Ducati 996R: Την άφησε καινούρια στην κούτα σε νοικιασμένη αποθήκη!

Μόλις 500 έχουν φτιαχτεί
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/5/2020

Εξαιρετικά σπάνια, πανέμορφη και εξωτική, μία από τις 500ες Ducati 996R που κατασκευάστηκαν, έμεινε για πάντα καινούρια σε νοικιασμένη αποθήκη μέσα στην κούτα της. Πρόκειται για χώρο σε εταιρείες που νοικιάζουν αποθήκες και έχουν το δικαίωμα μετά από πολλά απλήρωτα ενοίκια να κατασχέσουν το περιεχόμενο, αν κάποιος σταματήσει να πληρώνει.

Στις ΗΠΑ ολόκληρες εκπομπές τύπου “Storage Wars” έχουν στηθεί εδώ και πολλά χρόνια, που σημαίνει πως το να αφήνει κανείς πράγματα σε μία απλήρωτη αποθήκη, είναι μία πρακτική που γεμίζει πολλά τηλεοπτικά επεισόδια. Κάποιες φορές έχουν μέσα ακόμη και αυτοκίνητα ή μοτοσυκλέτες. Σπάνια βέβαια να έχουν μία τέτοια…

Είναι άγνωστος ο λόγος που αυτός που αγόρασε μία από τις ελάχιστες R της πανέμορφης 996, την αποθήκευσε, σταμάτησε να πληρώνει την αποθήκη και δεν πήγε ποτέ να την διεκδικήσει. Τα σενάρια είναι πολλά για τον μυστηριώδη ιδιοκτήτη και τους λόγους που θα έκανε κάτι τέτοιο, η αλήθεια όμως είναι πως παραμένει άγνωστη τόσο η ταυτότητά του, όσο και ο λόγος που άφησε την Ducati εκεί. Συχνά οι αποθήκες αυτές νοικιάζονται δίχως όνομα ή στο όνομα εταιρείας ή μέσω τρίτου και ο πραγματικός ιδιοκτήτης μπορεί εύκολα να αποποιηθεί το περιεχόμενό τους, πράγμα βέβαια που δεν εξηγεί γιατί κάποιος δεν ήθελε την ολοκαίνουρια 996R, παρά μόνο το γεγονός πως κανείς δεν ξέρει ποιος ήταν…

Η 996R ήταν μία ειδική έκδοση που βγήκε μόνο για ομολογκασιόν, για να υποστηρίξει τους αγώνες. Παράχθηκε μόλις σε 500 κομμάτια, και η 390η με αριθμό (VIN - ZDMH200AA1B013847) έμεινε ολοκαίνουρια στο κουτί του εργοστασίου σε μία εταιρεία που νοικιάζει αποθήκες στο San Diego. Μέχρι που συμπληρώθηκε ο καιρός και η εταιρεία άνοιξε την αποθήκη για εκκαθάριση, βρίσκοντας μέσα μία μοτοσυκλέτα που θα τους βοηθούσε να αναπληρώσουν και τα ενοίκια και να βγάλουν και κέρδος μετά από πολύ καιρό, από την συγκεκριμένη αποθήκη. Η μοτοσυκλέτα πουλήθηκε για $25.000 και για πολύ καιρό η ιστορία της ξεχάστηκε, μέχρι που δόθηκαν στην δημοσιότητα οι φωτογραφίες.

Στις ΗΠΑ πήγαν ελάχιστες από τις μόλις 500 996R με τον Testastretta κινητήρα των 998 κυβικών και το κάρμπον φαίρινγκ. Οι αλλαγές που είχε η R έναντι της κανονικής έκδοσης, είναι πολλές μιας και ήταν η πρώτη με τον Testastretta  και περιελάμβαναν μεταξύ άλλων και πιο άγριο προφίλ εκκεντροφόρων, μπιέλες τιτανίου, άλλη κεφαλή, διάμετρο χ διαδρομή κτλ. Φυσικά είχε Öhlins μπρος – πίσω, που αργότερα μπήκαν και στην κανονική έκδοση αλλά κι ένα σωρό άλλες αλλαγές που την ξεχώριζαν από την 996SPS. Μία μοτοσυκλέτα που το ΜΟΤΟ ήταν από τους λίγους στον κόσμο που την είχε οδηγήσει και που της άξιζε να οδηγείται στην πίστα…

φωτο: motoridersuniverse

Ετικέτες

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.