Έκλεψαν μοτοσυκλέτες των Hell's Angels

Δεν ήξεραν που έμπλεξαν
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/6/2019

Η εγκληματικότητα στην Αγγλία και ιδίως οι κλοπές, που συμβαίνουν κυριολεκτικά κάθε λεπτό, δεν είναι κάτι νέο. Τα παραδείγματα απ’ το παρελθόν είναι άφθονα και οι δράστες έχουν ξεπεράσει κάθε όριο. Δεν κολλάνε πουθενά, απ’ το να κλέβουν μοτοσυκλέτες στο Λονδίνο σε ώρα αιχμής μέχρι και μοτοσυκλέτες που είναι για δοκιμή, όπως η Ducati Multistrada Enduro που είχε το αγγλικό περιοδικό MCN. Το θράσος τους μάλιστα έφτασε μέχρι και στο σημείο –ορισμένοι απ’ τους δράστες- να ανοίξουν λογαριασμό στο Instagram και να κοινοποιούν τα λάφυρά τους.

Τα πράγματα όμως δεν είναι πάντοτε ίδια και αυτή τη φορά τα έβαλαν με κάποιους που δεν φημίζονται πως είναι τα καλύτερα παιδιά. Στο East Rainton, που βρίσκεται στο κέντρο της Αγγλίας, μια ομάδα πέντε ατόμων με μάσκες αποφάσισε να κλέψει δύο Harley Davidson έξω απ’ το ξενοδοχείο Highfield. Καταγράφηκαν μάλιστα και απ’ τις κάμερες ασφαλείας. Πέρα απ’ την παρανομία που διέπραξαν, το χειρότερο είναι πως οι μοτοσυκλέτες ανήκουν σε δύο μέλη των Hell's Angels. Τα μοντέλα που έκλεψαν ήταν μια μαύρη Dyna του 2000 και μια επετειακή της έκδοση του 2003, οι οποίες έχουν ολλανδικές πινακίδες. Συγκεκριμένα μάλιστα, το μοντέλο του 2000 είχε και το σήμα του club στο καπάκι του κινητήρα, όπως δήλωσε ο Stuart Hack σε μια κοινοποίησή του στα social media. Ίσως οι δράστες να θεώρησαν πως παρά το γεγονός ότι οι μοτοσυκλέτες ανήκαν σε μέλη των Hell's Angels, θα ήταν σχετικά εύκολο να τις κλέψουν αφού έχουν πινακίδες από άλλη χώρα και να μην μπλέξουν σε μπελάδες. Όμως, στις δηλώσεις του ο Stuart Hack ήταν ιδιαίτερα απειλητικός λέγοντας πως τα έβαλαν με τα λάθος άτομα και πως θα μπλέξουν διότι θα βρουν ποιοι το έκαναν. Παρ’ όλα αυτά φρόντισε να τους δώσει μια ευκαιρία να τις επιστρέψουν πίσω στο Hell's Angels Tynes & Wear και αν το κάνουν δεν θα δώσουν μεγαλύτερες διαστάσεις στο θέμα. Όπως και να ‘χει, είτε το θύμα είναι μέλος μιας απ’ τις πιο σκληρές μοτοσυκλετιστικές ομάδες είτε όχι, το γεγονός παραμένει το ίδιο τραγικό και ευχόμαστε να μην το βιώσει κανείς ποτέ.

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
xalandritsa
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.