Δοκιμή: Παντελόνι PMJ New Rider

Προστασία με στιλ!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/5/2021

Ποιος είπε ότι το να φοράς, όχι απλώς τον απαραίτητο, αλλά και τον καλύτερο με τις υψηλότερες προδιαγραφές προστατευτικό εξοπλισμό, σε βγάζει αυτομάτως από την λίστα των… στιλάτων αναβατών; Ποιος θεωρεί ότι ο μοτοσυκλετιστικός εξοπλισμός του περιορίζει τις ενδυματολογικές επιλογές για την καθημερινή μετακίνηση και τις βόλτες του;

Και στις δύο περιπτώσεις, όποιο κι αν είναι αυτό το υποθετικό-ρητορικό πρόσωπο, είναι εντελώς λάθος! Το έχουμε πει και το λέμε εδώ και χρόνια παρουσιάζοντας αμέτρητα παραδείγματα, αλλά το πιο πρόσφατο, το νέο jean παντελόνι PMJ New Rider Twaron Single Layer, είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό.

Το συγκεκριμένο παντελόνι είναι επίσης και η πιο πρόσφατη προσθήκη στον εξοπλισμό μας, παίρνοντας μάλιστα το "βάπτισμα του πυρός" σε δύσκολες συνθήκες, καθώς το φορέσαμε στην παρουσίαση των νέων ελαστικών της Bridgestone T32, με 800 χιλιόμετρα οδήγησης σε δύο μέρες, με τα μισά από αυτά σχεδόν υπό βροχή και κρύο!

Τι είναι όμως αυτό που κάνει τόσο ιδιαίτερο το συγκεκριμένο παντελόνι της ιταλικής PMJ; Αρχικά πρόκειται για μια καινοτόμα τεχνολογία κατασκευής, η οποία πραγματικά αποτελεί επανάσταση στον τομέα των casual μοτοσυκλετιστικών παντελονιών. Ο λόγος για την τεχνολογία που ονομάζεται single-layer και αλλάζει τα δεδομένα σε ό,τι αφορά την παραδοσιακή χρήση του αραμιδίου σε συνδυασμό με το denim. Εδώ να σημειώσουμε ότι η PMJ κατασκευάζει jeans για πολλές μεγάλες φίρμες στο χώρο της ένδυσης κι αυτό έχει παίξει πολύ μεγάλο ρόλο στην εφαρμογή και την γραμμή των δικών της προϊόντων, όπως θα δούμε παρακάτω.

Οι προδιαγραφές και τα στάνταρ για την κατασκευή του συγκεκριμένου παντελονιού τέθηκαν από το ίδιο το εργοστάσιο πολύ ψηλά από την αρχή, καθώς το ζητούμενο ήταν ένα jean παντελόνι κατασκευασμένο ως single layer, με την πλέξη δηλαδή του αραμιδίου με το denim σε όλη την επιφάνεια (T-Tex) και όχι ως ενισχυτική στρώση σε επιλεγμένα σημεία, το οποίο θα μπορεί να φορεθεί όπως ένα κανονικό jean. Θα έπρεπε επίσης να προσφέρει αντίσταση κατά της τριβής σε επίπεδα αντίστοιχα με το δέρμα και ταυτόχρονα να διατηρηθεί το κόστος χαμηλό. Επιπλέον απαραίτητη προϋπόθεση η ευκολία στο πλύσιμο και με slim εφαρμογή, αλλά να μπορεί να φορεθεί πάνω από μια street μπότα! Φυσικά, οι υποδοχές για προστασίες σε γοφούς και γόνατα, ήταν εκ των ων ουκ άνευ.

Οι δοκιμές για την αντοχή του δέρματος που έγιναν σε ειδικά μηχανήματα με το πρωτόκολλο ΕΝ 13595, έδειξαν μια αντοχή στην τριβή της τάξης των 2,1 δευτερολέπτων, ενώ η πιστοποίηση του jean σύμφωνα με τον κανονισμό 17092-4 CE της Ε.Ε. ήταν επιπέδου Α.

Κι αν όλα αυτά στα χαρτιά ακούγονται εντυπωσιακά, στην πράξη το αποτέλεσμα είναι ακόμη καλύτερο! To πρώτο πράγμα που διαπιστώσαμε, έχοντας και την εμπειρία από αντίστοιχα μοτοσυκλετιστικά jean, είναι το πόσο μαλακό και ελαφρύ ήταν το ύφασμα, σε σχέση με αντίστοιχα παντελόνια άλλων εταιρειών, που χωρίς υπερβολή είχαν το σχεδόν διπλάσιο βάρος. Η γραμμή του PMJ New Rider είναι slim (και όχι skinny) ενώ είναι και ελαστικό, γεγονός που βοηθά στο να φορεθεί πάνω από μια street ή και touring μπότα, όπως αυτή που φορούσαμε στην παρουσίαση των ελαστικών της Bridgestone. Η γραμμή του δεν ξεχωρίζει σε τίποτα από αυτή ενός συμβατικού jean, χωρίς εξωτερικές ραφές, ενώ και η εφαρμογή είναι εξόχως άνετη με το νούμερο της μέσης να ανταποκρίνεται ακριβώς στα αντίστοιχα των απλών casual jeans.

Το μικρότερο βάρος και όγκος έχει και ευεργετική επίδραση στην θερμοκρασία που "ανεβάζεις" φορώντας το, κάτι που είχαμε την ευκαιρία να το διαπιστώσουμε στην διαδρομή από το Λάτιο μέχρι την Τοσκάνη όπου αλλάξαμε τουλάχιστον δέκα φορές εποχές… Από καλοκαίρι μέχρι χειμώνα σε μερικά μόλις χιλιόμετρα, με το παντελόνι της PMJ να επιδεικνύει μέχρι και… ισοθερμικές ιδιότητες. Μόνο στα πολύ κρύα ορεινά περάσματα μπορούσα να αισθανθώ την πτώση της εξωτερικής θερμοκρασίας που έφτανε μέχρι και τους 10 βαθμούς, χωρίς όμως ποτέ να νιώσω την ανάγκη να βάλω και ένα ισοθερμικό από μέσα. Αντίστοιχα, στα πιο ζεστά μέρη και σε συνδυασμό με μοτοσυκλέτες που εξέπεμπαν αρκετή θερμότητα από τον κινητήρα τους, τα πόδια μου δεν θύμιζαν μπριζολάκια σε μπάρμπεκιου, με τις "μονωτικές" ικανότητες του παντελονιού να παίρνουν άριστα.

Στο πλύσιμο η συμπεριφορά του υφάσματος είναι αυτό που περιμένεις από ένα ποιοτικό jean, χωρίς να υπάρχει συρρίκνωση ή απώλεια χρώματος, ενώ δεν χρειάζεται και πρακτικά καθόλου σιδέρωμα, γεγονός που σίγουρα θα ενδιαφέρει όσους ή όσες έχουν αναλάβει τον τομέα "μπουγάδα" στο σπίτι…

Σε όλα τα παραπάνω, προσθέστε και το πολύ καλό επίπεδο τιμής στα 149 ευρώ, που σε σχέση με την κατηγορία είναι σε ένα άκρως ανταγωνιστικό πλαίσιο, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην ουσία μιλάμε για ένα τεχνικό ρούχο μοτοσυκλέτας.

Τα παντελόνια της PMJ μπορείτε να τα βρείτε στην Moto Fashion, Καλλιρρόης 27, Νέος Κόσμος, τηλ. 210-8547681-2

Έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Ο ΣΕΜΕ προειδοποιεί για αναστολή ταξινομήσεων και προτείνει λύσεις – Κάποιος να ξυπνήσει την κυβέρνηση

Ο ΣΕΜΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς ένα Κράτος που μοιάζει να βρίσκεται σε βαθύ ύπνο
no number plates
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/3/2026

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου γράφαμε ξανά για τη δυστοπία που έχει δημιουργηθεί γύρω από τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων από το Υπουργείο Μεταφορών, εντοπίζοντας το πρόβλημα στη διαμάχη δύο εταιρειών που ερίζουν για τη δουλειά και δυστυχώς αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε.

Το θέμα έχει εμφανιστεί επανειλημμένα και, παρότι θα έπρεπε λογικά να έχει βρεθεί μια οριστική λύση, φτάνουμε ξανά και ξανά στο ίδιο αδιέξοδο, το οποίο η κυβέρνηση προσπάθησε να ξεπεράσει με μια πολύ προσωρινή λύση: απευθείας αναθέσεις σε μικρές ποσότητες.

Το είχαμε ξαναγράψει τον Φλεβάρη και έναν μήνα μετά απλώς διαπιστώσαμε πως το όλο θέμα, όχι απλώς δεν είχε αντιμετωπιστεί, αλλά είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα καθώς έμποροι προσπαθούσαν να βρουν πινακίδες για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους – που είχαν παραγγείλει και πληρώσει μοτοσυκλέτες που δεν μπορούσαν να παραλάβουν – καταφεύγοντας σε άλλες περιφέρειες της χώρας που δεν είχαν (ακόμη) ξεμείνει από πινακίδες.

Παρασκευή 13 Μαρτίου σήμερα, που γράφονται αυτές οι αράδες, κι ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα πλην του να φτάσουμε κοντύτερα στο χείλος του γκρεμού, καθώς ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) εξέδωσε δελτίο Τύπου με ημερομηνία 12 Μαρτίου 2026, στο οποίο ευθέως μιλά για “Επικείμενη αναστολή ταξινομήσεων δικύκλων λόγω εξάντλησης αποθεμάτων πινακίδων κυκλοφορίας.”

Το πρόβλημα περιγράφεται από τον ΣΕΜΕ με τα ίδια μελανά χρώματα:

“Το υφιστάμενο πρόβλημα εδράζεται σε διοικητικές αστοχίες κατά τη διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας νέων πινακίδων, η οποία προσβλήθηκε νομικά, επιφέροντας εκ των πραγμάτων σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωσή της.

“Οι απευθείας αναθέσεις που προέκυψαν προσπάθησαν να καλύψουν το κενό χωρίς όμως να προσφέρεται οριστική λύση. Επιπροσθέτως, δεν κατέστη εφικτή ούτε η προσπάθεια της ΓΔΟΥ του Υπουργείου Μεταφορών για σχετικό αίτημα προς το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με στόχο την απευθείας διαπραγμάτευση, καθώς όπως ενημερωθήκαμε, μισό μήνα μετά την κατάθεση του αιτήματος, απορρίφθηκε.

“Βάσει των υφιστάμενων δεδομένων, δημιουργείται ένα επιχειρησιακό κενό τουλάχιστον είκοσι (20) έως τριάντα (30) ημερών, κατά το οποίο η αγορά θα στερείται πλήρως του απαραίτητου υλικού. Προτάσεις του ΣΕΜΕ για την προσωρινή γεφύρωση του κενού, όπως η χρήση πινακίδων χωρίς ανακλαστική μεμβράνη, δεν προκρίθηκαν ελλείψει σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

“Παράλληλα, μια ακόμη λύση που έχει προταθεί είναι εκείνη των προσωρινών αδειών κυκλοφορίας, η οποία δεν έχει λάβει μέχρι στιγμής την απαιτούμενη κανονιστική μορφή, ώστε να είναι άμεσα εφαρμόσιμη.”

Προς επίλυση του προβλήματος ο ΣΕΜΕ κάνει τρεις προτάσεις, μια για την άμεση κινητοποίηση της διαδικασίας και δύο για μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση αναλόγων καταστάσεων στο μέλλον.

Η άμεση θεσμοθέτηση Προσωρινών Αδειών είναι η πρόταση για να προχωρήσει τώρα η αγορά, ως μέτρο που μπορεί να αποφασιστεί και να θεσμοθετηθεί πριν καν φτάσουμε στην πλήρη παύση ταξινομήσεων, δηλαδή ουσιαστικά στην παύση της εμπορικής δραστηριότητας στον επαγγελματικό χώρο της Μοτοσυκλέτας.

Δεν θα ήταν καν η πρώτη φορά που θα εφαρμοζόταν μια προσωρινή λύση με τη μορφή χειρόγραφων πινακίδων και το επίσημο χαρτί της προσωρινής άδειας για ενδεχόμενο έλεγχο από την Αστυνομία στον δρόμο. Έχει ξαναγίνει, δεν είναι η κομψότερη λύση, αλλά τουλάχιστον δεν θα φτάναμε σε σημείο να κινδυνεύουν με λουκέτο επιχειρήσεις.

Άραγε, οι διαμάχες των προμηθευτών του υπουργείου κατέχουν υψηλότερη προτεραιότητα από την υγεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων;

Οι άλλες δύο προτάσεις του ΣΕΜΕ δεν αφορούν τη σημερινή μέρα, αλλά κοιτούν προς την επόμενη φορά που θα δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα. Κρίνοντας από το παρελθόν, μάλλον δεν θα ξαναργήσει η μέρα που θα επαναληφθεί.

Η πρώτη πρόταση μιλά για “αναπροσαρμογή προϋπολογισμού του νέου διαγωνισμού” με διπλασιασμό των σχετικών κονδυλίων και ποσοτήτων, προκειμένου να διασφαλιστεί η επάρκεια υλικού σε βάθος χρόνου, απορροφώντας πιθανές νομικές ή γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Η δε δεύτερη αναφέρεται στην “αποκέντρωση του συστήματος διαχείρισης αποθεμάτων” εκχωρώντας την αρμοδιότητα στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Μεταφορών καθώς έτσι “θα υπολογίζεται δυναμικά βάσει των τοπικών αναγκών και των αναμενόμενων ταξινομήσεων ανά περιφέρεια”.

Σωστές σκέψεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά άραγε απευθύνονται στα σωστά αυτιά; Ή μάλλον, υπάρχουν σωστά αυτιά σε θέσεις ευθύνης αυτή τη στιγμή; Διότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται επί αρκετούς μήνες τώρα μάλλον δείχνουν πως ουδείς ασχολείται σοβαρά με το θέμα στο επίπεδο λήψης αποφάσεων της κυβέρνησης. Απλά το κοιτούν να κυλά προς τον γκρεμό και δεν κάνουν απολύτως τίποτα.