Εφτά χρόνια χωρίς τον Abe

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/10/2014

Αυτό το Σαββατοκύριακο όλο το ενδιαφέρον θα είναι στραμμένο στην Ιαπωνία, και πιο συγκεκριμένα στην πίστα του Motegi, όπου στα MotoGP θα δοθούν μεγάλες μάχες προκειμένου να μπορέσει ο Marquez να εξασφαλίσει μαθηματικά τον τίτλο, αλλά και να ξεκαθαρίσει λίγο το τοπίο στις αμέσως επόμενες θέσεις της βαθμολογίας. Δυστυχώς όμως, ο αγώνας συμπίπτει και με μια θλιβερή επέτειο στην ιστορία του αθλήματος. Σαν σήμερα, πριν από εφτά χρόνια, ένας από τους σημαντικότερους αναβάτες της κορυφαίας κατηγορίας, ο Norick Abe, έχασε τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα στο δρόμο. Οδηγούσε το Yamaha T-MAX 500 του στην περιοχή Kawasaki Kanagawa (τραγική ειρωνεία το όνομα της πόλης…), όταν ένα φορτηγό έκανε μπροστά του παράνομα αναστροφή, κόβοντας το νήμα της ζωής του.


Ο Abe ήταν μια από τις πιο αγαπητές προσωπικότητες στα paddock των MotoGP και ξεχώριζε ιδιαίτερα από το "μονοκόμματο" οδηγικό του στυλ, καθώς έστριβε χωρίς να "κρέμεται" από τη μοτοσυκλέτα. Η καριέρα του ξεκίνησε όταν ήταν 11 χρονών ως αναβάτης motocross, ενώ μεταπήδησε στους αγώνες ταχύτητας στα 15 του. Αγωνίστηκε στην Αμερική και στην Ιαπωνία όπου βγήκε δεύτερος στο εθνικό πρωτάθλημα στην κατηγορία των 250cc το 1992, ενώ την επόμενη χρονιά στέφθηκε ως ο νεότερος πρωταθλητής στην κατηγορία των 500cc. Το 1994 συμμετείχε ως wild card αναβάτης στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εντυπωσιάζοντας την ομάδα του Kenny Roberts και την Yamaha κι έκτοτε το 'νερό μπήκε στο αυλάκι". Μάλιστα ήταν τόσο εντυπωσιακός που κι ο νεαρός τότε Rossi (14 ετών) επηρεάστηκε λανσάροντας το ψευδώνυμό του "Rossifumi" από το όνομα του Abe (Norifummi).
Ο Abe ανέβηκε αρκετές φορές στο βάθρο στις κατηγορίες των 250 κα 500cc μέχρι το 2002, όταν και άλλαξαν οι κανονισμοί για τα MotoGP, γεγονός στο οποίο δυσκολεύθηκε να προσαρμοστεί και τον οδήγησε στην αλλαγή ρόλου ως αναβάτης εξέλιξης για την Yamaha, με κάποιες wild card συμμετοχές. Το 2005 πήγε στα WSBK τερματίζοντας στην πρώτη δεκάδα του πρωταθλήματος, ενώ το 2007 συμμετείχε στο πρωτάθλημα All Japan, πάντα πάνω στη σέλα ενός Yamaha, πριν το μοιραίο συμβάν που μας στέρησε έναν τόσο σπουδαίο αθλητή, αλλά και άνθρωπο…

Ο Tyler O’Hara σπάει το ρεκόρ ταχύτητας AMA με Indian Challenger [VIDEO]

Ο πολυπρωταθλητής King of the Baggers γράφει ιστορία για την Indian στις αλυκές Bonneville
Indian Challenger Speed Record Bonneville Salts
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Με 312,677 χλμ/ώρα, η Indian Challenger του O’Hara σπάει ρεκόρ που υπήρχε από το 1972

Από το 1901, οι αγώνες βρίσκονται στο DNA της Indian, κληρονομιά που έχτισαν οραματιστές όπως ο Burt Munro στις αλυκές του Bonneville. Συνεχίζοντας σε αυτό το πνεύμα, η Indian, σε συνεργασία με την S&S Cycle και την Mission Foods, βρέθηκε στις αχανείς επίπεδες εκτάσεις των αλυκών της Γιούτα για να δει πόσο γρήγορα μπορεί να “τρέξει” η αγωνιστική της μοτοσυκλέτα που αγωνίζεται με επιτυχία στο πρωτάθλημα της MotoAmerica, King of the Baggers.

Indian Challenger

Στη σέλα βρέθηκε ο αναβάτης της Indian Wrecking Crew και δύο φορές πρωταθλητής King of the Baggers, Tyler O’Hara. Με την ειδικά εξελιγμένη από την S&S, Indian Challenger, ο O’Hara εκτόξευσε τη μοτοσυκλέτα πάνω στο ιστορικό πεδίο δοκιμών, γιορτάζοντας την ιστορία και την αέναη αναζήτηση της ταχύτητας.

Ενώνoντας πάθος και κατασκευαστική ακρίβεια, η S&S και η Indian έφεραν δεκαετίες αγωνιστικής τεχνογνωσίας σε έναν από τους πιο εμβληματικούς τόπους του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Αγγίζοντας σχεδόν το ορόσημο των 200 mph, ο O’Hara τίμησε τους θρύλους που προηγήθηκαν, κατακτώντας νέο ρεκόρ κατηγορίας AMA 2000cc APS-AG με 194,384 mph. Το προηγούμενο ρεκόρ (169,828 mph) διατηρούσε από το 1972, η Triumph με αναβάτη τον J. Angerer.

Indian Challenger

Ο Gary Gray, Αντιπρόεδρος Τεχνολογίας Προϊόντων, Αγώνων και Service της Indian Motorcycle, δήλωσε, “To Bonneville είναι ιερός τόπος, όχι μόνο για την Indian Motorcycle, αλλά για ολόκληρο τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Οι μηχανικοί μας και οι συνεργάτες της S&S κυνηγούν την ταχύτητα στις αλυκές εδώ και δεκαετίες και πάντα μιλούσαμε για το τι θα μπορούσε να πετύχει η Indian Challenger εκεί. Παρότι είμαστε υπερήφανοι που σπάσαμε το ρεκόρ, αυτή η προσπάθεια αφορούσε κάτι μεγαλύτερο: να τιμήσουμε τους θρύλους πριν από εμάς και να σπρώξουμε τους εαυτούς μας όσο πιο μακριά γίνεται”.