Ducati 750 Desmo Imola – Σε δημοπρασία με τιμή που αναμένεται να φτάσει τα 750.000 δολάρια

Η θρυλική Ιταλίδα ήταν προπομπός των σύγχρονων superbike και έχει διαχρονική ομορφιά
motomagDucati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασία
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

1/5/2024

Μία από τις θρυλικές Ducati 750 Desmo Imola, η οποία χάρισε στους Ιταλούς τη νίκη στον αγώνα 200 μιλίων της Imola και αποτέλεσε τον προπομπό των σύγχρονων superbike του Borgo Panigale, βγαίνει σε δημοπρασία, ενώ χάρη στη σπανιότητά της με μόλις 7 από τις 10 που κατασκευάστηκαν συνολικά να απομένουν στα χέρια συλλεκτών, η τιμή που υπολογίζεται να πιάσει φτάνει τα 750.000 δολάρια!

Αφήνουμε τη σύγχρονη κυριαρχία της Ducati στους αγώνες μοτοσυκλέτας και ταξιδεύουμε πίσω, στο 1972, όταν το ιταλικό εργοστάσιο αποτελούσε μέλος του κρατικού ομίλου EFIM της ιταλικής κυβέρνησης. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστή για την κατασκευή τετράχρονων, μικρού κυβισμού κινητήρων, μερικοί εκ των οποίων είχαν και το σήμα κατατεθέν της Ducati, που δεν είναι άλλο από το σύστημα desmo για την κίνηση των βαλβίδων. Όλα αυτά θα άλλαζαν ένα ανοιξιάτικο πρωινό, στον αγώνα 200 μιλίων στην πίστα της Imola, όπου η Ducati 750 Desmo Imola θα έκανε το 1-2 στα χέρια των Paul Smart και Bruno Spaggiari.

Ducati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασία

Αφορμή για τη δημιουργία της, στάθηκε η νεότευκτη τότε κατηγορία F750. Για να μπορέσει η Ducati να συμμετάσχει εκεί, έπρεπε σύμφωνα με τους κανονισμούς να έχει μία μοτοσυκλέτα με κινητήρα που έχει ομολογκαριστεί για κυκλοφορία σε δημόσιους δρόμους, ανοίγοντας τον δρόμο για τα Superbike που γνωρίζουμε σήμερα. Το 750 Desmo Imola προέκυψε από τον ανοιχτόμυαλο σχεδιαστή Fabio Taglioni, ο οποίος κατάφερε να πείσει τον τότε διαχειριστή της Ducati, Fredmano Spairani για την αξία μίας εμπορικής στρατηγικής, βασισμένης σε μεγάλου κυβισμού τετράχρονα μοντέλα μοτοσυκλέτας. Χρησιμοποιούσε έναν αερόψυκτο, δικύλινδρο V-90°, διάταξη που αργότερα θα γινόταν σήμα κατατεθέν του Borgo Panigale, 749 κυβικών με διβάλβιδη κεφαλή και σύστημα κωνικών γραναζιών για την κίνηση του 1ΕΕΚ. Τη βάση αποτέλεσε το 750 GT, με την συμπίεση να ανεβαίνει στο 10:1 και την απόδοση στους 84 ίππους στις 8.800 στροφές. Δεν ήταν όμως μόνο ο κινητήρας που ήρθε από τις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Σε αντίθεση με τις ισχυρότερες τότε BSA/Triumph και Norton, η Ducati χρησιμοποίησε το ίδιο βαρύ ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο, μαζί και με τις βάσεις για το… πλαϊνό στάντ, μαζί με το ψαλίδι.

Ducati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασία

Στις 23 Απριλίου 1972, ο Paul Smart, που ήρθε σαν λύση έκτακτης ανάγκης, περνά πρώτος την γραμμή τερματισμού, βάζοντας την Ducati στον χάρτη των κατασκευαστών μεγάλου κυβισμού κινητήρων. Πίσω του, σε κοντινή απόσταση, ήρθε ο ομόσταυλός του, Bruno Spaggiari, ολοκληρώνοντας έτσι των θρίαμβο των Ιταλών, μπροστά από τον παντοδύναμο Agostini και την MV Agusta του. Για την ιστορία, το βάθρο έκλεισε ο Walter Villa με Triumph. Κανείς δεν περίμενε να συμβεί κάτι τέτοιο, ξαφνιάζοντας όσους βρέθηκαν στην ιστορική πίστα της Imola για να παρακολουθήσουν τον αγώνα.

Ducati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασία

Αν και η συγκεκριμένη Ducati 750 Desmo Imola δεν αποτελεί κάποια από τις δύο που έτρεξαν εκεί, έχει και αυτή την εμπειρία της στους αγώνες. Χάρη στην επίσκεψή της το 1973 στη Νότια Αφρική για τις ανάγκες διαφήμισης, είχε την ευκαιρία να τρέξει στο Νοτιοαφρικανικό TT εκείνης της χρονιάς. Το 1976 πωλήθηκε από τον αντιπρόσωπο της Ducati στο Γιοχάνεσμπουργκ, στον John D’Oliveira, ο οποίος την έφερε στις Η.Π.Α. το 1995. Σχεδόν 30 χρόνια αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος αποφάσισε ότι θέλει να την πουλήσει. Την δουλειά αυτή αναλαμβάνει ο οίκος δημοπρασιών Gooding & Company, προσφέροντας αυτό το σπάνιο απόκτημα μέσω της online πλατφόρμας Geared Online, από τις 8 μέχρι και τις 17 Μαΐου. Η τιμή που αναμένεται να πιάσει κυμαίνεται μεταξύ των 650.000 και 750.000 δολαρίων (ήτοι μεταξύ 609.500€ και 703.000€). Η σπανιότητα αυτή της μοτοσυκλέτας έχει υπάρξει αιτία ακόμα και για απάτες. Στο παρελθόν, ακόμα και ο ο γνωστός βρετανικός οίκος Bonhams είχε πέσει θύμα απάτης, πουλώντας για 300.000€ το 2001 μία replica της 750 Desmo Imola, ως αυτή που είχε οδηγήσει ο Spaggiari!

Ducati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασίαDucati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασίαDucati 750 Desmo Imola – Η θρυλική σπάνια Ιταλίδα βγαίνει σε δημοπρασία
Ετικέτες

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.