EICMA 2018 – Πρωτοφανής κατάσχεση άφησε άδειο περίπτερο

Να κάτι που δεν έχουμε ξανά δει..

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/11/2018

Ένα από τα πλέον δυσβάσταχτα αλλά αναγκαία έξοδα για μία νέα εταιρία, είναι η παρουσία στα μεγάλα σαλόνια μοτοσυκλέτας, ώστε να την γνωρίσει ο κόσμος και να την δουν υποψήφιοι αντιπρόσωποι από διάφορες χώρες. Ανάμεσα σε αυτές τις εκθέσεις, η EICMA με τον παγκόσμιο αντίκτυπο είναι φυσικά ο απόλυτος στόχος, παρόλο που απαιτεί μερικές δεκάδες χιλιάδες Ευρώ για να στήσεις περίπτερο. Έναν προϋπολογισμό που αρκετά εύκολα φτάνεις αν υπολογίσεις όλα τα έξοδα μαζεμένα. Είναι λοιπόν διπλό το βάσανο, αν πραγματοποιήσεις όλον τον κόπο για να βρεθείς στην EICMA, καλέσεις και δημοσιογράφους για να δουν το νέο σου σκούτερ, και μόλις ανάψουν τα φώτα κι ανοίξουν οι πύλες, να βρεθείς με αστυνομικούς που σου αδειάζουν το περίπτερο, κατάσχοντας τα σκούτερ και κάθε τους φωτογραφία!

Πρόκειται για ένα πρωτοφανές περιστατικό, παρόλο που διενέξεις τέτοιου είδους υπάρχουν πολλές κάθε χρόνο. Λύνονται όμως μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και φυσικά πολύ πριν την τελική παραγωγή ενός μοντέλου, καθώς υπάρχουν διαδικασίες που εξασφαλίζουν πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί. Όλες αυτές οι διαδικασίες όμως ξεφεύγουν από τους ξερούς νόμους και περιλαμβάνουν κανόνες ενός τρόπου δουλειάς κι εργασίας, μία «κατάσταση» που έχει κατασταλάξει ανάμεσα στους κατασκευαστές μέσα από την εμπειρία του χρόνιου ανταγωνισμού. Οι νέες εταιρίες ηλεκτρικών που ξεπηδούν η μία μετά την άλλη, δεν γνωρίζουν αυτό το πεδίο δράσης, ούτε και τους κανόνες εργασίας. Από την συμμετοχή μας στις Εκθέσεις και ταξιδεύοντας διαρκώς στο εξωτερικό έχουμε πλέον όλα τα παραδείγματα καθώς ανάμεσα στις νέες εταιρίες με αποκλειστικά ηλεκτρικά μοντέλα, υπάρχουν από φωτοβολίδες που ανεβαίνουν γρήγορα ψηλά, τραβούν το μάτι κι έπειτα γρήγορα πέφτουν, έως διαμάντια κανονικά που θα είναι σοβαρό κομμάτι του κοντινού μέλλοντος. Τα λάθη όμως μπορεί να συμβούν από τον καθένα.

Η σειρά των γεγονότων

Στην περίπτωση της Kumpan τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα καθώς δεν ήταν η πρώτη τους φορά σε έκθεση, ενώ το σκούτερ που θα έδειχναν στην Eicma δεν έκανε πρώτη παγκόσμια εμφάνιση, καθώς αυτή είχε πραγματοποιηθεί στην Intermot, στην Γερμανία σχεδόν ένα μήνα πριν. Κι όμως, στην εποχή της «αποστελέχωσης» των εταιριών, κανείς από την Piaggio δεν είχε προσέξει το 1954 Ri S της Γερμανικής Kumpan. Το είδαν τυχαία πηγαίνοντας το πρωί της ημέρας των εγκαινίων προς το δικό τους χώρο! Το περίπτερο της Kupman ήταν μερικά μέτρα μακριά από το θηριώδες του Piaggio Group, και υπάρχει μία πιθανότητα να συνέχιζαν κανονικά με την παρουσίασή τους, αν δεν περνούσαν από μπροστά στελέχη της Piaggio Group που δεν τους άρεσε καθόλου αυτό που είδαν: Αναγνώρισαν ομοιότητες με την Vespa, που το σχήμα της είναι τρισδιάστατα κατοχυρωμένο –παραδόξως ένα από τα όχι πολλά- ως εμπορικό σήμα κι έτσι μικρές ομοιότητες συνιστούν πλαστογραφία. Σε μία άλλη εποχή αυτό θα είχε λυθεί πολύ πριν την εμφάνιση στους διαδρόμους της μεγαλύτερης έκθεσης μοτοσυκλέτας, ή μάλλον θυμίζει πολλά χρόνια πίσω, (ας μην ξεχνάμε πως η EICMA έχει ιστορία από το 1914).

Η Kumpan που καθόλου δεν συμφωνεί με την Piaggio και δεν βλέπει την παραμικρή ομοιότητα του 1954 Ri S με κάποιο από τα νεότερα μοντέλα της οικογένειας Vespa, έζησε μία άσχημη ημέρα καθώς είδε όλα της τα σκούτερ να σφραγίζονται και να φορτώνονται σε γερανό της αστυνομίας με την υπόθεση να παίρνει την δικαστική οδό. Έμειναν έτσι με ένα άδειο περίπτερο, που όμως αντίθετα με αυτό που θα περίμενε κανείς, είδαν περισσότερη δημοσιότητα, ως «εκείνοι που τους κυνήγησε η Piaggio». Στην ανακοίνωσή τους, αναφέρουν πως τίποτα στα τεχνικά χαρακτηριστικά δεν εμφανίζει την παραμικρή ομοιότητα με την Vespa Elettrica, ενώ παράλληλα το σχέδιο αποτελεί πρωτότυπη δουλειά τους.

Αντίθετα η ανακοίνωση του Piaggio Group μένει αποκλειστικά στην εξωτερική εμφάνιση, αναφέροντας πως η γενική μορφή των σκούτερ που ζήτησε την κατάσχεσή τους, αντιγράφει τις καταχωρήσεις εμπορικών σημάτων της Piaggio, και για αυτό ζήτησε τις νόμιμες ενέργειες που προβλέπονται σε αυτή την περίπτωση κατάσχοντας όλα τα εκθέματα, διαφυλάσσοντας την εικόνα της Vespa.

Από εκείνη την ημέρα η Kumpan αλλάζει κάθε ημέρα το περίπτερό της με σκίτσα, μηνύματα, κάποια ιδιαίτερα χιουμοριστικά, όπως το «είδατε πουθενά τα σκούτερ μας;» αλλά και ξεκινώντας διάφορες καμπάνιες όπως «λογοκριμένο στην Ιταλία», «ελευθερώστε την Kumpan» και πολλά ακόμη. Από την στιγμή που η ιστορία αυτή δεν τελειώνει με το πέρας της EICMA μαζεύοντας το πλέον άδειο περίπτερο, αλλά θα συνεχιστεί στα δικαστήρια, θα παρακολουθήσουμε εκεί την συνέχειά της.

Σε κάθε περίπτωση όμως, κι όπως συμβαίνει με όλα τα επαγγέλματα στα οποία εισέρχεται κόσμος χωρίς να έχει ζήσει την πορεία της εξέλιξης τους, αυτό δεν είναι σίγουρα το μόνο τέτοιο περιστατικό που θα δούμε στο μέλλον…

Ετικέτες

EICMA

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Stark Varg EX: Παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου από τα Temu - Λέει ότι το έκανε, αλλά υπάρχει μεγαλύτερο [Video]

Η ανωτερότητα των ηλεκτρικών κινητήρων που ευαγγελίζεται η εταιρεία σηκώνει συζήτηση - Όπως και το ρεκόρ που ισχυρίζεται

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/12/2025

Η Stark Future πραγματοποίησε ανάβαση στο υψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, Los Ojos del Salado, φτάνοντας σε υψόμετρο 6.721 μέτρων με τον Ελβετό αναβάτη Jiri Zak επάνω στην ηλεκτρική Varg EX και διατυμπανίζει ότι έσπασε το ρεκόρ για την υψηλότερη ανάβαση με μοτοσυκλέτα που ανήκει στη Yamaha και τον Pol Tarres. Τα δεδομένα την διαψεύδουν.

Εν συντομία: Υπάρχει ένα κωνικό ηφαίστειο που προσφέρεται για αναβάσεις οχημάτων εξαιτίας της ομαλότητάς του και τις εύκολης προσέγγισης με αυτοκίνητο μέχρι περίπου τα 5.000 μέτρα. Εδώ και μία εικοσαετία, 9 στους 10 που θέλουν να σπάσουν το συγκεκριμένο ρεκόρ, επιλέγουν το συγκεκριμένο βουνό και σε ότι αφορά τις μοτοσυκλέτες κολλάνε σε ένα σημείο της σάρας που βυθίζει την μοτοσυκλέτα και έτσι κανείς δεν έχει σπάσει το όριο των 7.000 μέτρων, ενώ είναι αρκετά εύκολο (συγκριτικά και μόνο η λέξη "εύκολο") να φτάσουν στα 6.500 μέτρα.

Ο Tarres επιχείρησε με Tenere και έκανε ρεκόρ δικύλινδρων αλλά επιχείρησε και με YZ450 και έφτασε ψηλότερα από όλους. Εκείνο το ρεκόρ ΔΕΝ έχει σπάσει ακόμη. Η Yamaha το έχει επικοινωνήσει και διάφοροι οργανισμοί καταγραφής ρεκόρ περιμένουν ακόμη να το πιστοποιήσουν. Διασημότερος όλων είναι τα Guiness φυσικά που δεν τα βρήκαν με την Yamaha στην δήλωση του ρεκόρ και δεν έχουν συμπεριλάβει στην λίστα τους την προσπάθεια του Tarres. Η Stark Varg ποντάρει ότι θα μπει στην λίστα αυτή, όμως αυτό δεν σημαίνει πως το YZ450 της Yamaha δεν έχει φτάσει ψηλότερα. Αν η Stark Varg έκανε λόγο για ρεκόρ ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, δεν θα ήταν πρόβλημα. Δηλώνοντας πως έχει πάει ψηλότερα από όλους και μάλιστα πως αυτό συνέβη γιατί δεν έχει τα "προβλήματα των κινητήρων εσωτερικής καύσης σε μεγάλα υψόμετρα" είναι ένα σημαντικό ατόπημα.

Ακόμη και αν οι Ισπανοί δεν θέλουν να υπολογίσουν το ρεκόρ του YZ450, υπάρχει άλλο ρεκόρ μόλις 40 μέτρων που αναγνωρίζεται και από τα Guiness με μόλις διψήφια διαφορά, οπότε ο τονισμός της προσπάθειας ως κάτι που μόνο μία ηλεκτρική μπορεί να κάνει είναι διπλά άτοπος.

Πιο αναλυτικά:

Το μόνο σίγουρο πως ανεβαίνοντας αναπνέει ένας κινητήρας δυσκολότερα. Έχουμε φτάσει εντός Ελλάδας τα 2.810 με τέσσερις μοτοσυκλέτες, ΤΕΥΧΟΣ #625 Δεκέμβριος 2021, και τα 1.301 κυβικά δεν είχαν κανένα θέμα, τα μικρότερα είχαν χάσει λίγη από την δύναμη τους.

Στο Νεπάλ οδηγώντας στα 5.200 μέτρα το πρόβλημα των 400 κυβικών ήταν ακριβώς το ίδιο με πριν, δεν υπήρχε σημαντική διαφορά. Δεν έχουμε οδηγήσει πάνω από τα 6.000 μέτρα εδώ στο MOTO, αλλά το μόνο σίγουρο, μιλώντας και με τον Tarres, είναι πως κάθε 100 μέτρα είναι και σημαντική η διαφορά ιδιαίτερα αν μιλάμε για ταχεία άνοδο, όπως συμβαίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση που απαιτεί δηλαδή μπόλικο γκάζι.

Τα ψηλά βουνά είναι απαιτητικά με τα μέλη των αποστολών να χρειάζονται εβδομάδες σταδιακής προσαρμογής για να εγκλιματιστούν στην οροσειρά των Άνδεων. Ακόμη και με την απίστευτη φυσική κατάσταση των κορυφαίων αθλητών τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Το μεγάλα υψόμετρα μπορούν να λυγίσουν τους περισσότερους ανθρώπους με την “ασθένεια του υψομέτρου” να είναι μόνιμος σύντροφος για τις ομάδες που επιχειρούν σε αυτά. Χιονοπτώσεις, κατολισθήσεις, ισχυροί άνεμοι, χαμηλές θερμοκρασίες, απότομές κόψεις, παγωμένα τμήματα και σάρες περιπλέκουν την αναζήτηση και τελική επιλογή βέλτιστης διαδρομής. Ξεκινώντας από το Καταφύγιο Murray στα 4.522 μέτρα, οι δυσκολίες των εγχειρημάτων αυτών είναι δυσκολότερες από όσο οι περισσότεροι φανταζόμαστε.

Το πνεύμα της δημοσίευσης δεν είναι να μειωθεί καμία από τις απόπειρες που καταβάλλουν κατασκευαστές και εταιρείες, επιτυχημένες ή όχι, αλλά μια διευκρίνηση στο τι έχει έως τώρα επιτευχθεί, το οποίο είναι και αντίθετο με τους ισχυρισμούς της Stark Varg για νέο παγκόσμιο ρεκόρ.

Το απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου διατηρεί ο Pol Tarres από το 2024 όταν στο πλαίσιο της αποστολής της Yamaha, ανέβηκε έως τα 6.756 μέτρα με ένα cross country YZ450FX, ξεπερνώντας το ρεκόρ των 6.546 μέτρων που είχε κάνει ο Jiri Zak με ένα ΚΤΜ 450 τo 2020.

Στην ίδια αποστολή ο Ισπανός αναβάτης επέκτεινε το ήδη δικό του ρεκόρ ανάβασης σε υψόμετρο για πολυκύλινδρη μοτοσυκλέτα από τα 6.157,5 μετρά (Yamaha Tenere 700 - 2022), στα 6.677 μέτρα, ξανά με ένα Yamaha Tenere 700.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως ένα ρεκόρ δεν καταγράφεται μονάχα από τα Guiness Records καθώς η συγκεκριμένη εταιρεία και οι διαδικασίες της δεν είναι ο μοναδικός "θεματοφύλακας" ρεκόρ στον κόσμο.

Σύμφωνα με αυτήν πάντως, το υψηλότερο υψόμετρο που επιτεύχθηκε ποτέ με μοτοσικλέτα είναι τα 6.639 μέτρα και καταγράφηκε από τους Francisco Rencoret, Max Rencoret και Tomás Rencoret, στις 25 Νοεμβρίου 2025, με την ομάδα (πατέρας και δύο γιοι) να σημειώνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου οδηγώντας τις μοτοσυκλέτες τους έως τα 6.639,976 μέτρα, πάλι στο Ojos del Salado, το ψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, χωρίς να γίνεται αναφορά στις μοτοσυκλέτες.

Η προσπάθεια κεφαλαιοποίησης του εγχειρήματος από το τμήμα marketing της Stark Future είναι τουλάχιστον προβληματική, παρουσιάζοντας την ανωτερότητα των ηλεκτροκινητήρων έναντι των συμβατικών, εσωτερικής καύσης, λόγω της μη εξάρτησης τους από την περιεκτικότητα του ατμοσφαιρικού αέρα σε οξυγόνο που χρειάζεται ο θερμικός κινητήρας για να λειτουργήσει σωστά κατά την καύση του μίγματος. Τι κάνει δηλαδή νιάου νιάου στα κεραμίδια.

Την ίδια στιγμή η Starl Varg φυσικά και “ξεχνάει” να αναφερθεί στα ζητήματα αυτονομίας και ανεφοδιασμού της μοτοσυκλέτας της, το ντύσιμο των μπαταριών με αλουμινοκουβέρτες (φαίνεται στις φωτογραφίες) για την διατήρηση της θερμότητας που απαιτείται ώστε λειτουργούν οι μπαταρίες και κυρίως το γεγονός ότι δεν πρόκειται για ένα απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου, αλλά για την καλύτερη επίδοση ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, έως τώρα. Χώρια που για να φτάσει εκεί η ηλεκτρική της μοτοσυκλέτα χρειάστηκαν άλλα οχήματα με θερμικούς κινητήρες για να τη μεταφέρουν εκεί πάνω, αλλά και για να την φέρουν ξανά κάτω... Άρα για ποια ακριβώς "νίκη" των ηλεκτρικών έναντι των συμβατικών μοτοσυκλετών υπερηφανεύεται;

Ακόμα και άγοντας όμως την ανάβαση του Tarres με το YZ450FX -το ρεκόρ περιμένει επικαιροποίηση- είναι όντως τόσο μεγάλη επιτυχία για ένα αγωνιστικό enduro, ακόμα και εάν αυτό είναι ηλεκτρικό, το να ξεπεράσει ένα μεσαίο on-off για μόλις 44 μέτρα;