"Έφυγε" ο Νίκος Σφακιανάκης

Ο ιδρυτής της αντιπροσωπείας της Suzuki
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/3/2020

Ανήμερα της Εθνικής μας εορτής, την 25η Μαρτίου, έφυγε από την ζωή ο Νίκος Σφακιανάκης, ο άνθρωπος που ίδρυσε τον Όμιλο Επιχειρήσεων Σφακιανάκη ο οποίος αντιπροσωπεύει και τις μοτοσυκλέτες της Suzuki στην Ελλάδα. Ο κύριος Σφακιανάκης απεβίωσε "πλήρης ημερών", καθώς ήταν 98 ετών και ήταν ένας από τους πλέον Έλληνες επιχειρηματίες.

Γεννήθηκε το 1922 σε ένα χωριό του Νομού Ηρακλείου (Μελέσσσης), μέλος μιας καθαρά αγροτικής οικογένειας. Ο ίδιος πάντως είχε δείξει από νωρίς την κλίση του προς τον κλάδο των οχημάτων, η οποία τον οδήγησε το 1948 στην Αθήνα, όπου μετά από τέσσερα χρόνια ίδρυσε την πρώτη του εταιρεία εμπορίας αυτοκινήτων.

Το 1961 –και μετά την εξαγορά της εταιρείας της TELKO A.E.- μετονομάζει την εταιρεία σε "Bussing Hellas" εισάγοντας και πουλώντας μια μεγάλη γκάμα λεωφορείων και φορτηγών. Η χρονιά ορόσημο ήταν το 1968, όταν και ορίζεται από την Suzuki Motor Corporation ως ο διανομέας στην Ελλάδα των προϊόντων της. Το 1974 κλείνει άλλη μια επιτυχημένη εμπορική συνεργασία, αναλαμβάνοντας την αποκλειστική διανομή στην Ελλάδα των φορτηγών και των λεωφορείων της ιαπωνικής Hino, της δεύτερης μεγαλύτερης εταιρείας στον κόσμο στον συγκεκριμένο τομέα.

Το 1975 έρχεται σε συμφωνία με την γερμανική ΜΑΝ για παραγωγή φορτηγών και λεωφορείων στην Ελλάδα χρησιμοποιώντας μηχανικά μέρη και ανταλλακτικά του εργοστασίου, ενώ τρία χρόνια αργότερα εγκαινιάζει η εταιρεία το καινούργιο της εργοστάσιο στη Μαγούλα Αττικής.

Από εκείνη την χρονιά κι έπειτα, η εταιρεία του Νίκου Σφακιανάκη έχει να επιδείξει πολλές επιτυχημένες εμπορικές συμφωνίες και αντιπροσωπεύσεις, όπως αυτή με την βελγική Van Hool το 1989. Το 1993 η εταιρεία μετονομάζεται σε Σφακιανάκης ΑΕΒΕ και γίνεται ο αποκλειστικός διανομέας της Suzuki στην Ελλάδα και το 1997 εισάγεται στο Χρηματιστήριο, με την επιτυχημένη και ανοδική πορεία του Ομίλου να συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας.

Εμείς με τη σειρά μας, να εκφράσουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.

 

Πέθανε ο Arthur Lampkin, παλιός Off-Road αγωνιζόμενος και θείος του Dougie

Οικογένεια με ιστορία, νίκες και τίτλους στους Off-Road αγώνες, σε ΜΧ, Enduro και trial
Arthur Lampkin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Ο Βρετανός Arthur Lampkin, της γνωστής οικογένειας Lampkin στην οποία ανήκει και ο πωλυπρωταθλητής trial Dougie Lampkin, έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας στο ιστορικό του off-road νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MX και στο Trophee des Nations τη δεκαετία του 1960, ενώ είχε κερδίσει χρυσό μετάλιο στο ISDE του 1966, και είχε νίκες και στα Scottish Six Days Trial (1963) και Scott Trial το 1960, 61 και 65.

Ο Arthur είχε γεννηθεί στο Kent στις 30 Μαίου 1938, και έμεινε στην ιστορία ως ένας ταχύτατος αναβάτης αγώνων off-road, κερδίζοντας στο ψηλότερο επίπεδο σε MX, Enduro και Trial.

Δίπλα του είχε τους δυο αδερφούς του, τον Alan και τον Martin, οι οποίοι κι εκείνοι σημείωσαν μεγάλες επιτυχίες στους αγώνες μοτοσυκλέτας, γράφοντας ανεξίτηλα στα βιβλία της ιστορίας το όνομα της οικογένειας.

Ο γιος του Arthur, John ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αγωνιζόμενος στο trial, όπου είχε και νίκη σε γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Trial της FIM, το 1983.

Dougie Lampkin

Οι περισσότεροι πάντως φαν αγώνων μοτοσυκλέτας από τις πιο πρόσφατες γενιές, έμαθαν το επίθετο κυρίως χάρη στον ανιψιό του Arthur, Dougie Lampkin, που κέρδισε 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Trial όταν αναζητούσε αντίπαλο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 -και μην ξεχνάμε τον γύρο που έκανε με σούζα στη διαδρομή του Isle of Man TT!

Arthur Lampkin

Ο Arthur αγωνιζόταν για την εργοστασιακή ομάδα της BSA, έχοντας επικές αναμετρήσεις με τους συμπατριώτες τους και έτερους θρύλους Dave Bickers και Jeff Smith στα σίξτις, όταν το BBC έδειχνε ζωντανά τους αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα Σαββάτου.

Στην καριέρα του, ο Arthur κέρδισε 7 γύρους GP αλλά και τον τίτλο των 500 στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Μotocross το 1959, κάτι που επανέλαβε το 1961 στα 250, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στο Παγκόσμιο της FIM στα 250. Νίκες σημείωσε και στο FIM Trophee des Nations το 1961 και 1962.

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2026, σε ηλικία 87 ετών, ο Arthur πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.