Ducati Hypermotard 950 concept: γοητεύει και βραβεύεται

Άλλο ένα αριστείο στον τοίχο της Ducati
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

27/5/2019

Στην ίδια εκδήλωση που παρουσιάστηκε η Concept R18, η πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της BMW με το νέο θηριώδη κινητήρα των 1.800cc, υπήρχε και μια Ιταλίδα καλλονή, που όχι μόνο κέρδισε την προσοχή όσων παρευρέθηκαν στο Concorso d’Eleganza Villa d’Este, αλλά ήρθε πρώτη στην κατηγορία Concept Bikes: New Design and Prototypes by Manufacturers and Independents.

Ουσιαστικά όμως δεν πρόκειται για κάποιο concept ή κάποιο πρωτότυπο, αλλά για ένα απλό Hypermotard 950 παραγωγής, του οποίου όμως έχει τροποποιηθεί η εμφάνιση αλλά και ορισμένα μηχανικά μέρη, ούτως ώστε να τονιστεί περισσότερο η αγωνιστική φιλοσοφία της Ducati που υπάρχει στο DNA των μοτοσυκλετών της και προέρχεται απ’ τα παγκόσμια πρωταθλήματα.

θυμηθείτε: Οδηγούμε Ducati Hypermotard 950 / SP: Πρώτες εντυπώσεις [VIDEO]

Το συγκεκριμένο Hypermotard 950 δημιουργήθηκε απ’ το Centro Stile (το κέντρο σχεδιασμού της Ducati), το οποίο κατάφερε να τονίσει ακόμη περισσότερο την αιχμηρή σχεδίαση της μοτοσυκλέτας. Κυρίαρχο ρόλο έχει η βαφή που παραπέμπει στα γκράφιτι των πόλεων, υποδεικνύοντας έτσι το πεδίο δράσης της. Η χρήση ενός LED προβολέα μπροστά καθώς και ο ξηρού τύπου συμπλέκτης αναδεικνύουν περαιτέρω το αγωνιστικό πνεύμα της Ducati.

Το τροποποιημένο μοντέλο μάλιστα, έκανε πάταγο όχι μόνο στο σημείο που βρισκόταν αλλά και στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, καθώς συγκέντρωσε πολλές θετικές κριτικές μέσα σε λίγες ώρες, απ’ τη στιγμή που “ανέβηκε” στο διαδίκτυο. Ο διευθυντής του τμήματος σχεδιασμού της Ducati, σε δηλώσεις του σχετικά με την επιτυχία του concept είπε: “Είμαι πολύ ευχαριστημένος με την απήχηση που είχε η μοτοσυκλέτα που παρουσιάσαμε στον διαγωνισμό, καθώς είναι η επόμενη επιτυχία που είχαμε μετά την απονομή του Red Dot βραβείου για την Diavel 1260. Τα concept σχεδίασης είναι χρήσιμα για να παρουσιάζουμε νέα στοιχεία, όπως στην προκείμενη περίπτωση τα γραφικά της βαφής, καθώς και να αξιολογούμε της αντιδράσεις που προκαλούνται. Είμαστε ξετρελαμένοι με την απήχηση που είχε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεδομένης της σημασίας και της προσοχής που αφιερώνουμε στο σχεδιασμό, ο οποίος είναι ένας απ’ τους θεμελιώδεις πυλώνες της Ducati. Όταν βραβευόμαστε σε περιστάσεις όπως αυτή είμαστε υπερβολικά περήφανοι.”

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»