Ducati V4 Streetfighter στην παραγωγή!

Απ' το στόμα του Domenicali
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/3/2019

Από τότε που η Ducati έβγαλε στην παραγωγή τον V4 κινητήρα της ανανεώνοντας ριζικά το superbike της γκάμας της, έδωσε ώθηση σε ολόκληρη την κατηγορία. Η δημιουργία του μοντέλου αφενός μεν στόχευε στο να βρεθεί η Ducati στην κορυφή της κατηγορίας των superbike και αφετέρου να καταφέρει να εκθρονίσει την Kawasaki και τον Jonathan Rea απ’ τον θρόνο τους στο Motul WorldSBK. Το πρώτο σκέλος των στόχων της, το έχει καταφέρει καθώς η Panigale V4 R αποτελεί ήδη το μοντέλο με τις περισσότερες πωλήσεις στην κατηγορία της παγκοσμίως. Σχετικά με το δεύτερο σκέλος, χρειάστηκε να δημιουργήσει μια άλλη έκδοση της Panigale V4, την V4 R όπου ο κυβισμός της περιορίζεται στα 998cc, καθιστώντας την ικανή να λάβει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα superbike. Κρίνοντας απ’ την πορεία του Bautista όπου στέφθηκε απόλυτος κυρίαρχος στο Philip Island μπορούμε να πούμε πως η Ducati βρίσκεται σε καλό δρόμο για την εκπλήρωση των στόχων της.

Ο Domenicali απ’ την πλευρά του, στην παρουσίαση του πρωτότυπου V4 κινητήρα είχε αναφέρει πως η Ducati έχει βλέψεις να δημιουργήσει μια ολόκληρη σειρά μοντέλων βασισμένη σ’ αυτόν, πυροδοτώντας μια σειρά θεωριών για τα πιθανά επερχόμενα μοντέλα. Από τα συμφραζόμενα, αλλά και με βάση την απλή λογική, οι περισσότεροι σκέφτηκαν πως η επόμενη μοτοσυκλέτα που θα έχει τον V4 κινητήρα θα είναι το Streetfighter, την στιγμή που φυσικά ακούγονται όλα τα σενάρια από την έλευση ενός νέου Diavel αλλά και Multistrada V4, χωρίς βέβαια κάποιο να κερδίζει περισσότερο έδαφος. Επειδή είναι λογικό και επόμενο η Ducati να φτιάξει ένα V4 Streetifhter, ψάχνουν όλοι ακόμη και το απειροελάχιστο σημάδι για να αναφερθούν σε αυτό, δίχως να υπάρχει καμία ένδειξη. Όπως για παράδειγμα έγινε πριν λίγες μέρες όταν τα site άρχισαν να σχολιάζουν την συμμετοχή του Carlin Dunne στην exhibition supersport κατηγορία, στον αγώνα της ανάβασης του Pikes Peak για το γεγονός πως δεν είχε ανακοινωθεί ποιο μοντέλο της Ducati θα χρησιμοποιήσει.Κι έτσι για άλλη μια φορά οι φήμες για την πρώτη εμφάνιση του V4 Streetfighter ξεκίνησαν, λέγοντας πως αυτή θα είναι η μοτοσυκλέτα που θα χρησιμοποιεί ο Dunne, χωρίς όμως να βασίζονται σε κάποια έγκυρη πηγή. Τώρα βέβαια η πηγή υπάρχει και δεν γίνεται πιο έγκυρη:

Στην παρουσίαση του Hypermotard 950 που το ΜΟΤΟ είχε βρεθεί αποκλειστικά, είχαμε μιλήσει με τον project leader του μοντέλου σχετικά με τα πλάνα της Ducati. Όταν τον είχαμε ρωτήσει για το αν θα δούμε ένα Streetfighter ή ένα Mulistrada με τον V4 κινητήρα – ενώ πήγαινε για το τέταρτο ποτήρι κρασί – η απάντησή του περιορίστηκε κοιτώντας το ταβάνι και σφυρίζοντας, με το ύφος του γεμάτο νόημα. Εκείνη την στιγμή το είχαμε βέβαια και τώρα όπως φαίνεται τα λόγια του επιβεβαιώθηκαν απ’ τον ίδιο τον Domenicali κατά την παρουσίαση της Diavel 1260S στην 89η παγκόσμια έκθεση μοτοσυκλέτας στην Γενεύη, όπου πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες. Για την ακρίβεια, ο CEO της Ducati όταν ρωτήθηκε απ’ τον δημοσιογράφο του Acid Moto σχετικά με την παραγωγή του πολυπόθητου Streetfighter είπε πως απ’ τη στιγμή που υπάρχει ζήτηση θα τη δούμε άμεσα στην παραγωγή! Για το αν υπάρχει ζήτηση ή όχι απ’ το κοινό, μπορούμε να βασιστούμε στην άνθιση του customizing που υπάρχει αυτά τα χρόνια, καθώς μέσα απ’ αυτό δημιουργήθηκε η streetfighter κατηγορία τη δεκαετία του ’70. Τότε όσοι δεν είχαν χρήματα να επισκευάσουν τα supesport μοντέλα τους απ’ τις πτώσεις τους, τα τροποποιούσαν αφαιρώντας τα φαίρινγκ και αλλάζοντας τον προβολέα και τα clip-ons. Την ίδια τακτική ακολούθησε πρόσφατα και η Officine GP Design ξεγυμνώνοντας μια Panigale V4 με σκοπό να δημιουργήσει μια custom streetfighter περιορισμένης παραγωγής.

Με δεδομένο πλέον τη δημιουργία του μοντέλου, το μόνο που μένει να δούμε είναι το πότε θα παρουσιαστεί. Εκτός αυτού, ο Domenicali δεν παρέλειψε να αποκαλύψει πως η Ducati εξετάζει πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να δημιουργήσει κι ένα maxi scooter στο μέλλον, καθώς έχει βλέψεις για την επέκτασή της σ’ αυτή την κατηγορία. Γεγονός απόλυτα δικαιολογημένο αν αναλογιστούμε πως η ιταλική εταιρεία θέλει να βρεθεί στο σημείο να πουλάει όσα μοντέλα μπορεί να φτάσει η ετήσια παραγωγή της (80.000 μονάδες), ξεπερνώντας το φράγμα των 50.000 στο οποίο βρίσκεται καθηλωμένη. Όσοι είχαν την επιθυμία να δουν την Ducati να αναπτύσσει μικρότερους σε κυβικά τετρακύλινδρους V κινητήρες με σκοπό να εξοπλίσουν άλλα μοντέλα της γκάμας της, ο Domenicali ανέφερε πως κάτι τέτοιο θα ήταν ασύμφορο καθώς το κόστος εξέλιξης ενός νέου κινητήρα θα εκτόξευε το κόστος απόκτησης των μοντέλων στα ύψη. Πράγμα που το γράφουμε συνέχεια για κάθε εταιρία που ο κόσμος ονειρεύται μικρότερες εκδόσεις για μεγάλα μοντέλα, νομίζοντας πως θα έτσι θα γίνουν πιο προσιτά. Τα μισά κυβικά δεν σημαίνουν μισό κόστος, το αντίθετο, το κόστος είναι πρακτικά το ίδιο πράγμα που ακυρώνει τον μοναδικό πλεονέκτημα που θα είχαν στην αγορά... Ο Domenicali προχώρησε κι έγινε πιο ξεκάθαρος, δηλώνοντας πως οι τετρακύλινδροι V θα χρησιμοποιούνται μόνο για τα κορυφαία μοντέλα της.

Γερμανία: Περιβαλλοντικές οργανώσεις απαιτούν οι μοτοσυκλέτες να μην κάνουν σχεδόν καθόλου θόρυβο!

Ιδρύεται Γερμανική Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες!
exhaust
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

Ομάδες ακτιβιστών για το περιβάλλον έχουν δημιουργήσει τη λεγόμενη Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες στη Γερμανία και πιέζουν προς τον αυστηρό έλεγχο των θορυβωδών μοτοσυκλετών.

Τo αίτημα αυτό μεταφέρθηκε πρόσφατα σε συνέδριο υπουργών Μεταφορών στη Γερμανία, βασισμένο στην πεποίθηση της συγκεκριμένης Ένωσης πως “ο υπερβολικός θόρυβος που εκλύεται στιγμιαία από σπορ μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα είναι επικίνδυνος για την υγεία και την ποιότητα ζωής”.

Το τί ορίζει ο καθένας ως “υπερβολικό θόρυβο” είναι πάντως ένα αμφιλεγόμενο θέμα, καθώς οι περιβαλλοντικές οργανώσεις εστιάζουν σε ένα προτεινόμενο όριο 80 ντεσιμπέλ (dB). Το αίτημά τους προς τη γερμανική κυβέρνηση είναι να τεθεί αυτό το όριο ως βάση και όλες οι μοτοσυκλέτες που κυκλοφορούν στη χώρα να υποχρεούνται να έχουν πάνω στις εξατμίσεις τους αυτοκόλλητα που να αναγράφουν τον παραγόμενο θόρυβό τους.

Ζητούν επίσης την πλήρη απαγόρευση τεχνολογικών διατάξεων όπως οι βαλβίδες στις εξατμίσεις που ανοίγουν σε συγκεκριμένες στροφές και επηρεάζουν τον ήχο, καθώς και την απαγόρευση επεμβάσεων από τον ιδιοκτήτη σε όσα μέρη της μοτοσυκλέτας αυξάνουν τον παραγόμενο θόρυβό της.

Παράλληλα, απαιτούν όσες μοτοσυκλέτες ξεπερνούν αυτό το όριο να μην τους επιτρέπεται η είσοδος σε διαδρομές που θα χαρακτηριστούν ως Ζώνες Προστασίας από τον Θόρυβο, με το αυτοκόλλητο να απλοποιεί (υποτίθεται) την αστυνόμευση αυτών των ζωνών. Αυτές ωστόσο δεν περιορίζονται σε ήσυχα γραφικά χωριουδάκια, αλλά περιλαμβάνουν διαδρομές που προσελκύουν πολλές μοτοσυκλέτες, όπως ορεινά πάσα και πάσης φύσεως δημοφιλή στροφιλίκια.

Το μεγάλο πρόβλημα που εστιάζει η συγκεκριμένη πρόταση δεν είναι οι after market εξατμίσεις που πολλοί φορούν, αλλά το γεγονός πως πολλές μοτοσυκλέτες που ικανοποιούν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές με τις εργοστασιακές τους εξατμίσεις ξεπερνούν αυτό το όριο όταν οι στροφές του κινητήρα ανέβουν ψηλά, άρα ζητούν κάτι που πρακτικά συνεπάγεται αλλαγή στα κατασκευαστικά δεδομένα της βιομηχανίας.

Είναι προφανές πως ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε εν δυνάμει να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου στην ευρωπαϊκή αγορά Μοτοσυκλέτας, καθώς αμφισβητεί γενικότερα τις προδιαγραφές θορύβου που συνεπάγονται οι επίσημες προδιαγραφές βάσει των οποίων κατασκευάζονται όλες οι μοτοσυκλέτες που εισάγονται στην Ευρώπη.

Βάζει επίσης σε κίνδυνο ένα μεγάλο κομμάτι της after market αγοράς για τη Μοτοσυκλέτα, όπως οι κατασκευαστές εξατμίσεων.

Στη Γερμανία αυτή η λογική απαγόρευσης έχει βρει αρκετούς υποστηρικτές στον ευρύτερο πληθυσμό, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει μια σωστή ανάλυση της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, η επιλογή των 80 dB ως μέγιστο όριο εκπομπής θορύβου από τις εξατμίσεις μοτοσυκλετών είναι παντελώς άσχετη με την πραγματικότητα και, αν ποτέ γινόταν αποδεκτή από τι αρχές, θα σήμαινε πρακτικά πως κανένα δίκυκλο δεν θα μπορούσε να μπει στις προτεινόμενες ζώνες προστασίας από τον θόρυβο – θα ήταν επί της ουσίας μια πλήρης απαγόρευση των δικύκλων!

Ενδεικτικά ας δούμε τι σημαίνουν τα 80 ντεσιμπέλ. Είναι ο ήχος που εκλύεται από έναν μεγάλο χώρο με πολλούς ανθρώπους, ο θόρυβος που παράγει εν λειτουργία μια ηλεκτρική σκούπα, ένα μπλέντερ χειρός, ένα σεσουάρ μαλλιών ή απλά ένας δρόμος με πυκνή κυκλοφορία.

Ένα όριο πάνω από το οποίο ο θόρυβος μπορεί να γίνει επικίνδυνος για την υγεία ενός ανθρώπου θεωρούνται τα 85 dB και διεθνείς οργανώσεις που μελετούν την ασφάλεια σε χώρους εργασίας μιλούν για κινδύνους στην ακοή όταν οι εργαζόμενοι είναι εκτεθειμένοι σε αυτά τα επίπεδα για κατά μέσο όρο 8-10 ώρες κάθε μέρα.

Πρέπει ωστόσο να τονίσουμε πως η κλίμακα των ντεσιμπέλ δεν είναι γραμμική, αλλά λογαριθμική (όπως η κλίμακα Ρίχτερ λ.χ.), κάτι που σημαίνει πως η απόσταση μεταξύ 80 και 85 ντεσιμπέλ δεν είναι όσο μικρή ακούγεται. Τα δε 80 dB που προτείνουν οι ακτιβιστές φαντάζουν παντελώς εκτός πραγματικότητας αν σκεφτούμε πως με τα σημερινά δεδομένα ένας τετράχρονος κινητήρας μικρού κυβισμού παράγει ανάλογο επίπεδο θορύβου στο ρελαντί.

Ας ελπίσουμε λοιπόν πως θα επικρατήσει η λογική και τέτοιες προτάσεις δεν θα βρουν ευήκοους δέκτες στους κυβερνώντες της Γερμανίας, διαφορετικά θα αρχίσουμε να μιλάμε για έναν ευθύ πόλεμο κατά της Μοτοσυκλέτας (άλλον ένα για την ακρίβεια, μιας και στη Γερμανία φαίνεται πως εσχάτως τρώγονται ακόμη και με τα εντούρο), ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν ποτέ η πρόθεση των εν λόγω ακτιβιστών.

Ετικέτες