Δρόμος με ένδειξη ιδανικής γραμμής για μοτοσυκλέτες στην Ισπανία!

Το έχουν πάει σε άλλο επίπεδο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/10/2020

Δημοφιλέστατος για βόλτες, επαρχιακός δρόμος στην Καταλονία, αποκτά ένδειξη ιδανικής γραμμής για μοτοσυκλέτες σε συγκεκριμένες στροφές! Πρόκειται για ένα μέτρο που εφαρμόζεται πιλοτικά και θα επεκταθεί και σε άλλους δρόμους που χρησιμοποιούνται συχνά από μοτοσυκλετιστές για βόλτα.

Ο δρόμος δείχνει την ιδανική γραμμή οδηγώντας με ασφαλή ρυθμό και προφανώς όχι αυτό που θα έκανε κάποιος που στρίβει ξύνοντας γόνατα και δεν είναι μία κίνηση που έγινε τυχαία ή αυθόρμητα. Πρόσφατα το DGT (η γενική διεύθυνση Τροχαίας στην Ισπανία) εξέδωσε μία λίστα μαρκάροντας τους πιο επικίνδυνους δρόμους για μοτοσυκλέτες σε όλη την Ισπανική επικράτεια. Εξαιρώντας τα ατυχήματα που συμβαίνουν μέσα στις πόλεις, όπου οι δρόμοι έχουν την μικρότερη ευθύνη (μιλάμε πάντα για την Ισπανία) το DGT ολοκλήρωσε μία μεγάλη έρευνα που δείχνει πως αρκετά ατυχήματα συμβαίνουν σε συγκεκριμένους δρόμους και έπειτα διερεύνησε την κατάσταση των δρόμων. Όπως και γιατί συμβαίνουν εκεί περισσότερα ατυχήματα με μοτοσυκλέτες αντί με αυτοκίνητα. Κατέληξε πως αρκετά από τα ατυχήματα αυτά γίνονται γιατί οι αναβάτες πηγαίνουν πιο γρήγορα από αυτό που πρέπει και είτε πέφτουν, είτε βγαίνουν στο αντίθετο ρεύμα και συγκρούονται με διερχόμενους οδηγούς.

Στην συνέχεια τοποθέτησε πινακίδες για να ενημερώνει τους αναβάτες και να τους υπενθυμίζει πως χρειάζεται προσοχή, ενώ τώρα πηγαίνουν ένα ακόμη επίπεδο πιο πέρα:

Νοτιοδυτικά της Βαρκελώνης στον BV-2115 που αποτελεί μία από τις αγαπημένες διαδρομές για βόλτες με μοτοσυκλέτες, έβαλαν σημάδια που δείχνουν την ιδανική γραμμή για κάθε στροφή! Η τοποθέτηση έγινε από την αντίστοιχη Καταλανική υπηρεσία του DGT, την SCT σε συνεργασία με σχολές ασφαλούς οδήγησης. Για να καταλάβουμε λίγο τι έχουμε εδώ: Μετά από μία χρόνια έρευνα για τους δρόμους που γίνονται μοτοσυκλετιστικά ατυχήματα, ξεχώρισαν εκείνους που είναι σωστά φτιαγμένοι και οι αναβάτες πέφτουν γιατί τρέχουν ή γιατί δεν είναι αρκετά έμπειροι. Κι έπειτα αντί να απαγορεύσουν την χρήση, να βάλουν ακόμη πιο χαμηλά όρια ταχύτητας κτλ, πράγματα που ήξεραν εξ αρχής πως δεν θα δούλευαν, πήγαν και σημάδεψαν την ιδανική γραμμή. Και δεν τράβηξαν απλά μερικές γραμμές, αλλά σε συνεργασία με αναβάτες που μπορούν να προτείνουν την ιδανική γραμμή για κάθε στροφή, πήγαν και την χάραξαν με ακρίβεια… Ακόμη κι αν το πρώτο από όλα αυτά γινόταν στην Ελλάδα, το τελευταίο το θεωρούμε συνυφασμένο με την φαντασία.

Στην Ισπανία κάνουν τα πράγματα όπως κάθε κράτος που δουλεύει και μάλιστα αντίστοιχες κινήσεις έχουν γίνει από την Τροχαία και στην Αυστρία και στο Λουξεμβούργο. Για το Λουξεμβούργο να μην σας κάνει εντύπωση γιατί γνωρίζουμε έχοντας γυρίσει τους δρόμους του πως είναι μοτοσυκλετιστικός παράδεισος για Γάλλους, Βέλγους και Γερμανούς. Όχι μόνο αυτό, αλλά η μικρή αυτή τουριστική χώρα εκδίδει χάρτες με διαδρομές ιδανικές για μοτοσυκλέτα και προσκαλεί ξένους αναβάτες να περάσουν τα σύνορα βολτάροντας στους επαρχιακούς δρόμους.

Παρένθεση: Φανταστείτε τώρα πως όλοι αυτοί, που έχουν κάνει όλα αυτά τα παραπάνω, έχουν ήδη μετρήσει, αποδείξει και πιστοποιήσει, πως είναι σωστό να επιτρέπεις σε έναν οδηγό αυτοκινήτου να οδηγήσει ένα σκούτερ 125 κυβικών, ΑΦΟΤΟΥ πολλά χρόνια πριν άλλαξαν τις προδιαγραφές των 125 για να τα κάνουν όσο πιο ασφαλή γίνονται. Και μετά έκαναν έρευνες για να δουν αν δουλεύει αυτό το μέτρο. Εδώ στην Ελλάδα ο «Κώστας», ο «Γιώργος» και άλλοι του facebook, πρώτα κορόιδευαν που έμπαιναν ηλεκτρονικά στα 125, μετά φώναζαν για τον περιορισμό ιπποδύναμης λέγοντας πως παλιά τα 125 «έσκιζαν» μεγάλες μοτοσυκλέτες και «εκεί μας κατάντησαν οι αλήτες» και μετά όταν αυτό το μέτρο ακούστηκε πως έρχεται και εδώ -ακούστηκε με τον χειρότερο τρόπο, γιατί Ελλάδα- έσπευσαν να πουν πως τα 125 είναι «σκοτώστρες».

Σε 14 χώρες της Ευρώπης οδηγείς 125 κυβικά με δίπλωμα αυτοκινήτου: Πώς θεσπίστηκε αυτό - Τρεις με χαρακτηριστικά παρόμοια της Ελλάδας

Με τον ίδιο απλοϊκό τρόπο λειτουργίας που βασίζεται στην αντίδραση χωρίς σκέψη, κάποιοι άσχετοι με οδήγηση στα Υπουργεία έχουν σταματήσει την εξίσωση αυτή των διπλωμάτων στην Ελλάδα λέγοντας πως όλοι οι υπόλοιποι που το έχουν κάνει, ζούνε από τύχη ή «εκεί» γίνεται αλλά «εδώ» είναι αλλιώς. Μονάχα που το τεπαραμέντο είναι ξένη λέξη και ισχύει με την ίδια έννοια και στην Ισπανία και την Ιταλία και στην Ελλάδα - ό,τι κι αν πιστεύει ο «Κώστας» και ο «Γιώργος» που βρήκαν την ευκαιρία να γράψουν την γνώμη τους για κάτι με το οποίο δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ στο παρελθόν και ελάχιστα είχαν σκεφτεί πριν αρχίσουν να πληκτρολογούν λεξούλες… κλείνει η παρένθεση.

Στον BV-2115 αποφάσισαν πως ο ασφαλέστερος τρόπος για να δείξουν την ιδανική γραμμή, είναι να βάλουν σημάδια ανά διαστήματα, με παράλληλες γραμμές που ο αναβάτης θα πρέπει να περνά από εσωτερικά. Είδαν πως τα περισσότερα ατυχήματα δεν γινόντουσαν στις απότομες στροφές ή στις στροφές που δεν φαινόταν η έξοδος, σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι. Προφανώς στις απότομες στροφές λειτουργεί το ένστικτο αυτοσυντήρησης. Αυτό που κατάλαβαν είναι πως σε πιο ήπιες στροφές αρκετοί αναβάτες που έχουν βγει να οδηγήσουν με προδιάθεση να ευχαριστηθούν την οδήγηση, ξεθαρρεύουν και ανεβάζουν ταχύτητα διαβάζοντας λάθος τα περιθώρια που έχουν. Σε αυτές τις στροφές λοιπόν, είναι που μπήκαν τρία ζευγάρια παράλληλων γραμμών, για να κρατήσουν τις μοτοσυκλέτες στην… ιδανική γραμμή.

Έχοντας μετρήσει και αξιολογήσει (σημαντική λεπτομέρεια) τα ατυχήματα που έχουν γίνει σε αυτό τον δρόμο πριν επέμβουν στην διαγράμμισή του, οι Καταλανοί θα πάρουν τα στοιχεία μετά από ένα μεγάλο διάστημα εφαρμογής και θα κάνουν την σύγκριση για την επέκταση σε άλλους δρόμους, έχοντας αποφασίσει από τώρα ποιοι θα είναι αυτοί, που θα ακολουθήσουν για το δεύτερο στάδιο. Δεν κοιτάνε μονάχα τα στατιστικά των ατυχημάτων αλλά ακόμη καλύτερα την ανάλυσή τους, καταγράφοντας τα στοιχεία της τροχαίας που λένε ακριβώς γιατί έγινε κάθε ατύχημα. Βάση αυτών, θα κριθεί η επέκταση στους παρακάτω δρόμους:

 

Επαρχιακός
Περιοχή
Εφαρμογή  σήμανσης από εώς:
BP-1103
The Bruc
2.2 - 2.3
BP-1417
Collserola (Barcelona)
5.3 - 5.7
C-1412b
Folquer
22.5 - 22.7
C-246a
Vilanova i la Geltrú
46.7
C-31
Garraf costs (Sitges)
168.1 - 168.5
N-260
La Molina
165.5 - 167.7
N-260
The Parròquia d'Hortó
240.1 - 242.2
T-313
Duesaigües (Riudecanyes reservoir)
14.9 - 15

 

Όπως θα αντιλαμβάνεστε, τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε τυχαία ή βεβιασμένα και προς το παρόν οι Καταλανοί μοτοσυκλετιστές επιβραβεύουν το μέτρο. Λένε μάλιστα πως είναι ιδανική γραμμή και για γρήγορη οδήγηση. Κρατήστε επίσης πως εκεί οι διαγραμμίσεις δεν γλιστράνε όπως στην Ελλάδα.

Εδώ δεν περιμένουμε ποτέ να γίνει κάτι τέτοιο, κι αν γίνει έχει σοβαρές πιθανότητες να πραγματοποιηθεί και βεβιασμένα και πρόχειρα, ενώ πριν ακόμη το δει και το αξιολογήσει ένας «Κώστας» ή ένας «Γιώργος», θα το είχαν ήδη καταδικάσει, γιατί έτσι…

Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες

Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
second ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/3/2026

Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.

Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.

Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.

second ride

O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό

Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.

Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.

Μπαταρίες που… επισκευάζονται

Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.

Second Ride

Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.

Second Ride

Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.

Open-source και δικαίωμα στην επισκευή

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.

Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.

Second Ride

Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.

Second Ride

Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.

Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.

Second Ride

Περισσότερο από τεχνολογία

Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.

Second Ride

Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.

Second Ride

Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.