EICMA 2021: Νέος δίχρονος κινητήρας με ψεκασμό από την Minarelli

Στην παραγωγή από το 2024 για off-road

Από τον

Μπάμπη Μέντη

1/12/2021

Η Minarelli Motori έχει εμπειρία 70 χρόνων στην κατασκευή μονοκύλινδρων δίχρονων και τετράχρονων κινητήρων και ήταν επί δεκαετίες ο βασικός προμηθευτής της Yamaha/Belgarda. Σήμερα αποτελεί εταιρεία της Yamaha Europe και συνεχίζει να κατασκευάζει μια πλήρη γκάμα μονοκύλινδρων κινητήρων από 50cc έως και 400cc για μικρές μοτοσυκλέτες και scooter. Ταυτόχρονα, η Yamaha εδώ και δύο χρόνια αποφάσισε να σταματήσει την εξέλιξη των enduro μοντέλων της για την ευρωπαϊκή αγορά και να συνεργαστεί με την Fantic, ακολουθώντας το παράδειγμα της Honda που ανέθεσε την παραγωγή των enduro μοντέλων της για την ευρωπαϊκή αγορά στις ιταλικές βιοτεχνίες HM και Red Moto.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Διότι στην έκθεση της EICMA η Minarelli Motori είχε έναν πρωτότυπο δίχρονο κινητήρα 300 κυβικών με ψεκασμό. Κρατήστε τη λέξη “πρωτότυπο” διότι η παραγωγή του έχει προγραμματιστεί για το 2024… αν όλα πάνε καλά! Ο ίδιος ο κινητήρας είναι της Yamaha και η Minarelli έχει προσαρμόσει ένα σώμα ψεκασμού της Dellorto, όμοιο με εκείνο που έχουν τα δίχρονα enduro της ΚΤΜ.

Πέρα από τον ψεκασμό, ο κινητήρας έχει μίζα και χειροκίνητο αποσυμπιεστή για εύκολες εκκινήσεις, ενώ οι άνθρωποι της ιταλικής εταιρείας ξεκαθαρίζουν πως προορίζεται αποκλειστικά για αγωνιστική χρήση σε μοτοσυκλέτες on-road. Στόχος τους είναι να επιτύχουν “εκρηκτικές επιδόσεις στις χαμηλές και μεσαίες στροφές, χάρη σε μια πρωτοποριακής σχεδίασης βαλβίδα στο σύστημα εξαγωγής” όπως λένε οι ίδιοι.

Αν “όλα πάνε καλά”, δηλαδή αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά στους κανονισμούς των αγώνων off-road, πολύ πιθανόν να δούμε κάποια δίχρονα μοντέλα της Fantic από το 2024 και μετά.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Ιστορική μοτοσυκλέτα: Έκκληση στη βρετανική κυβέρνηση για τη διατήρηση της μοτοσυκλετιστικής κληρονομιάς της

Πίεση από φορείς για την προστασία της πολιτιστικής και οικονομικής αξίας του κλάδου

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/4/2026

Ο τομέας των κλασικών μοτοσυκλετών στο Ηνωμένο Βασίλειο ζητά στήριξη, καθώς αυξάνονται οι πιέσεις από κανονισμούς, καύσιμα και έλλειψη τεχνογνωσίας.

Η βρετανική κυβέρνηση δέχεται κλιμακούμενη πίεση να λάβει μέτρα για την προστασία της ιστορικής μοτοσυκλέτας, με κοινή παρέμβαση της Λέσχης Κλασσικής Μοτοσυκλέτας (Vintage Motor Cycle Club - VMCC) και του Εθνικού Συμβουλίου Μοτοσυκλετιστών (National Motorcyclists’ Council - NMC).

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται το NMC, το 2023 καταγράφηκαν 624.805 κλασσικές μοτοσυκλέτες στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ ήδη από το 2020 η συνολική αξία του στόλου είχε εκτιμηθεί στα 1,2 δισ. λίρες. Παράλληλα, κυβερνητικά δεδομένα του 2025 δείχνουν ότι περίπου το 30% των ταξινομημένων μοτοσυκλετών στη Βρετανία είναι ηλικίας άνω των 25 ετών.

Η σημασία του κλάδου δεν είναι μόνο πολιτιστική, αλλά και οικονομική, καθώς σύμφωνα με το NMC συνεισφέρει έως και 1,6 δισ. λίρες ετησίως στην οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου. Ωστόσο, οι οργανισμοί προειδοποιούν ότι το μέλλον του βρίσκεται υπό πίεση.

Μεταξύ των βασικών προβλημάτων που εντοπίζονται είναι η διαθεσιμότητα κατάλληλων καυσίμων για παλαιότερους κινητήρες, οι κανονισμοί για τα ιστορικά οχήματα, η σταδιακή απώλεια εξειδικευμένων τεχνικών γνώσεων, αλλά και περιβαλλοντικές πολιτικές που, όπως υποστηρίζεται, δεν λαμβάνουν επαρκώς υπόψη τις ιδιαιτερότητες των κλασικών μοτοσυκλετών. Επιπλέον, αλλαγές στη σύσταση των καυσίμων ενδέχεται να δημιουργήσουν περαιτέρω προβλήματα στη λειτουργία και συντήρησή τους.

Οι VMCC και NMC ζητούν από την κυβέρνηση καλύτερη κατανόηση του κλάδου, καθώς και αναγνώριση της σημασίας του. Παράλληλα, επισημαίνουν την ανάγκη διατήρησης εξαιρέσεων για ιστορικά οχήματα από διαδικασίες και επιβαρύνσεις, όπως τα τεστ MOT και οι χρεώσεις ζωνών χαμηλών εκπομπών (ULEZ).

Ο πρόεδρος του VMCC, Roger Bibbings, τόνισε ότι απαιτείται συντονισμένη δράση μεταξύ κυβέρνησης, βιομηχανίας και πολιτών, ώστε να διασφαλιστεί το μέλλον του τομέα.

Όπως υπογράμμισε, με στοχευμένες και σωστά σχεδιασμένες νομικές ρυθμίσεις, οι ιστορικές μοτοσυκλέτες μπορούν να συνεχίσουν να αποτελούν ζωντανό κομμάτι της βρετανικής πολιτιστικής κληρονομιάς, διατηρώντας παράλληλα χαμηλά το περιβαλλοντικό αποτύπωμα.