δωρεές, που προήλθαν από επιχειρηματίες που ασχολούνται με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό και οι οποίοι δώρισαν σημαντικά ποσά, δείχνοντας μεγάλη εμπιστοσύνη στο έργο.

Δίπλα τους, και ο κόσμος των επιχειρήσεων ανταποκρίθηκε με πεποίθηση. Η AGV δώρισε 23 αντίγραφα του κράνους του Luca, τα οποία κατασκευάστηκαν από τον Nicolas Casadei της CSD Design, τον ίδιο καλλιτέχνη που είχε δημιουργήσει τα αυθεντικά κράνη που φορούσε ο Luca. Τα κράνη, τα οποία είναι αριθμημένα και διατίθενται στον επίσημο ιστότοπο του Ιδρύματος, θα διατεθούν προς πώληση, με το 100% των εσόδων να διατίθεται για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Ιδιαίτερη αναγνώριση αξίζει επίσης στην EICMA, η οποία παρείχε την υποστήριξή της και εγγυήθηκε τη στήριξή της από την πρώτη μέρα, επιβεβαιώνοντας την αξία του έργου.

Για να ενισχύσει το όραμα του Ιδρύματος, ο πατέρας του Luca ανακοίνωσε τη δημιουργία της Τεχνικής Επιστημονικής Επιτροπής.

Ο πατέρας του Luca δήλωσε: “Το Ίδρυμα Luca Salvadori – δηλώνει ο πατέρας του Luca – δημιουργήθηκε για να μετατρέψει τον μεγαλύτερο πόνο σε μια συγκεκριμένη δέσμευση προς όσους βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις. Κανείς δεν πρέπει να αντιμετωπίζει μόνος του τις συνέπειες ενός ατυχήματος. Για αυτό ευχαριστώ όσους πίστεψαν από την αρχή σε αυτό το έργο, τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου και όλη την κοινότητα του Luca. Είναι μόνο η αρχή ενός ταξιδιού που θέλει να αφήσει ένα θετικό και διαρκές σημάδι στον κόσμο των δύο τροχών”.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»