EICMA 2018 – Πρωτοφανής κατάσχεση άφησε άδειο περίπτερο

Να κάτι που δεν έχουμε ξανά δει..
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/11/2018

Ένα από τα πλέον δυσβάσταχτα αλλά αναγκαία έξοδα για μία νέα εταιρία, είναι η παρουσία στα μεγάλα σαλόνια μοτοσυκλέτας, ώστε να την γνωρίσει ο κόσμος και να την δουν υποψήφιοι αντιπρόσωποι από διάφορες χώρες. Ανάμεσα σε αυτές τις εκθέσεις, η EICMA με τον παγκόσμιο αντίκτυπο είναι φυσικά ο απόλυτος στόχος, παρόλο που απαιτεί μερικές δεκάδες χιλιάδες Ευρώ για να στήσεις περίπτερο. Έναν προϋπολογισμό που αρκετά εύκολα φτάνεις αν υπολογίσεις όλα τα έξοδα μαζεμένα. Είναι λοιπόν διπλό το βάσανο, αν πραγματοποιήσεις όλον τον κόπο για να βρεθείς στην EICMA, καλέσεις και δημοσιογράφους για να δουν το νέο σου σκούτερ, και μόλις ανάψουν τα φώτα κι ανοίξουν οι πύλες, να βρεθείς με αστυνομικούς που σου αδειάζουν το περίπτερο, κατάσχοντας τα σκούτερ και κάθε τους φωτογραφία!

Πρόκειται για ένα πρωτοφανές περιστατικό, παρόλο που διενέξεις τέτοιου είδους υπάρχουν πολλές κάθε χρόνο. Λύνονται όμως μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και φυσικά πολύ πριν την τελική παραγωγή ενός μοντέλου, καθώς υπάρχουν διαδικασίες που εξασφαλίζουν πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί. Όλες αυτές οι διαδικασίες όμως ξεφεύγουν από τους ξερούς νόμους και περιλαμβάνουν κανόνες ενός τρόπου δουλειάς κι εργασίας, μία «κατάσταση» που έχει κατασταλάξει ανάμεσα στους κατασκευαστές μέσα από την εμπειρία του χρόνιου ανταγωνισμού. Οι νέες εταιρίες ηλεκτρικών που ξεπηδούν η μία μετά την άλλη, δεν γνωρίζουν αυτό το πεδίο δράσης, ούτε και τους κανόνες εργασίας. Από την συμμετοχή μας στις Εκθέσεις και ταξιδεύοντας διαρκώς στο εξωτερικό έχουμε πλέον όλα τα παραδείγματα καθώς ανάμεσα στις νέες εταιρίες με αποκλειστικά ηλεκτρικά μοντέλα, υπάρχουν από φωτοβολίδες που ανεβαίνουν γρήγορα ψηλά, τραβούν το μάτι κι έπειτα γρήγορα πέφτουν, έως διαμάντια κανονικά που θα είναι σοβαρό κομμάτι του κοντινού μέλλοντος. Τα λάθη όμως μπορεί να συμβούν από τον καθένα.

Η σειρά των γεγονότων

Στην περίπτωση της Kumpan τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα καθώς δεν ήταν η πρώτη τους φορά σε έκθεση, ενώ το σκούτερ που θα έδειχναν στην Eicma δεν έκανε πρώτη παγκόσμια εμφάνιση, καθώς αυτή είχε πραγματοποιηθεί στην Intermot, στην Γερμανία σχεδόν ένα μήνα πριν. Κι όμως, στην εποχή της «αποστελέχωσης» των εταιριών, κανείς από την Piaggio δεν είχε προσέξει το 1954 Ri S της Γερμανικής Kumpan. Το είδαν τυχαία πηγαίνοντας το πρωί της ημέρας των εγκαινίων προς το δικό τους χώρο! Το περίπτερο της Kupman ήταν μερικά μέτρα μακριά από το θηριώδες του Piaggio Group, και υπάρχει μία πιθανότητα να συνέχιζαν κανονικά με την παρουσίασή τους, αν δεν περνούσαν από μπροστά στελέχη της Piaggio Group που δεν τους άρεσε καθόλου αυτό που είδαν: Αναγνώρισαν ομοιότητες με την Vespa, που το σχήμα της είναι τρισδιάστατα κατοχυρωμένο –παραδόξως ένα από τα όχι πολλά- ως εμπορικό σήμα κι έτσι μικρές ομοιότητες συνιστούν πλαστογραφία. Σε μία άλλη εποχή αυτό θα είχε λυθεί πολύ πριν την εμφάνιση στους διαδρόμους της μεγαλύτερης έκθεσης μοτοσυκλέτας, ή μάλλον θυμίζει πολλά χρόνια πίσω, (ας μην ξεχνάμε πως η EICMA έχει ιστορία από το 1914).

Η Kumpan που καθόλου δεν συμφωνεί με την Piaggio και δεν βλέπει την παραμικρή ομοιότητα του 1954 Ri S με κάποιο από τα νεότερα μοντέλα της οικογένειας Vespa, έζησε μία άσχημη ημέρα καθώς είδε όλα της τα σκούτερ να σφραγίζονται και να φορτώνονται σε γερανό της αστυνομίας με την υπόθεση να παίρνει την δικαστική οδό. Έμειναν έτσι με ένα άδειο περίπτερο, που όμως αντίθετα με αυτό που θα περίμενε κανείς, είδαν περισσότερη δημοσιότητα, ως «εκείνοι που τους κυνήγησε η Piaggio». Στην ανακοίνωσή τους, αναφέρουν πως τίποτα στα τεχνικά χαρακτηριστικά δεν εμφανίζει την παραμικρή ομοιότητα με την Vespa Elettrica, ενώ παράλληλα το σχέδιο αποτελεί πρωτότυπη δουλειά τους.

Αντίθετα η ανακοίνωση του Piaggio Group μένει αποκλειστικά στην εξωτερική εμφάνιση, αναφέροντας πως η γενική μορφή των σκούτερ που ζήτησε την κατάσχεσή τους, αντιγράφει τις καταχωρήσεις εμπορικών σημάτων της Piaggio, και για αυτό ζήτησε τις νόμιμες ενέργειες που προβλέπονται σε αυτή την περίπτωση κατάσχοντας όλα τα εκθέματα, διαφυλάσσοντας την εικόνα της Vespa.

Από εκείνη την ημέρα η Kumpan αλλάζει κάθε ημέρα το περίπτερό της με σκίτσα, μηνύματα, κάποια ιδιαίτερα χιουμοριστικά, όπως το «είδατε πουθενά τα σκούτερ μας;» αλλά και ξεκινώντας διάφορες καμπάνιες όπως «λογοκριμένο στην Ιταλία», «ελευθερώστε την Kumpan» και πολλά ακόμη. Από την στιγμή που η ιστορία αυτή δεν τελειώνει με το πέρας της EICMA μαζεύοντας το πλέον άδειο περίπτερο, αλλά θα συνεχιστεί στα δικαστήρια, θα παρακολουθήσουμε εκεί την συνέχειά της.

Σε κάθε περίπτωση όμως, κι όπως συμβαίνει με όλα τα επαγγέλματα στα οποία εισέρχεται κόσμος χωρίς να έχει ζήσει την πορεία της εξέλιξης τους, αυτό δεν είναι σίγουρα το μόνο τέτοιο περιστατικό που θα δούμε στο μέλλον…

 

Ετικέτες

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
xalandritsa
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.