Ducati GP19 στο σφυρί: Η εργοστασιακή MotoGP του Dovizioso σε δημοπρασία για πάνω από 500.000€ [VIDEO]

Σπάνια ευκαιρία για συλλέκτες από την Iconic Auctioneers για την μοτοσυκλέτα του Dovi
GP19 Auction
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/8/2025

Ένα από τα πιο εμβληματικά αγωνιστικά της σύγχρονης εποχής, η 2019 Ducati GP19 Desmosedici του Andrea Dovizioso, πρόκειται να διατεθεί σε δημοπρασία από την Iconic Auctioneers, με εκτιμώμενη τιμή μεταξύ 500.000 και 700.000 λιρών.

Πρόκειται για μια πραγματική  μοτοσυκλέτα MotoGP, ένα κορυφαίο αγωνιστικό πρωτότυπο, κατασκευασμένο για την κορυφαία κατηγορία αγώνων ταχύτητας, που συνδυάζει προηγμένη τεχνολογία και σπάνια συλλεκτική αξία.

Η καρδιά της Desmosedici GP19 είναι ένα V4 κινητήρας 1.000 κυβικών εκατοστών με σύστημα δεσμοδρομικών βαλβίδων και υγρόψυξη, αποδίδοντας πάνω από 250 ίππους, με κάποιες εκτιμήσεις να κάνουν λόγο ακόμη και για 280 ίππους. Συνδυάζεται με ένα seamless  κιβώτιο ταχυτήτων, για αδιάκοπη παροχή ισχύος στον πίσω τροχό. Η τελική ταχύτητα ξεπερνά τα 350 χλμ./ώρα, ενώ το βάρος της, χωρίς υγρά, βρίσκεται περίπου στα 157 κιλά, κάνοντας τη μια από τις ελαφρύτερες και ισχυρότερες μοτοσυκλέτες που έχουν σχεδιαστεί για αγωνιστική χρήση.

Το πλαίσιο είναι διπλής δοκού αλουμινίου, ενώ οι αναρτήσεις προέρχονται από την Öhlins, με ανεστραμμένο πιρούνι 48 mm εμπρός και κορυφαίο αμορτισέρ πίσω. Το σύστημα φρένων είναι της Brembo, με διπλούς ανθρακονημάτινους δίσκους 340mm και δαγκάνες τεσσάρων εμβόλων εμπρός και μονό ανοξείδωτο πίσω με δαγκάνα δύο εμβόλων.

Auction GP19 Dovi

Η μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον πωλητή, απευθείας από το εργοστάσιο της Ducati στην Μπολόνια και συνοδεύεται από πιστοποιητικό αυθεντικότητας υπογεγραμμένο από τον Paolo Ciabatti, Αθλητικό Διευθυντή της Ducati Corsa.
Έχει κατακτήσει δύο νίκες, στο GP του Qatar στο Losail και στο GP της Αυστρίας στο Red Bull Ring, μαζί με αρκετά βάθρα
Παρουσιάζεται σε πλήρως αυθεντική κατάσταση και λειτουργική μορφή ενώ συνοδεύεται από τα αυθεντικά ηλεκτρονικά και τον εργοστασιακό εκκινητή.Auction GP19 Dovi

Η GP19 αποτελεί ένα μοναδικό κομμάτι αγωνιστικής ιστορίας, καθώς στην σέλα της ο Andrea Dovizioso τερμάτισε στην δεύτερη θέση του παγκοσμίου πρωταθλήματος ΜotoGP το 2019 αντιπροσωπεύοντας την κορυφαία τεχνογνωσία και εξέλιξη της Ducati. Δεν πρόκειται για κάποια replica βασισμένη σε μοντέλο παραγωγής, αλλά για ένα αυθεντικό εργοστασιακό αγωνιστικό πρωτότυπο, σχεδιασμένο για να κυριαρχήσει στις πίστες του MotoGP. Η δημοπρασία της, στις 7 Νοεμβρίου, αναμένεται να προσελκύσει συλλέκτες, λάτρεις των αγώνων και επενδυτές που αναζητούν μια πραγματικά εμβληματική μοτοσυκλέτα.Auction GP19 Dovi

 

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες