EICMA 2018 – Πρωτοφανής κατάσχεση άφησε άδειο περίπτερο

Να κάτι που δεν έχουμε ξανά δει..
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/11/2018

Ένα από τα πλέον δυσβάσταχτα αλλά αναγκαία έξοδα για μία νέα εταιρία, είναι η παρουσία στα μεγάλα σαλόνια μοτοσυκλέτας, ώστε να την γνωρίσει ο κόσμος και να την δουν υποψήφιοι αντιπρόσωποι από διάφορες χώρες. Ανάμεσα σε αυτές τις εκθέσεις, η EICMA με τον παγκόσμιο αντίκτυπο είναι φυσικά ο απόλυτος στόχος, παρόλο που απαιτεί μερικές δεκάδες χιλιάδες Ευρώ για να στήσεις περίπτερο. Έναν προϋπολογισμό που αρκετά εύκολα φτάνεις αν υπολογίσεις όλα τα έξοδα μαζεμένα. Είναι λοιπόν διπλό το βάσανο, αν πραγματοποιήσεις όλον τον κόπο για να βρεθείς στην EICMA, καλέσεις και δημοσιογράφους για να δουν το νέο σου σκούτερ, και μόλις ανάψουν τα φώτα κι ανοίξουν οι πύλες, να βρεθείς με αστυνομικούς που σου αδειάζουν το περίπτερο, κατάσχοντας τα σκούτερ και κάθε τους φωτογραφία!

Πρόκειται για ένα πρωτοφανές περιστατικό, παρόλο που διενέξεις τέτοιου είδους υπάρχουν πολλές κάθε χρόνο. Λύνονται όμως μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και φυσικά πολύ πριν την τελική παραγωγή ενός μοντέλου, καθώς υπάρχουν διαδικασίες που εξασφαλίζουν πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί. Όλες αυτές οι διαδικασίες όμως ξεφεύγουν από τους ξερούς νόμους και περιλαμβάνουν κανόνες ενός τρόπου δουλειάς κι εργασίας, μία «κατάσταση» που έχει κατασταλάξει ανάμεσα στους κατασκευαστές μέσα από την εμπειρία του χρόνιου ανταγωνισμού. Οι νέες εταιρίες ηλεκτρικών που ξεπηδούν η μία μετά την άλλη, δεν γνωρίζουν αυτό το πεδίο δράσης, ούτε και τους κανόνες εργασίας. Από την συμμετοχή μας στις Εκθέσεις και ταξιδεύοντας διαρκώς στο εξωτερικό έχουμε πλέον όλα τα παραδείγματα καθώς ανάμεσα στις νέες εταιρίες με αποκλειστικά ηλεκτρικά μοντέλα, υπάρχουν από φωτοβολίδες που ανεβαίνουν γρήγορα ψηλά, τραβούν το μάτι κι έπειτα γρήγορα πέφτουν, έως διαμάντια κανονικά που θα είναι σοβαρό κομμάτι του κοντινού μέλλοντος. Τα λάθη όμως μπορεί να συμβούν από τον καθένα.

Η σειρά των γεγονότων

Στην περίπτωση της Kumpan τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα καθώς δεν ήταν η πρώτη τους φορά σε έκθεση, ενώ το σκούτερ που θα έδειχναν στην Eicma δεν έκανε πρώτη παγκόσμια εμφάνιση, καθώς αυτή είχε πραγματοποιηθεί στην Intermot, στην Γερμανία σχεδόν ένα μήνα πριν. Κι όμως, στην εποχή της «αποστελέχωσης» των εταιριών, κανείς από την Piaggio δεν είχε προσέξει το 1954 Ri S της Γερμανικής Kumpan. Το είδαν τυχαία πηγαίνοντας το πρωί της ημέρας των εγκαινίων προς το δικό τους χώρο! Το περίπτερο της Kupman ήταν μερικά μέτρα μακριά από το θηριώδες του Piaggio Group, και υπάρχει μία πιθανότητα να συνέχιζαν κανονικά με την παρουσίασή τους, αν δεν περνούσαν από μπροστά στελέχη της Piaggio Group που δεν τους άρεσε καθόλου αυτό που είδαν: Αναγνώρισαν ομοιότητες με την Vespa, που το σχήμα της είναι τρισδιάστατα κατοχυρωμένο –παραδόξως ένα από τα όχι πολλά- ως εμπορικό σήμα κι έτσι μικρές ομοιότητες συνιστούν πλαστογραφία. Σε μία άλλη εποχή αυτό θα είχε λυθεί πολύ πριν την εμφάνιση στους διαδρόμους της μεγαλύτερης έκθεσης μοτοσυκλέτας, ή μάλλον θυμίζει πολλά χρόνια πίσω, (ας μην ξεχνάμε πως η EICMA έχει ιστορία από το 1914).

Η Kumpan που καθόλου δεν συμφωνεί με την Piaggio και δεν βλέπει την παραμικρή ομοιότητα του 1954 Ri S με κάποιο από τα νεότερα μοντέλα της οικογένειας Vespa, έζησε μία άσχημη ημέρα καθώς είδε όλα της τα σκούτερ να σφραγίζονται και να φορτώνονται σε γερανό της αστυνομίας με την υπόθεση να παίρνει την δικαστική οδό. Έμειναν έτσι με ένα άδειο περίπτερο, που όμως αντίθετα με αυτό που θα περίμενε κανείς, είδαν περισσότερη δημοσιότητα, ως «εκείνοι που τους κυνήγησε η Piaggio». Στην ανακοίνωσή τους, αναφέρουν πως τίποτα στα τεχνικά χαρακτηριστικά δεν εμφανίζει την παραμικρή ομοιότητα με την Vespa Elettrica, ενώ παράλληλα το σχέδιο αποτελεί πρωτότυπη δουλειά τους.

Αντίθετα η ανακοίνωση του Piaggio Group μένει αποκλειστικά στην εξωτερική εμφάνιση, αναφέροντας πως η γενική μορφή των σκούτερ που ζήτησε την κατάσχεσή τους, αντιγράφει τις καταχωρήσεις εμπορικών σημάτων της Piaggio, και για αυτό ζήτησε τις νόμιμες ενέργειες που προβλέπονται σε αυτή την περίπτωση κατάσχοντας όλα τα εκθέματα, διαφυλάσσοντας την εικόνα της Vespa.

Από εκείνη την ημέρα η Kumpan αλλάζει κάθε ημέρα το περίπτερό της με σκίτσα, μηνύματα, κάποια ιδιαίτερα χιουμοριστικά, όπως το «είδατε πουθενά τα σκούτερ μας;» αλλά και ξεκινώντας διάφορες καμπάνιες όπως «λογοκριμένο στην Ιταλία», «ελευθερώστε την Kumpan» και πολλά ακόμη. Από την στιγμή που η ιστορία αυτή δεν τελειώνει με το πέρας της EICMA μαζεύοντας το πλέον άδειο περίπτερο, αλλά θα συνεχιστεί στα δικαστήρια, θα παρακολουθήσουμε εκεί την συνέχειά της.

Σε κάθε περίπτωση όμως, κι όπως συμβαίνει με όλα τα επαγγέλματα στα οποία εισέρχεται κόσμος χωρίς να έχει ζήσει την πορεία της εξέλιξης τους, αυτό δεν είναι σίγουρα το μόνο τέτοιο περιστατικό που θα δούμε στο μέλλον…

 

Ετικέτες

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.