EICMA 2024 - Μοναδική έκθεση των 36 σημαντικότερων μοτοσυκλετών στην ιστορία 110 ετών του θεσμού!

Από το Piaggio Ciao 50 στο Moto-Guzzi V8, και από το Honda NR 750 στο Suzuki DR-Big
110 χρόνια EICMA
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/11/2024

Στην EICMA 2024, την 81η έκδοση της πιο εμβληματικής διοργάνωσης παρουσίασης νέων μοντέλων μοτοσυκλέτας στον κόσμο, οι επισκέπτες μπορούν να δουν σε ξεχωριστό χώρο, στην Porta Sud της Rho Fiera Milano, μια μοναδική έκθεση των 36 σημαντικότερων μοτοσυκλετών της ιστορίας του ιταλικού σαλονιού μοτοσυκλέτας, υπό τον τίτλο ”EICMA: 110 χρόνια δίτροχου design”.

Τριάντα έξι μοτοσυκλέτες που έχουν αφήσει το στίγμα τους για την πρωτοτυπία και τη σημαντικότητά τους, με το design, τις αναλογίες και τα υλικά τους βρίσκονται στη φετινή EICMA.

Ένα ταξίδι στον χρόνο με διάρκεια μεγαλύτερη από έναν αιώνα, μέσα από καμπύλες, επιφάνειες, γραμμές, τεχνολογία και δημιουργίες μεγάλων σχεδιαστών, που προκαλούν έντονα συναισθήματα, δημιουργούν ιστορία και διαμορφώνουν το μέλλον της μοτοσυκλέτας.

Ένα ταξίδι που ξεκίνησε στην πρωτεύουσα της Λομβαρδίας το 1914, στο Kursaal Diana, στην Porta Venezia, όταν στην πρώτη EICMA, τότε έκθεση ποδηλάτων και μοτοσυκλετών (αργότερα χωρίστηκε στα δύο), υπήρχαν λιγότερα από σαράντα περίπτερα και εκπροσωπούνταν έξι έθνη.

Για να κάνετε μια σύγκριση, σήμερα στην EICMA υπάρχουν πάνω από 800 περίπτερα με εκθέτες από 45 διαφορετικές χώρες.

Frera

Στην είσοδο της έκθεσης του 1914, οι δύο πρώτες θέσεις καταλαμβάνονταν τότε από τους δύο Ιταλούς κατασκευαστές Frera και Stucchi, με τη σημερινή έκθεση “EICMA: 110 χρόνια δίτροχου design” στην EICMA 2024 να ξεκινά επίσης από εκεί: στην πραγματικότητα, μια Frera 2 ¼ Hp Lusso του 1914 είναι η πρώτη μοτοσικλέτα που συναντούν οι επισκέπτες και η οποία προηγείται μιας εκθεσιακής διαδρομής 36 μοτοσικλετών που χωρίζονται στις τρεις ενότητες των σχημάτων, των αναλογιών και των υλικών.

EICMA 2024

Κατά τη διάρκεια της πρωινής δημοσιογραφικής προεπισκόπησης, ο πρόεδρος της EICMA Pietro Meda τόνισε ότι “αυτή η έκθεση αποτελεί φόρο τιμής στην αναζήτηση της ομορφιάς, η οποία δεν αφηγείται μόνο την ιστορία της EICMA και της βιομηχανίας των δύο τροχών, αλλά μας μεταφέρει και σε εκείνη της χώρας, της κοινωνίας και της κινητικότητας. Πρόκειται για ένα ταξίδι που έχει τις ρίζες του στην ιταλική τεχνογνωσία και εμπλουτίζεται από τη διεθνή συμβολή πολλών άλλων κατασκευαστών”.

Elf

Για τον διευθύνοντα σύμβουλο Paolo Magri, η συγκεκριμένη έκθεση “δεν έχει τη φιλοδοξία να παρουσιάσει μια κατάταξη των πιο όμορφων μοτοσικλετών ή απλώς να παρατάξει τις μοτοσυκλέτες με χρονολογική σειρά, αλλά είναι μια πολιτιστική πρόταση, η οποία διαδίδει τη γνώση και συνοδεύει τους επισκέπτες στο συναρπαστικό δημιουργικό και σχεδιαστικό ταξίδι που κάνουν οι σχεδιαστές: από το λευκό φύλλο χαρτί μέχρι την τελική υλοποίηση”.

Mars

Μπαίνοντας στην καρδιά της έκθεσης, στον χώρο που είναι αφιερωμένος στα σχήματα, ξεχωρίζουν αμέσως η Mars A20, που εκτέθηκε στην EICMA το 1920, ένας πραγματικός θρίαμβος του ορθολογισμού, και η πιο πρόσφατη Kawasaki GPZ900R του 1984, διάσημη για την εμφάνισή της στην ταινία Top Gun.

Dr-Big

Αξίζει επίσης να σημειωθεί η ύπαρξη στην έκθεση της πρώτης μεγάλης On-Off / Adventure μοτοσυκλέτας με το χαρακτηριστικό “ράμφος”, της Suzuki DR 800 Big. Δίπλα της οι επισκέπτες θα δουν το εμβληματικό Ducati Monster, την Aprilia Motó 6.5 σχεδιασμένη από τον Philippe Starck το 1995, την MV Agusta F4 Ago και το πρωτότυπο της Husqvarna Vitpilen 401 Aero που εκτέθηκε το 2016.

Υπάρχουν επίσης σημαντικά αφιερώματα στις Triumph, Fantic, Yamaha, Aermacchi και Innocenti.

Moto Guzzi V8

Περνώντας στην ενότητα που είναι αφιερωμένη στις αναλογίες, την προσοχή τραβά αμέσως η θρυλική V8 Moto Guzzi 500 του 1957, του μηχανικού Giulio Cesare Carcano, ενώ δίπλα της ποζάρει το Ciao 50 της Piaggio που έκανε καριέρα και στη χώρα μας δίπλα στο διθέσιο Si. Στην περιοχή των αναλογιών θα βρούμε στη συνέχεια άλλα εμβληματικά αριστουργήματα των KTM, Benelli, Suzuki, Rumi, Bianchi, Honda, Ducati και Gilera.

Honda NR750

Τέλος, η ενότητα που είναι αφιερωμένη στα υλικά, όπου φτάνει στο αποκορύφωμα των διαδικασιών κατασκευής και μηχανικής, με αφιερώματα στον Corradino D'Ascanio για τη χρήση λαμαρίνας στην Piaggio Vespa, στο αντισυμβατικό αγωνιστικό project της ELF X από το 1978, και στην κομψότητα της Laverda RGS 1000, αλλά και σε άλλες αποκλειστικές βασίλισσες της τεχνικής και της ομορφιάς, όπως η σπάνια Honda NR 750 από το 1991, μοτοσυκλέτα την οποία το ΜΟΤΟ είχε αγοράσει και δοκιμάσει αναλυτικά προσκαλώντας στις δοκιμές δημοσιογράφους απ’ όλο τον κόσμο, η Bimota Tesi 1D SR και η Ducati Superleggera V4.

EICMA 2024

Η έκθεση κατέστη δυνατή επίσης χάρη στη σημαντική υποστήριξη του ICE, του Οργανισμού για την προώθηση στο εξωτερικό και τη διεθνοποίηση των ιταλικών εταιρειών, ενώ ο σχεδιασμός και η επιμέλεια της έκθεσης γίνονται από την EICMA, την V12 Design, την Gianmarco Blini Design και τον δημοσιογράφο Marco Riccardi. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο περιοδικό Motociclismo και, πάνω απ' όλα, στους ιδιώτες συλλέκτες, κατασκευαστές, μουσεία και φορείς που διέθεσαν τις μοτοσυκλέτες.

Ετικέτες

Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής: Ναυάγησε το έργο που θα αποσυμφορούσε τον Κηφισό

Ο διαγωνισμός έγινε αλλά ουδείς κατέθεσε δεσμευτική πρόταση την κρίσιμη στιγμή
Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Στα τέλη του 2022  το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) υπέγραψε σύμβαση με τον Δήμο Φυλής για τη δημιουργία κέντρου μεταφορών και logistics σε μια έκταση εκατοντάδων στρεμμάτων ιδιοκτησίας του Δήμου στη θέση “Σπηλιές”.

Το αποκαλούμενο Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής διαφημίστηκε ως μια επιδραστικότατη λύση στο κυκλοφοριακό πρόβλημα του Κηφισού, καθώς εκεί θα μετακόμιζαν όλες οι εταιρείες μεταφορών που σήμερα βρίσκονται στην περιοχή του Ελαιώνα.

Η επιλογή του σημείου έμοιαζε ιδανική, έχοντας άμεση πρόσβαση στις δύο μεγάλες εθνικές αρτηρίες (εθνικές οδούς Αθηνών-Κορίνθου και Αθηνών-Λαμίας) και την Αττική Οδό, αλλά και ακόμη σημαντικότερες μελλοντικές διασυνδέσεις με τους περιφερειακούς δρόμους που σχεδιάζονται, δηλαδή αυτόν που θα συνδέει τον Κόμβο Σκαραμαγκά με τη Δυτική Περιφερειακή Αιγάλεω και αυτόν που θα ενώνει Ελευσίνα με Οινόφυτα.

Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής

Σε όλες τις περιπτώσεις το ζητούμενο είναι η απομάκρυνση των εμπορευματικών μεταφορών από την Κηφισό, υπολογίζοντας σε ελάφρυνση της κυκλοφορίας κατά περίπου 4.000 φορτηγά ημερησίως και ολοκληρώνοντας ένα περιφερειακό δίκτυο γύρω από την πρωτεύουσα.

Βέβαια τα δύο προαναφερθέντα οδικά έργα δεν έχουν προχωρήσει έκτοτε, με το πρώτο να έχει καθυστερήσει πολύ και το δεύτερο να παραμένει ως σχέδιο στα χαρτιά.

Το περασμένο Αύγουστο έγινε γνωστό πως προχωρά δημόσιος διεθνής διαγωνισμός για  το έργο του Επιχειρηματικού Πάρκου Φυλής με πέντε γνωστά σχήματα να έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον.

Τώρα έγινε γνωστό πως ο διαγωνισμός αυτός ναυάγησε, καθώς κανένα εκ των παραπάνω σχημάτων δεν κατέθεσε δεσμευτική πρόταση για το εν λόγω έργο.

Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η αιτία εντοπίζεται στην προσφορά του ΤΑΙΠΕΔ, η οποία είναι χαμηλότερη από την απαίτηση του Δήμου Φυλής για την έκταση 412 στρεμμάτων ιδιοκτησίας του πάνω στην οποία θα στηνόταν το όλο έργο, με αποτέλεσμα αυτή να απορριφθεί και μην γίνει καν ο διαγωνισμός.

Ο Δήμος Φυλής ζήτησε 8,9 εκατομμύρια ευρώ προκαταβολή, ετήσιο μίσθωμα 2,5 εκατομμυρίων από το δεύτερο έτος και επιπλέον 6% επί των ακαθάριστων εσόδων του έργου. Το Υπερταμείο/ΤΑΙΠΕΔ αντιπρότεινε προκαταβολή 8,9 εκατομμυρίων ευρώ, ετήσιο μίσθωμα 2 εκατομμυρίων από το τέταρτο έτος και ποσοστό 5% επί των εσόδων, πρόταση που απορρίφθηκε από τον Δήμο που θεώρησε πως έτσι παραχωρεί πολύ φθηνά την έκτασή του. Στην πηγή του προβλήματος βρίσκεται η κοστολόγηση της εν λόγω έκτασης: ο Δήμος Φυλής προσδιορίζει την αξία των 412 στρεμμάτων στα 95 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το ΤΑΙΠΕΔ στα 20. 

Πλέον αναμένουμε τις εξελίξεις, αν δηλαδή πρόκειται να γίνει νέος διαγωνισμός από τον Δήμο Φυλής, καθώς στο μεταξύ το ζήτημα της αποφόρτισης του Ελαιώνα παγώνει εκ νέου και μαζί του επηρεάζονται μια σειρά από άλλα έργα, όπως η ανάπλαση της περιοχής και το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό.

Αυτό ωστόσο που πρωτίστως μας καίει όλους είναι το μόνιμο πλέον κυκλοφοριακό πρόβλημα του Κηφισού, για το οποίο η μετεγκατάσταση των μεταφορικών εταιρειών θα ήταν ένα πολύ σημαντικό βήμα ανακούφισης.