Ducati 1199 Panigale S TerraCorsa! [video]

Ένα Off-Road Superbike
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/1/2020

Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα, όπου αναβάτες με supersports ή superbikes αποφασίζουν να βάλουν τις μοτοσυκλέτες τους στο χώμα και να τις οδηγήσουν σαν να ήταν enduro. Αντίστοιχα, υπάρχουν άλλα τόσα παραδείγματα με διάφορες εκτενώς τροποποιημένες motocross μοτοσυκλέτες, οι οποίες έχουν εξοπλιστεί με έναν κινητήρα από κάποιο ιαπωνικό superbike και ένα μεγάλου μήκους ψαλίδι, κάνοντάς τες να μοιάζουν σαν δημιούργημα του Φρανκενστάιν της μηχανολογίας. Το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι αισθητικά όμορφο και στις δυο περιπτώσεις όμως είναι άκρως διασκεδαστικό. Ωστόσο, είναι αρκετοί που βγαίνουν στους δρόμους με δαυλούς έτοιμοι να κάψουν όσους κάνουν κάτι τέτοιο, με την πρόφαση πως καταστρέφουν την εκάστοτε μοτοσυκλέτα.

Στην πραγματικότητα όμως, το νόημα του να έχεις μοτοσυκλέτα είναι να την οδηγείς, και όταν το κάνεις να το γουστάρεις και να το ευχαριστιέσαι με την ψυχή σου. Αν σου αρέσουν τα superbikes αλλά και η οδήγηση στο χώμα, υπάρχει λύση και δεν είναι άλλη απ’ το να μετατρέψεις μια superbike σε ένα off-road κτήνος των 195 ίππων, όπως έκαναν οι άνθρωποι της MotoCorsa στις ΗΠΑ με μια Ducati 1199 Panigale S. Όλα ξεκινήσαν όταν η παρέα της MotoCorsa ετοιμαζόταν για μια εξόρμηση στο Oregon και ο ιδιοκτήτης της Panigale, ετοιμαζόταν να βάλει χωμάτινα ελαστικά στην Mulistrada του. Τότε, ένας φίλος του τον προκάλεσε και του είπε: “Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις ε; Να βάλεις τα TKC στην Panigale!”

Κάπως έτσι ξεκίνησε η τροποποίηση της μοτοσυκλέτας. Η μετατροπή ήταν πολύ απλή και περιλαμβάνει την αντικατάσταση των ελαστικών πρώτης τοποθέτησης με τα TKC της Continental. Βέβαια, ο ιδιοκτήτης της Panigale, λυπήθηκε τις ζάντες της και έτσι ταίριαξε τα ελαστικά στους τροχούς ενός 1098 στο 1199, μιας και το πιθανότερο ήταν να στραβώσουν, παρότι τα ελαστικά είναι χωμάτινα. Κάτι απόλυτα λογικό, αφού μέχρι και το R1250GS της BMW που είναι μια πραγματική adventure μοτοσυκλέτα, “λύγισε” και στράβωσαν οι ζάντες αλουμινίου στο περσινό MEGA TEST του MOTO όταν το οδηγήσαμε σαν enduro. Τις δυνατότητες να οδηγηθεί έτσι η ναυαρχίδα της BMW τις έχει, το θέμα είναι πως οι ζάντες δεν μπορούν να υποστηρίξουν αυτό το είδος οδήγησης και το μεγάλο βάρος.

Πίσω στην TerraCorsa, όπως ονόμασαν οι άνθρωποι της MotoCorsa την Panigale S, η επόμενη μετατροπή είχε να κάνει με τη δημιουργία ενός μεταλλικού προστατευτικού για τις Termignoni, το οποίο δημιουργήθηκε απ’ την εργοστασιακή εξάτμιση της μοτοσυκλέτας. Έπειτα, αυτό που έκαναν ήταν να μαλακώσουν το ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο πιρούνι και να το φέρουν “πρόσωπο” με την πάνω πλάκα, ενώ μαλάκωσαν την προφόρτιση του αμορτισέρ αυξάνοντας τη διαδρομή του με αποτέλεσμα να μεγαλώσει η απόσταση απ’ το έδαφος και η λειτουργία τους να θυμίζει περισσότερο αυτή των off-road μοτοσυκλετών. Τέλος, το σκληροπυρηνικό χρώμα της ερήμου, ολοκληρώνει τη λίστα των μετατροπών και αναδεικνύει το νέο χωμάτινο χαρακτήρα της superbike.

Στο video που ακολουθεί μετά το τέλος του άρθρου, μπορείτε να δείτε ένα μέρος απ’ τις δοκιμασίες που πέρασε η TerraCorsa κατά τη διάρκεια της εξόρμησης Νοτιοανατολικά του Oregon. Στην παρέα υπήρχε μια Ducati Multistrada και τρία BMW GS και καμία από αυτές δεν ήταν εφοδιασμένες με χωμάτινα ελαστικά όπως η TerraCorsa. Αυτό ήταν και το πλεονέκτημά της, όπως είπε ο ιδιοκτήτης, αναφέροντας μάλιστα το πόσο εντυπωσιασμένος ήταν απ’ την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας με αυτά ελαστικά. Οι διαδρομές που επιλέξαν ποικίλαν από βατούς χωματόδρομους, κλειστά πιστάκια, φλαταδούρες, όπως και οι καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του τριήμερου ταξιδιού τους των 2.000 χιλιομέτρων. Υπήρξαν περιπτώσεις κιόλας που τα adventure της παρέας κόλλησαν στα λασπωμένα μονοπάτια, όμως η TerraCorsa δεν αντιμετώπισε τέτοιο πρόβλημα χάρη στα TKC. Αν και οι adventure μοτοσυκλέτες της παρέας ήταν εφοδιασμένες με χωμάτινα ελαστικά δεν θα είχαν κολλήσει.

Ετικέτες

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.