Εφιάλτης!

Απαγόρευση πώλησης οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/9/2017

Το όνομά του είναι Jerry Brawn και είναι ο κυβερνήτης της California. Σύμφωνα με τους αμερικάνους δημοσιογράφους, ο κύριος αυτός ψάχνει με ποιο τρόπο θα μπορέσει να απαγορεύσει την πώληση οχημάτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης στην πολιτεία του. Έτσι μετά τον δήμαρχο του Παρισιού που κατάφερε να απαγορεύσει την κυκλοφορία οχημάτων με κινητήρα Diesel, έρχεται η σειρά της Αμερικής να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα.  Οι πιθανότητες να το πετύχει πολύ γρήγορα είναι περισσότερες απ όσο φαντάζεστε.

Διότι δεν είναι μόνο οι “οικολόγοι” που θέλουν να αντικατασταθούν όλα τα οχήματα με κινητήρες εσωτερικής καύσης σε ηλεκτρικά. Σύμμαχοι σε αυτή την προσπάθεια είναι ολόκληρη η βιομηχανία οχημάτων της δύσης και φυσικά η κοινωνική ελίτ των πλουσίων και προνομιούχων των δυτικών χωρών.

Οι αυτοκινητοβιομηχανίες θέλουν την απαγόρευση της πώλησης οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης, διότι αυτό θα αναγκάσει δισεκατομμύρια πολιτών να πουλήσουν ή να στείλουν για ανακύκλωση τα οχήματά τους και να αγοράσουν τα ηλεκτρικά, όπου ήδη έχουν ξοδέψει υπέρογκα κεφάλαια για να εξελίξουν και οι πωλήσεις τους μέχρι στιγμής δεν έχουν φτάσει στο επίπεδο που πρέπει για να έχουν κερδοφορία. Ταυτόχρονα, οι αγορές της Ινδίας και της Κίνας έχουν αναπτυχθεί τόσο πολύ, που μπορούν να απορροφούν για πολλά χρόνια ακόμα τα οχήματα με συμβατικούς κινητήρες.

Την ίδια ώρα, οι κοινωνικές ελίτ των δυτικών χωρών έχουν καταφέρει να μεταλλάξουν την ιδέα της οικολογίας σε εργαλείο ταξικού διαχωρισμού. Για τον μέσω πολίτη είναι αδύνατον αυτή τη στιγμή να κυκλοφορεί με ηλεκτρικά οχήματα, αφού κάτι τέτοιο απαιτεί σπίτι με κλειστό γκαράζ και παροχή ρεύματος, θέση πάρκινγκ με παροχή ρεύματος στο χώρο εργασίας και φυσικά να έχεις στην κατοχή σου ένα δεύτερο συμβατικό όχημα για τις μετακινήσεις μεγάλων αποστάσεων. Με λίγα λόγια, αν το εισόδημα σου δεν είναι άνω των 80.000 ευρώ το χρόνο, η προσωπική σου ακίνητη περιουσία δεν είναι άνω των 500.000 ευρώ και δεν είσαι διευθυντής πολυεθνικής, δεν μπορείς να είσαι και “οικολόγος”.

Αυτός ο ταξικός διαχωρισμός που δημιουργεί το οικολογικό κίνημα μέσω της δια νόμου αλλαγής της τεχνολογίας, ηδονίζει τις ελίτ των δυτικών χωρών και για έναν επιπλέον λόγο: η ατομική ελευθερία μετακίνησης θα είναι προνόμιο μόνο των πλουσίων, όπως και οποιαδήποτε έννοια μετακίνησης για λόγους ψυχαγωγίας!

Ακριβώς δηλαδή ό,τι συνέβαινε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, όπου αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες είχαν μόνο οι βιομήχανοι και τα μέλη της βασιλικής οικογένειας.

Πόσο πιθανό είναι να πετύχει ο κύριος Jerry τον σκοπό του; Στην Καλιφόρνια μπορεί να το κάνει κι από αύριο αν θέλει. Έχουν ξοδευτεί δισεκατομμύρια για σταθμούς επαναφόρτισης οχημάτων στην πολιτεία του και υπάρχουν δεκάδες εταιρείες start-up στην περιοχή που κατασκευάζουν ηλεκτρικά οχήματα. Η τοπική οικονομία της Καλιφόρνια  θέλει την αλλαγή και οι αστέρες του Hollywood δεν έχουν πρόβλημα να πάρουν το ιδιωτικό τους Jet και να πάνε σε όποια πίστα θέλουν για να οδηγήσουν τις Ferrari τους… Εσύ μπορείς;    

 

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S