Εκπληκτικός Pedrosa, στέλνει στο θρανίο άπαντες για εξετάσεις!!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/10/2015

Με διάφορα 8,5 δευτερολέπτων απο τον Rossi στη 2η θέση, ο Pedrosa στέλνει άπαντες στα θρανία, ξανά για θεωρία... Ξεκίνησε 6ος, έχοντας ολοκληρώσει ενα εκπληκτικό warm-up, που λογω καιρού πραγματοποιήθηκε με σημαντική καθυστέρηση. Όχι όμως και ο αγώνας που η εκκίνηση, δόθηκε στην προγραμματισμένη ώρα. Ο καιρός θα έπαιζε ένα σημαντικό ρόλο, και θα έδινε μαθήματα διαχείρισης, κυρίως στον Lorenzo! Ξεκινώντας μπροστά και μάλιστα με διαφορά, ο Lorenzo συνέχισε σε γρήγορο ρυθμο, όταν στην πίστα σχηματίστηκε ένας στεγνός διάδρομος. Μέχρι εκείνη την ώρα, ο αγώνας έδειχνε ότι θα πάρει την γνωστή τροπή του, όταν βγαίνει μπροστά ο Lorenzo, δηλαδή καμία μάχη για την πρώτη θέση, αφού κανεις δεν θα τον πιάσει. Όταν όμως στέγνωσε η πίστα, ο Rossi που πάλευε με τον Dovizioso άρχισε να ανεβαίνει, με την Ducati να κινδύνευε με πτώση, την στιγμή που ο Pedrosa πιο πίσω ήταν με διαφορά ο ταχύτερος αναβάτης! Ο Ισπανός ξεμπερδεψε γρηγορα με τον Doviozoso, οταν εκείνος έχασε τη γραμμή του, και πέρασε σα σίφωνας τόσο τον Rossi οσο και τον Lorenzo, που ειχε κόψει παρά πολύ τον ρυθμό του, καθώς το εμπρός ελαστικό έχανε συνέχεια γραμμάρια γομας... Με την πρώτη θέση να έχει ξεκάθαρα κλείσει, ο Lorenzo έπρεπε τώρα να κρατήσει τον Rossi πίσω, για να μειώσει τη διαφορά στο πρωτάθλημα. Και το πάλεψε, μέχρι να κινδυνέψει με πτώση! Πέντε γύρους πριν το τέλος, το μοιραίο για τον Lorenzo παραλίγο να έρθει, και ανοίγοντας έδωσε τη θέση στο Rossi, όταν στην αρχή του αγώνα γυρνούσε σε άπιαστο ρυθμό!! Είναι σίγουρο ότι ενιωσε αδικία, από τα σημεία του καιρού και την τύχη, καθώς αργότερα έκανε μια δήλωση στο όριο του καθωσπρεπισμού: "καμια φορά συμβαίνει να μην κερδίσουν οι καλύτεροι"... Ο Marquez έκανε ένα μοναχικό αγώνα, ταλαιπωρημένος τόσο από το θέμα των ελαστικών, όσο και από τον πρόσφατο τραυματισμό του, περνώντας όμως τον Dovizioso, τερματίζοντας στην 4η θέση. Είδαμε τελικά την μονομαχία Rossi-Lorenzo που περιμέναμε από χθες, μόνο που το αντικείμενο συζήτησης δεν μπορεί παρά να είναι ο Pedrosa. Από πέρσι στο Brno είχε να κερδίσει αγώνα, όμως παραδοσιακά στέφεται νικητής σε έναν κάθε σεζόν. Κανείς δεν μπορεί να πει φέτος, έτσι όπως οδήγησε σήμερα, ότι "έκλεισε" για φέτος. Εκπληκτική οδήγηση, άξια να γίνει ένα μικρό κεφάλαιο στη θεωρεία των MotoGP που θα διδάσκονται αργότερα οι νεότεροι...

Απεβίωσε ο Jeff Smith (1934-2026), δις Παγκόσμιος Πρωταθλητής Motocross

Ένας σημαντικός άνθρωπος του off-road αφήνει πίσω του μια τεράστια κληρονομιά
Jeff Smith Passed
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/3/2026

Ο Βρετανός θρύλος του motocross και trial, με τίτλους και διακρίσεις που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή, πέθανε σε ηλικία 91 ετών.

Η FIM ανακοίνωσε με θλίψη τον θάνατο του Jeff Smith MBE, ενός από τους κορυφαίους αναβάτες off-road της εποχής του και Παγκόσμιου Πρωταθλητή 500cc Motocross το 1964 και το 1965.

Γεννημένος στο Colne της Μεγάλης Βρετανίας στις 14 Οκτωβρίου 1934, ο Smith ήρθε σε επαφή με τις μοτοσυκλέτες από πολύ μικρή ηλικία, όταν ο πατέρας του τού χάρισε την πρώτη του μοτοσυκλέτα σε ηλικία μόλις εννέα ετών. Ξεκινώντας από χωράφια της περιοχής και τοπικούς αγώνες trial, το ταλέντο του φάνηκε νωρίς, κατακτώντας το πρώτο του χρυσό μετάλλιο στο International Six Days Trial το 1950, σε ηλικία μόλις 16 ετών, το πρώτο από συνολικά οκτώ χρυσά μετάλλια στη διοργάνωση.

Jeff Smith

Το 1952 προσλήφθηκε ως μαθητευόμενος μηχανικός στη BSA και πολύ σύντομα δικαίωσε τη βρετανική εταιρεία, κατακτώντας το Βρετανικό Πρωτάθλημα Trial το 1953 και το 1954, με δικές της μοτοσυκλέτες. Πολυδιάστατος αναβάτης, ο Smith διακρίθηκε και στο motocross, πετυχαίνοντας την πρώτη του νίκη σε Grand Prix στο Ολλανδικό GP το 1954. Συνολικά, κατέγραψε 30 νίκες σε Grand Prix και 53 νίκες αγωνιστικών σκελών στο ΜΧ.

Jeff Smith

Το 1955 κατέκτησε το Scottish Six Days Trial, καθώς και τον πρώτο από τους εννέα τίτλους του στο Βρετανικό Πρωτάθλημα 500cc Motocross (1955, 1956, 1960-1965, 1967), ενώ ήταν και ο κορυφαίος σε βαθμούς αναβάτης στο Motocross des Nations (Motocross των Εθνών) της FIM. Έναν χρόνο αργότερα υπερασπίστηκε τον τίτλο του και οδήγησε τη Μεγάλη Βρετανία στη νίκη στο Motocross des Nations, επίτευγμα που επανέλαβε συνολικά επτά φορές (1956, 1957, 1959, 1960, 1964, 1965, 1967). Παράλληλα, κατέκτησε δύο φορές και το Trophee des Nations (250 κυβικά) το 1961 και 1962.

Μεταξύ των ιστορικών του κατορθωμάτων, ο Smith ήταν ο τελευταίος πρωταθλητής στα 500 κυβικά του ΜΧ με τετράχρονη μοτοσυκλέτα πριν την σαρωτική πλημμυρίδα των δίχρονων που ακολούθησαν τις επόμενες δεκαετίες.

Jeff Smith

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση στις αρχές της δεκαετίας του 1970, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου συνέχισε να δραστηριοποιείται στον χώρο της μοτοσυκλέτας, παραμένοντας πάντα κοντά στο άθλημα. Παράλληλα, επισκεπτόταν συχνά την πατρίδα του και τους παλιούς του αντιπάλους, μεταξύ των οποίων και τον στενό του φίλο Arthur Lampkin, ο οποίος επίσης έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.

Jeff Smith

Ο Jeff Smith απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών, έπειτα από σύντομη ασθένεια. Ο Πρόεδρος της FIM, Jorge Viegas, καθώς και σύσσωμη η οικογένεια της ομοσπονδίας, εξέφρασαν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια προς την οικογένεια και τους φίλους του.

Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην παγκόσμια κοινότητα της μοτοσυκλέτας.

Jeff Smith