"Έφυγε" από τη ζωή ο Chris Pfeiffer!

Έδωσε τέλος στη ζωή του εξαιτίας της κατάθλιψης
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/3/2022

Ένας από τους πιο γνωστούς stunt riders παγκοσμίως και από τις πιο δημοφιλής προσωπικότητες στο χώρο, ο Chris Pfiffer, "έφυγε" απρόσμενα δίνοντας τέλος στη ζωή του το περασμένο Σαββατοκύριακο. Η είδηση ήταν ένα σοκ για σύσσωμο το μοτοσυκλετιστικό στερέωμα, πολλώ δε μάλλον και για εμάς εδώ στο ΜΟΤΟ που είχαμε συνεργαστεί αρκετές φορές με τον Chris τόσο με την συμμετοχή του σε δικά μας τεστ, όσο και με ρεπορτάζ και μαθήματα stunt riding που είχαμε κάνει μαζί του, έχοντας την τύχη να γνωρίσουμε αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο. Ένας πραγματικός σταρ που ήταν ανοιχτός και προσιτός σε όλους.

Μέσα από τις πολλές συνεργασίες μας με τον Chris Pfeiffer, βιώσαμε από... πρώτο χέρι τις εκπληκτικές ικανότητές στο stunt riding!

 

Ο 51 ετών Pfeiffer ξεκίνησε την καριέρα του στο trial σε ηλικία 15 ετών, όπου και χρίστηκε Junior Champion στην Γερμανία. Τρία χρόνια αργότερα κατέκτησε το κύπελλο OMK, που είναι το γερμανικό πρωτάθλημα για κατόζους διπλωμάτων κατηγορίας Β. Το 1996, το 1997, το 2000 και το 2004, ο αναβάτης από το Schongau της Γερμανίας κατέκτησε το Red Bull Hare Scramble στο Eisenerz, έναν από τους πιο σκληρούς αγώνες extreme enduro στον κόσμο.

Πέρα από αυτά όμως, ο Chris είχε αφοσιωθεί στα θεαματικά stunts που έκανε με την μοτοσυκλέτα του. Κέρδισε πολλούς τίτλους όλα αυτά τα χρόνια και αποτέλεσε την βασική πηγή θεάματος σε πολλά από τα μεγαλύτερα events στον κόσμο. Κι εμείς γνωρίζουμε από πρώτο χέρι το τι μπορούσε να κάνει ο Chris με μια μοτοσυκλέτα, γοητεύοντας κάθε κοινό που είχε την τύχη να τον παρακολουθήσει.

Ο Pfeiffer όμως πάλευε παράλληλα και με τους δικούς του "δαίμονες", καθώς σύμφωνα με την σύζυγό του Renate, ήταν αντιμέτωπος εδώ και πάρα πολύ καιρό με την κατάθλιψη, με σοβαρές υποτροπές τους τελευταίους μήνες. Το περασμένο σαββατοκύριακο, ο Chris είδε σαν μόνη διέξοδό του –δυστυχώς- την αυτοκτονία και αφαίρεσε την ζωή του. Η κηδεία του θα γίνει στις 26 Μαρτίου στο Trauchgau και οι σκέψεις μας, μαζί με τα θερμότερα συλλυπητήριά μας, είναι με την οικογένεια και τους οικείους του. Καλό ταξίδι Chris…

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.