Eicma 2021 αποκλειστικό: Moto Morini – Με ποια τιμή έρχεται στην Ελλάδα το X-Cape

Η μεσαία on-off που ταιριάζει στην ελληνική αγορά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/11/2021

Το περίπτερο της Moto Morini σε περίοπτη θέση δίπλα σε εκείνο της Suzuki, είχε πάντα κόσμο ασφυκτικά γεμάτο ορισμένες στιγμές με βασικό έκθεμα το X-Cape. Την On-Off μεσαίου κυβισμού με τα επώνυμα περιφερειακά και την υπόσχεση πως βρίσκεται οδηγικά στο υψηλότερο επίπεδο του υπόλοιπου ανταγωνισμού.

Η Moto Morini ήταν και η μόνη εταιρεία που ανακοίνωνε τιμές, φυσικά εκείνες που ισχύουν στην Ιταλία ενώ ταυτόχρονα τις πρώτες ημέρες της έκθεσης ανακοίνωσε και την ολοκλήρωση της συμφωνίας αντιπροσώπευσής της στην Ελλάδα, που αναλαμβάνει ο νέος μεγάλος παίκτης που μπήκε πρόσφατα στην ελληνική αγορά, η KSR Hellas. Προφανώς και η Moto Morini αντιπροσωπευόταν παλαιότερα στην Ελλάδα, είναι άλλωστε μία εταιρεία που ιδρύθηκε το 1937 από τον Alfonso Morini, φίλο και συνεργάτη του Mario Mazzetti επί σειρά ετών, πριν κάνει την δική του εταιρεία κατασκευής μοτοσυκλετών. Ωστόσο όλα αυτά είχαν καταλήξει σε τέλμα με τους απογόνους δεύτερης γενιάς που είχαν πλέον τα δικαιώματα να αναζητούν στρατηγικές συμμαχίες, και το 2019 είδαμε τα πρώτα τρανταχτά αποτελέσματα.

Με την αλλαγή στο ιδιοκτησιακό της καθεστώς και την ανακοίνωση της ανάπτυξης του X-Cape ήδη από την τελευταία Eicma, περιμέναμε νεότερα για το αν θα την δούμε στην Ελλάδα, καθώς και σε τι τιμή θα εισαχθεί.

Το X-Cape λοιπόν έρχεται άμεσα, μέσα στις πρώτες σαράντα ημέρες του επόμενου έτους σε τιμή που θα ξεκινά από τα 7.690€ με ζάντες αλουμινίου, πράγμα που σημαίνει πως οι Ιταλοί έχουν βοηθήσει την νέα ελληνική αντιπροσώπευση ώστε να κρατηθεί το νούμερο κοντά σε εκείνο της Ιταλίας. Διότι ας μην ξεχνάμε πως εδώ έχουμε ειδικό τέλος, δασμούς και υψηλότερη φορολογία.

Η έκδοση με τους ακτινωτούς τροχούς θα κοστίζει 7.890€ ενώ η KSR Hellas θα έχει στον επίσημο τιμοκατάλογο διαθέσιμες και δύο ακόμη εκδόσεις με διαφορετικά επίπεδα εξοπλισμού, που η Moto Morini έχει αναπτύξει και σχεδιάσει παράλληλα με την μοτοσυκλέτα και δεν αποτελούν after market προϊόντα.

Οι πρώτες εντυπώσεις βλέποντας από κοντά το X-Cape επιβεβαιώνουν όσα μας είπε πριν λίγες ημέρες ο συνεργάτης του ΜΟΤΟ, Alan Cathcart, που είναι και ο πρώτος που το έχει οδηγήσει σε μία δοκιμή που δεν έχουμε ακόμη δημοσιεύσει. Η ποιότητα κατασκευής είναι εκείνη που θα θέλαμε να δούμε για μοτοσυκλέτα που φέρει αυτό το όνομα, ενώ ο κινητήρας είναι γνώριμος, έχοντας αποδειχτεί αξιόπιστος χρησιμοποιούμενος και σε μοντέλα κι άλλων κατασκευαστών και προέρχεται από σχέδια που έχει παραχωρήσει η Kawasaki. Παρόλο αυτά ο κινητήρας έχει δεχτεί περεταίρω εξέλιξη από την Moto Morini κυρίως στην απόκριση του γκαζιού, κι όπου αλλού υπήρχε περιθώριο βελτίωσης.

Πολύ καλή συναρμογή πλαστικών, ποιοτική βαφή και άνετη θέση οδήγησης που δεν αφήνει τα γόνατα να διπλώσουν πολύ, ενώ ευνοεί και την όρθια στάση του σώματος, τουλάχιστον σας πρώτη, στατική παρατήρηση μέχρι να το οδηγήσουμε.

Με το X-Cape η ελληνική αγορά αποκτά άλλη μία πρόταση στις μεσαίες κυβισμού On-Off που σιγά-σιγά συμπληρώνει κάθε κενό και μπορεί να καλύψει οποιονδήποτε συνδυασμό χρήσης.

Ετικέτες

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες