Ducati-VW Group: Η νέα γενιά μπαταριών λιθίου στέρεου τύπου στην αγωνιστική V21L

Το επόμενο βήμα στις μπαταρίες λιθίου του γερμανικού ομίλου - Παρουσιάστηκε στην IAA Mobility 2025
Ducati
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/9/2025

Η Ducati γίνεται ο πρώτος κατασκευαστής που παρουσιάζει την νέα μπαταρία στερεάς κατάστασης του VW Group, η οποία βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και αποκαλύφθηκε στην Έκθεση Κινητικότητας IAA Mobility του Μονάχου, μαζί με πολλά ακόμη μοντέλα του γερμανικού ομίλου.

Με την πρώτη ματιά, η ηλεκτρική μοτοσυκλέτα V21L της Ducati, που είναι η επίσημη μοτοσυκλέτα αγώνων του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος MotoE, μπορεί να μην φαίνεται πολύ διαφορετική από πριν. Ωστόσο, στην εκδήλωση IAA Mobility 2025 παρουσιάστηκε έχοντας τη νέας γενιάς μπαταρία λιθίου-μετάλλου στερεάς κατάστασης του VW Group.

Η νέα γενιά μπαταριών εξελίχθηκε από τον γερμανικό όμιλο και τις θυγατρικές του Audi -στην οποία υπάγεται η Ducati- και PowerCo έχοντας στον πυρήνα της την τεχνολογία μπαταριών λιθίου στέρεας κατάστασης της  αμερικάνικης QuantumSpace.

Η μπαταρία στερεάς κατάστασης με ανόδιο λιθίου-μετάλλου και κεραμικό διαχωριστή δεν είναι απλώς μια εξέλιξη των συμβατικών μπαταριών ιόντων λιθίου, αλλά μια νέα τεχνολογία κυψελών που προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα αναφορικά με την ενεργειακή πυκνότητα (μεγαλύτερη), την δυνατότητα ακόμη ταχύτερης φόρτισης, την ασφάλεια σε όλες τις συνθήκες -μειώνεται σημαντικά ο κίνδυνος βραχυκυκλώματος και πυρκαγιάς- και την αύξηση της διάρκειας ζωής. Έτσι, η μπαταρία στερεάς κατάστασης έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τα δεδομένα στην ηλεκτροκίνηση -κάτι που αναμένεται να αρχίσει από τα αυτοκίνητα τα επόμενα 2-3 χρόνια- και στόχος των δύο εταιρειών είναι η ανάπτυξη μιας εμπορικής λύσης μέχρι το τέλος της δεκαετίας.

Η μοτοσυκλέτα της Ducati, με αρχιτεκτονική συστήματος στα 800 V, παρουσιάστηκε ως όχημα δοκιμών και έχει αρκετές τροποποιήσεις έναντι της αγωνιστικής, θα μπορούσε να εξοπλιστεί με έως και 980 κυψέλες QSE-5 και χωρητικότητα 5 Ah. Η ενεργειακή πυκνότητα μπορεί να φτάσει τα 844 Wh/L, που σημαίνει μεγαλύτερη ενεργειακή χωρητικότητα στο ίδιο όγκο με πριν, ενώ η ταχυφόρτιση από το 10% στο 80% ολοκληρώνεται σε περίπου 12 λεπτά. Η μπαταρία που χρησιμοποιεί η Ducati V21L αυτή τη στιγμή είναι λιθίου-ιόντων (Li-ion) και έχει ενεργειακή πυκνότητα 643 Wh/L, δηλαδή επιτυγχάνεται πλέον εντυπωσιακή αύξηση 31%. Ωστόσο, προτού λάβουμε τις τελικές λεπτομέρειες σχετικά με την απόδοση της μοτοσυκλέτας, τον χρόνο επαναφόρτισης κ.λπ., η μπαταρία θα εξελιχθεί περαιτέρω πριν μπει στην παραγωγή αξιοποιώντας για αυτό και την αγωνιστική μοτοσυκλέτα της Ducati.

Για να γίνει όλο αυτό λίγο πιο κατανοητό, μια μπαταρία στερεάς κατάστασης είναι ένας τύπος μπαταρίας που χρησιμοποιεί στερεό ηλεκτρολύτη αντί για υγρό ή πηκτούς ηλεκτρολύτες που συναντάμε σε άλλες μπαταρίες.

QuantumScape

Ο Claudio Domenicali, Διευθύνων Σύμβουλος της Ducati, ήταν παρών στην ζωντανή παρουσίαση και δήλωσε: “Στη Ducati, έχουμε μακρά ιστορία στην προώθηση των ορίων της τεχνολογίας για τη βελτίωση της οδηγικής εμπειρίας τόσο στο δρόμο όσο και στην πίστα. Η επιδίωξή μας για καινοτομία μας έχει επιτρέψει να επιτύχουμε απίστευτα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένου του ρεκόρ των έξι συνεχόμενων τίτλων κατασκευαστών MotoGP. Η υψηλή ενεργειακή πυκνότητα που επιτυγχάνεται με την τεχνολογία στερεάς κατάστασης ταιριάζει απόλυτα σε ένα όχημα υψηλής απόδοσης, όπως μια σπορ μοτοσυκλέτα”.

Το επόμενο βήμα είναι να εξελιχθεί μια αγωνιστική ηλεκτρική μοτοσυκλέτα από την Ducati και το πρωτάθλημα Moto E που μπαίνει στον πάγο δεν αναμένεται να αυξήσει σημαντικά το χρονοδιάγραμμα για το λανσάρισμα της νέας γενιάς μπαταριών για μοτοσυκλέτα -ή άλλο όχημα- παραγωγής.

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.