Ducati Panigale V4 / V4S 2025 - Ανανέωση σε κινητήρα-πλαίσιο - ίσως χάνει το μονόμπρατσο ψαλίδι
Πρώτες πληροφορίες από την έγκριση τύπου των Ιταλών σε Ελβετία
Από τον
Κώστα Γκαζή
17/7/2024
Η Ducati ετοιμάζεται να παρουσιάσει αναβαθμισμένες εκδόσεις των Panigale V4 & V4S για το 2025, με νέο κωδικό “5D” αντί του προηγούμενου “3D” που χρησιμοποιούσε από την τελευταία αναβάθμιση του 2022.
Νέος είναι όμως και ο κωδικός για τον κινητήρα (1100WR αντί για 1100WM), και ελαφρώς διαφορετικά τα νούμερα επιδόσεων. Η μέγιστη ιπποδύναμη για το 2025 ανακοινώνεται στους 213.1 hp / 13.500 rpm αντί των 212.6 hp / 13.000 rpm των μοντέλων του 2024, ενώ ελαφρώς μειωμένη ανακοινώνεται η ροπή στα 12,33 kgm αντί για 12,6 kgm, όμως η μεγάλη διαφορά έρχεται στις στροφές που εκείνη αποδίδεται καθώς οι 11.250 rpm του 2025 σοκάρουν στη σύγκριση με τις… 9.500 rpm του 2024!
Μεγαλύτερο ανακοινώνεται το μεταξόνιο στα 1501.14 mm αντί των 1.468.12 mm του 2024, κάτι που θα μπορούσε να σηματοδοτεί την αλλαγή από μονόμπρατσο σε συμβατικό ψαλίδι με δυο μπράτσα από το 2025! Παράλληλα τα νέα Panigale V4 θα είναι ελαφρώς ψηλότερα, κάτι που θα μπορούσε να μεταφράζεται σε χρήση διαφορετικής ζελατίνας.
Το ανακοινώσιμο βάρος για το 2025 φτάνει τα 274 κιλά, βάρος που περιλαμβάνει τη μοτοσυκλέτα με υγρά, αναβάτη 75 κιλών και κάποια αξεσουάρ. Επειδή δεν γνωρίζουμε τα κιλά των αξεσουάρ δεν μπορούμε να μαντέψουμε το ακριβές βάρος της μοτοσυκλέτας, όμως στις ίδιες προδιαγραφές του 2024 το ανακοινώσιμο βάρος του παραπάνω συνόλου ήταν 275 κιλά, οπότε το νέο μοντέλο θα είναι ένα κιλό ελαφρύτερο.
Στην έγκριση τύπου δεν γίνεται λόγος για αναρτήσεις και φρένα, ενώ περιμένουμε να δούμε τις νέες μοτοσυκλέτες να παρουσιάζονται το φθινόπωρο, όπου και θα μάθουμε τη διάταξη του ψαλιδιού, αν και πιθανώς να έχουμε νέα πολύ πιο σύντομα. Αυτό γιατί οι επισκέπτες της WDW 2024 (26-28 Ιουλίου) μπορεί να είναι οι πρώτοι που θα δουν τις μοτοσυκλέτες από κοντά, καθώς όπως κάθε χρονιά στη γιορτή της μοτοσυκλέτας των Ιταλών ένα νέο μοντέλο αποκαλύπτεται μόνο για τους συμμετέχοντες σε ένα κλειστό δωμάτιο όπου απαγορεύονται οι φωτογραφίες -αλλά οι πληροφορίες βγαίνουν φόρα παρτίδα, με ενίοτε και κάποιο ενσταντανέ στα κρυφά.
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.