Ducati 990cc GP3, Troy Bayliss - Δημοπρασία της πρώτης MotoGP μοτοσυκλέτας της Ducati

Με την τιμή να αναμένεται να ξεπεράσει τις 300.000 ευρώ
Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/9/2023

Είκοσι χρόνια μετά το ντεμπούτο της Ducati στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP, στη δημοπρασία Autumn Stafford Sale του 2023, ο γνωστός οίκος Bonhams βγάζει “στο σφυρί” την Ducati 990cc GP3 του 2003, της πρώτης στην ιστορία MotoGP μοτοσυκλέτας του Borgo Panigale, και συγκεκριμένα της μοτοσυκλέτας του Troy Bayliss.

Η μοτοσυκλέτα έρχεται πλήρως συντηρημένη σε κινητήρα και κιβώτιο, με σιδερένια αλλά και τα original carbon δισκόφρενα, έτοιμη για να την οδηγήσει κανείς σε εκδηλώσεις κλασικών αγωνιστικών μοτοσυκλετών, ενώ αναμένεται να πιάσει μεταξύ 312 και 350.000 ευρώ.

Η Ducati είχε μείνει εκτός μεγάλης κατηγορίας των GP, απ’ όταν εκείνη μετατράπηκε αποκλειστικά σε δίχρονη τη δεκαετία του 1970. Θυμίζουμε πως η Honda είχε προσπαθήσει να παλέψει ενάντια στα δίχρονα το 1979 με την τετράχρονη NS500, καταφέρνοντας όμως… μια τρύπα στο νερό. Η Ducati δεν είχε τους πόρους για να εξελίξει μια GP 500, ενώ παράλληλα οι Ιταλοί είχαν χρόνια να κατασκευάσουν δίχρονη μοτοσυκλέτα, ενώ στο παρελθόν είχαν ασχοληθεί μόνο με μικρού κυβισμού δίχρονα.

Η φράση “Κέρδισε την Κυριακή, πούλα τη Δευτέρα” που συνοδεύει τα μηχανοκίνητα οχήματα από τη γέννηση τους θα μπορούσε να αφορά 100% την Ducati των προηγούμενων δεκαετιών, καθώς οι Ιταλοί συνέδεαν άμεσα τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες τους με τα μοντέλα παραγωγής που μπορούσε να αγοράσει ο οποιοσδήποτε φαν της εταιρείας, όπως τα 851, 888 και 916.

Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss

Κι όταν η FIM ανακοίνωσε πως η μεγάλη κατηγορία του αναβαπτισθέντος Πρωταθλήματος MotoGP από το 2002 θα αφορούσε μόνο τετράχρονα μοντέλα, η Ducati είχε την απαραίτητη εμπειρία για να κατασκευάσει άμεσα μια ανταγωνιστική τετράχρονη μοτοσυκλέτα.

Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss

Μια V2 μοτοσυκλέτα, όπως στα Superbikes, δεν θα ήταν ικανή να αποδώσει την επιθυμητή απόδοση για το MotoGP, κι έτσι η Ducati αποφάσισε να χρησιμοποιήσει έναν V4 90 μοιρών, με δεσμοδρομική κίνηση βαλβίδων, προερχόμενη από τα V2 της, δημιουργώντας έτσι το πρώτο Desmosedici, δηλαδή μια μοτοσυκλέτα με Desmo και 16 βαλβίδες. Όμως η πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της Ducati έχασε σχεδόν ολόκληρη τη σεζόν του 2002, κάνοντας εν τέλει την εμφάνιση της στον τελευταίο γύρο της χρονιάς, στη Valencia, με την εργοστασιακή ομάδα της Ducati να αποτελείται από τους Troy Bayliss και Loris Capirossi. Οι δυο τους εξέλιξαν τη μοτοσυκλέτα στον χειμώνα που ακολούθησε και παρατάχθηκαν στη σχάρα των MotoGP από τον πρώτο αγώνα του 2003 στη Suzuka.

Troy Bayliss 2003

Ο νικητής του BSB 1999 Troy Bayliss, είχε πάρει μεταγραφή στην ομάδα WSBK της Ducati το 2000, αντικαθιστώντας τον τραυματία Carl Fogarty. Ο Bayliss κέρδισε το Πρωτάθλημα το 2001, ενώ τερμάτισε 2ος πίσω από τη Honda του Colin Edwards το 2002. Παρά την απειρία του σε αγώνες GP, ο Bayliss επελέγη για την πρώτη ομάδα της Ducati στο MotoGP, επιλογή που η Ducati δεν έμελλε να μετανιώσει. Αντίθετα με τον Bayliss, ο Capirossi είχε μεγάλη εμπειρία στα GP, έχοντας αγωνιστεί στα 500 το 1995, ενώ ήταν ήδη 3 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, στα 125 (1990, 1991) και στα 250 (1998).

GP3

H πρώτη Desmosedici ακολουθούσε τη μόδα της εποχής όσον αφορά στα πλαίσια της Ducati, χρησιμοποιώντας ένα ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα, όπως στα WSBK, αντίθετα με τους αντιπάλους των Ιταλών που χρησιμοποιούσαν πλαίσια δυο δοκών αλουμινίου. Παράλληλα, ο V4 κινητήρας της έτυχε ευρείας αναγνώρισης ως ο δυνατότερος κινητήρας της εποχής.

Capirossi-Bayliss

Μπορεί τώρα ο Troy Bayliss να αγωνιζόταν συνήθως με τον αριθμό 21, όμως ανακάλυψε πως το συγκεκριμένο νούμερο ανήκε σε άλλον αναβάτη στο MotoGP, κι έτσι το 2003 ο Αυστραλός αγωνίστηκε με το 12 -το 21 ανάποδα. Η Ducati μπορεί να μην κέρδισε στο ντεμπούτο της στα MotoGP, είχε όμως λόγο να αισθάνεται υπερήφανη, αφού ο Capirossi της χάρισε την πρώτη της νίκη, στην Catalunya, τερματίζοντας 2ος στη σεζόν, με τον Bayliss να τερματίζει στην 6η θέση της γενικής, 4 θέσεις πίσω από τον Ιταλό. Σημειώστε πως ενώ ο Loris γνώριζε τις πίστες από τα GP, ο Bayliss αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε πολλές από εκείνες.

Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss

Η Desmosedici της δημοπρασίας είναι η GP3TB1 (το GPT3 αφορά στο μοντέλο του 2003), ήταν η κύρια αγωνιστική μοτοσυκλέτα του Troy Bayliss εκείνη τη χρονιά, και μάλιστα το πρώτο μοντέλο, όπως φαίνεται από τις τετράγωνες βάσεις κινητήρα -που άλλαξαν σε στρογγυλές μετά τα μέσα της χρονιάς. Η μοτοσυκλέτα έχει συντηρηθεί και αναβαθμιστεί σε κινητήρα και κιβώτιο, και είναι έτοιμη για χρήση, με τους ατσάλινους αλλά και τους original carbon δίσκους στα φρένα της.

Ο οίκος Bonhams πιστεύει πως 12 GP3 μοτοσυκλέτες έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα, ενώ η ιστορική αξία του συγκεκριμένου μοντέλου είναι μεγάλη.

Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα της δημοπρασίας, ΕΔΩ.

Η Polaris πατεντάρει κράνος που διαγιγνώσκει πότε είσαι κουρασμένος

Μένει να δούμε αν θα πάρει τον δρόμο προς την παραγωγή
polaris
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/6/2026

Η τελευταία πατέντα της Polaris υποδηλώνει ότι το μελλοντικό σου κράνος θα μπορεί να παρακολουθεί την κόπωσή σου, να ελέγχει το όχημά σου και να αποφασίζει πότε πρέπει να σταματήσεις την οδήγηση.

Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της Polaris περιγράφει ένα modular έξυπνο κράνος εξοπλισμένο με GPS, βιομετρικούς αισθητήρες, εξοπλισμό επικοινωνίας, φώτα και αφαιρούμενες ηλεκτρονικές μονάδες. Οι μοτοσυκλετιστές θα μπορούν να επικοινωνούν μέσω δικτύων, να συντονίζουν ομαδικές βόλτες και να χειρίζονται ορισμένες λειτουργίες του οχήματος απευθείας από κουμπιά τοποθετημένα στο κράνος. Όλα αυτά είναι αρκετά λογικά. Οι μοτοσυκλετιστές χρησιμοποιούν ήδη συσκευές επικοινωνίας Bluetooth, κάμερες, συστήματα πλοήγησης και εφαρμογές. Ο συνδυασμός ορισμένων από αυτές τις λειτουργίες σε μια ενιαία πλατφόρμα δεν λογίζεται ως αρνητικό.

Polaris

Βέβαια, η τεχνολογία του συγκεκριμένου κράνους δεν σταματά εκεί, αφού ένα σύστημα παρακολούθησης της κόπωσης που καταγράφει τις κινήσεις του κεφαλιού, την επιτάχυνση, τα βιομετρικά στοιχεία του αναβάτη και τη δραστηριότητα των αναρτήσεων του οχήματος θα υπολογίσει αυτό που η Polaris ονομάζει “Συνολική Μεταδιδόμενη Ενέργεια” (Total Energy Imparted). Η ιδέα είναι να προσδιοριστεί πόσο σωματικά καταπονημένος έχει γίνει ο αναβάτης με την πάροδο του χρόνου. Αν συγκεντρωθούν αρκετοί “πόντοι” κόπωσης, το σύστημα αρχίζει να εκπέμπει προειδοποιήσεις.

Σύμφωνα με τα σχέδια, το κράνος θα μπορούσε να ζητήσει επιβεβαίωση ότι ο αναβάτης είναι σε εγρήγορση και προσέχει. Εάν ο αναβάτης δεν απαντήσει εντός συγκεκριμένων χρονικών ορίων, το σύστημα θα μπορούσε ενδεχομένως να τροποποιήσει τη συμπεριφορά του οχήματος, περιορίζοντας την απόδοση ή μειώνοντας την ταχύτητα.

Polaris

Πολλοί έμπειροι αναβάτες θα θεωρήσουν πως δεν πρέπει και δεν χρειάζεται ένα κράνος να πάρει μία τέτοια απόφαση, όμως είναι από τις περιπτώσεις που η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί υπέρ του ανθρώπου και να προλάβει δύσκολες καταστάσεις.

Μία άλλη λειτουργία της Polaris περιγράφει συστήματα σύνδεσης για ομαδικές βόλτες που μπορούν να παρακολουθούν πόσο μακριά απομακρύνονται οι αναβάτες από έναν καθορισμένο αναβάτη και οι συμμετέχοντες θα λαμβάνουν ειδοποιήσεις όταν οι αναβάτες απομακρύνονται υπερβολικά.

Βέβαια, μένει να δούμε αν οι παραπάνω λειτουργίες θα πάρουν τον δρόμο προς την παραγωγή, καθώς πολλά διπλώματα ευρεσιτεχνίας έχουν μείνει στα συρτάρια και οι ιδέες δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Σημαντικό πάντως είναι να αναφέρουμε πως η η Polaris δεν είναι απλώς ένας κατασκευαστής οχημάτων, αλλά κατέχει επίσης την Klim, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στον τομέα του εξοπλισμού για μοτοσυκλέτες και μηχανοκίνητα σπορ.

Ετικέτες