EICMA - Roof DJagger 2026: Κράνος χωρίς λουράκι, που ανοίγει από πίσω

Η γαλλική εταιρεία παρουσίασε μια εναλλακτική πρόταση συγκράτησης του κράνους στο κεφάλι του αναβάτη
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/11/2025

Το νέο κράνος της εταιρείας Roof ανοίγει από το πίσω μέρος, ώστε να μπορεί να φορεθεί στο κεφάλι του αναβάτη, ενώ δεν διαθέτει ιμάντα για να δεθεί!

Η Roof επανεξετάζει τον τρόπο λειτουργίας ενός κράνους μοτοσυκλέτας, με το DJagger να διαθέτει ένα καινοτόμο σχεδιασμό που καταργεί εντελώς τον παραδοσιακό ιμάντα για το πηγούνι.

 

 

 

Η Roof κατασκευάζει ήδη κράνη που το προστατευτικό μέρος για το πιγούνι μπορεί να περιστραφεί για 180 μοίρες, όμως η εταιρεία τολμά για πρώτη φορά να φτιάξει ένα κράνος χωρίς λουράκι δεσίματος.

Roof

Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε ένα τέτοιο κράνος, καθώς η Voss είχε λανσάρει το κράνος RS1.0 το 2017 με παρόμοιο μηχανισμό, όμως μάλλον το πρωτοποριακό κράνος δεν τα πήγε πολύ καλά στο εμπορικό κομμάτι και η εταιρεία έχει διακόψει την λειτουργία της.

Πάμε πίσω στο Roof DJagger, που έχει φινίρισμα από ανθρακονήματα και ο ιδιοκτήτης πρέπει απλά να ανοίξει το πίσω μέρος του κράνους για το φορέσει ή να το βγάλει.

Το κάλυμμα έχει έναν πολύπλοκο μηχανισμό με μεντεσέ που κινεί το πίσω μέρος του κράνους και το ανασηκώνει. Μόλις ανοίξει πλήρως, ο αναβάτης μπορεί να βγάλει ή να βάλει το κράνος.

Η κατασκευάστρια εταιρεία ισχυρίζεται ότι αυτή η λύση προσφέρει μια σειρά από οφέλη στον αναβάτη, όπως αύξηση της άνεσης και μείωση του θορύβου, ενώ αν ο αναβάτης φοράει γυαλιά δεν χρειάζεται να τα βγάλει, αφού το κράνος τοποθετείται στο πρόσωπο και όχι στο κεφάλι.

Το DJagger βρίσκεται στο στάδιο του πρωτοτύπου και των δοκιμών και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό στην EICMA την περασμένη εβδομάδα. Δεν είναι ακόμη γνωστό αν το κράνος θα κυκλοφορήσει στην αγορά ή ποια θα είναι η λιανική του τιμή.

Ετικέτες

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.