Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2019: Δεν θα πραγματοποιηθεί – Χρονικό κι αιτίες

Απόφαση που δεν είναι ούτε έκπληξη ούτε ανησυχητική για το μέλλον...
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/12/2018

Τα μέλη του Κλάδου Εισαγωγέων Δικύκλων εντός του ΣΕΑΑ, ψήφησαν την περασμένη εβδομάδα παίρνοντας οριστικά πλέον την απόφαση να μην γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας για το 2019, με ψήφους –κατά πληροφορίες- οκτώ κατά και τρεις υπέρ. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία να ψάξει κανείς ποιος ήταν υπέρ και ποιος κατά, καθώς πρόκειται για μία αναμενόμενη εξέλιξη από την στιγμή που οι φωνές του «όχι» ξεπερνούσαν το 50% ήδη από το Σεπτέμβριο. Χωρίς αυτό να είναι έκπληξη ακόμη και τότε. Η πραγματική έκπληξη ήταν που πραγματοποιήθηκε Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018, καθώς ήδη από το 2017 που ο Κλάδος Δικύκλων αποφάσισε να επαναφέρει την Έκθεση μετά παρόδου εννέα ετών, η αρχική εκτίμηση ήταν πως θα διοργανώνεται ανά διετία. Ωστόσο μία άνοδος στις πωλήσεις μοτοσυκλετών ακριβώς τέτοια εποχή έναν χρόνο πριν, τόνωσε προσωρινά το ηθικό των εισαγωγέων που πίστεψαν πως οι πωλήσεις του ’18 θα συνεχίσουν με την ώθηση που τους έδωσε το άλμα στο τέλος του ’17, παίρνοντας έτσι την απόφαση να πραγματοποιήσουν τα γενναία έξοδα για την διοργάνωση μίας νέας Έκθεσης.

Κι όμως, το πισωγύρισμα της αγοράς στην αρχή του 2018 ήταν τέτοιο, που μπήκαν στην διαδικασία να ανιχνεύσουν την πιθανότητα μίας ακύρωσης της απόφασής τους, παρόλο που πλέον είχαν ολοκληρωθεί οι αρχικές διεργασίες. Σε περίπτωση που η απόφαση για την Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018 λαμβανόταν τον περασμένο Ιανουάριο, τότε το πιο πιθανό σενάριο θα ήταν να την αφήσουν για το επόμενο έτος, δηλαδή για το 2019…

Αυτή η σειρά των γεγονότων, λίγο ή πολύ, επεξηγεί και την τωρινή απόφαση, αν και για κάθε έναν που ψήφησε «όχι» συντρέχουν μία σειρά από διαφορετικούς λόγους και σίγουρα όχι ένας και μόνο. Σε κάθε περίπτωση η παράλειψη μίας χρονιάς ή η καθιέρωση σε διετή εμφάνιση της Έκθεσης Μοτοσυκλέτας δεν είναι παρά μία σωστή λύση για το μέγεθος της αγοράς στην Ελλάδα αυτή την στιγμή. Άλλωστε ήταν η τεράστια καθίζηση που την εξαφάνισε για εννέα συνεχή χρόνια, πριν επανέλθει για πρώτη φορά το 2017.

Ας πάρουμε το δικό μας παράδειγμα, το παράδειγμα του περιοδικού MOTO, που στις τελευταίες δύο Εκθέσεις διατηρούσε το μεγαλύτερο περίπτερο του Ειδικού Τύπου και αναλάμβανε την διενέργεια των Test Ride εκ μέρους της διοργανώτριας. Απασχολώντας 12 άτομα το ελάχιστο κατά ημέρα, διαχειριζόμασταν έναν στόλο πλέον των 40 μοτοσυκλετών, ενώ παράλληλα είχαμε προετοιμάσει και διανέμαμε δωρεάν, μία ειδική έκδοση με τα μοντέλα της Έκθεσης, που από μόνη της ήταν σαν να νοικιάζουμε ένα ακόμη περίπτερο. Το δυσανάλογο αυτό έξοδο γινόταν φυσικά για να προβάλλουμε το περιοδικό και το site σε μία όμως εποχή που δεν υπάρχει σοβαρό διαφημιστικό έσοδο και οι μόνοι που συντηρούν την αυτονομία ενός εντύπου είναι λίγοι (αλλά αρκετοί ευτυχώς) αναγνώστες, με τους υπόλοιπους να χάνονται στην βαβούρα της διαδικτυακής κίνησης. Προσμετρήστε και το γεγονός πως ένα μήνα μετά την Έκθεση το περιοδικό διοργανώνει και το μεγαλύτερο Test Ride Event της Ευρώπης δεσμεύοντας την πίστα των Μεγάρων –με ένα μεγάλο κόστος- και τα μαθηματικά γίνονται πολύ σκληρά για να μην δώσουν αρνητικό πρόσημο...

Δυσανάλογο λοιπόν έξοδο για κάθε έναν που βρισκόταν στο Κέντρο Ξιφασκίας, που έφτασε να μην χωρά τους εκθέτες προσπαθώντας να αυξήσει έσοδα προσθέτοντας περίπτερα, φτάνοντας ακόμη κι έτσι, να μένουν εταιρίες εκτός, και τα παράπονα εκατέρωθεν να αρχίσουν να διαφαίνονται. Το κόστος λοιπόν είναι ο πρώτος και κυρίαρχος λόγος που δεν θα πραγματοποιηθεί φέτος, κι έπειτα είναι όλες οι υπόλοιπες λεπτομέρειες, από το γεγονός πως η Αθήνα πάσχει σε Εκθεσιακούς χώρους, πως το Κέντρο Ξιφασκίας φλερτάρει με την κατεδάφιση σε περίπτωση που το πρώην αεροδρόμιο γίνει τελικά πάρκο, Καζίνο και πολυκατοικίες, και όχι μία πίστα – για παράδειγμα, πράγμα που θα μας έκανε όλους υπερβολικά ευτυχισμένους - Και που είναι πιο ρεαλιστικό σενάριο αν θέλετε, καθώς βολικά ξεχνάνε όλοι να μας πουν πως για να αντέχει την προσγείωση ο διάδρομος, υπάρχουν από κάτω τεράστιοι ογκόλιθοι από μπετόν που φτάνουν στα οκτώ μέτρα και κατά την τοποθέτησή τους ξηλώθηκαν και τα άγκιστρά τους… ότι πρέπει για να γίνει πίστα δηλαδή, διότι αυτά από εκεί δεν βγαίνουν!

Με το Κέντρο Ξιφασκίας να φλερτάρει με την εξαφάνιση αλλά και αδυνατώντας να εξυπηρετήσει το σύνολο, οι επόμενες πιθανές τοποθεσίες απλά αυξάνουν το κόστος ακόμη περισσότερο. Από εκεί και πέρα έρχονται μία σειρά άλλων λόγων κι αιτιών, καθώς κάθε εταιρία έκανε την αποτίμησή της, προσπαθώντας να βρει λόγους για μία ετήσια Έκθεση. Στην Ελλάδα -ακόμη και τώρα – το λεγόμενο “hard sale” η πώληση δηλαδή κατευθείαν από το περίπτερο της Έκθεσης ή τις αμέσως επόμενες ημέρες από κάποιον που έχει «ψηθεί» στους διαδρόμους της, εξακολουθεί να είναι ένα μέτρο, παρόλο που ο κόσμος έχει από καιρό σταματήσει να αγοράζει με αυτό τον τρόπο. Από την άλλη οι εταιρίες φαίνεται πως προσμένουν σε κάτι τέτοιο γιατί τα λειτουργικά έξοδο καλύπτονται με δυσκολία, έχοντας συμπιέσει τις τιμές των μοντέλων, προσπαθώντας να απορροφήσουν τους υψηλότερους δασμούς και την φορολογία, με τους υποψήφιους πελάτες στο τέλος να μην είναι και ικανοποιημένοι, συγκρίνοντας τελική τιμή μεγαλύτερη από άλλες χώρες. Και φυσικά το παράπονό τους θα το πουν εκεί, στην κάθε εταιρία, διότι το Υπουργείο Οικονομικών δεν έχει περίπτερο στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας…

Ωστόσο επισκέπτες υπάρχουν και μάλιστα μπόλικοι, ο κόσμος θέλει και την Έκθεση να δει και τα μοντέλα και τον εξοπλισμό αναβάτη, αλλά δυσκολεύεται να κάνει το επόμενο βήμα. Είναι θέμα αδυναμίας και όχι αδιαφορίας κι εκεί έγκειται το θεμελιώδες πρόβλημα, όλοι θέλουμε την Έκθεση Μοτοσυκλέτας, εμείς να σας υποδεχόμαστε στα περίπτερα κι εσείς να έρχεστε να μας βλέπετε, αλλά μόνο για αυτό υπάρχουν κι άλλοι, λιγότεροι πολυέξοδοι τρόποι!

Με την ευκαιρία ο θεσμός του περιοδικού μας, το Test Ride Event, παραμένει και θα διοργανωθεί και την επόμενη χρονιά, ενώ όπως όλοι όσοι έρχονται λένε, είναι σαν μία ζωντανή έκθεση από την στιγμή που όλα τα νέα μοντέλα είναι μπροστά σου, τα ακούς και τα οδηγείς! Παράλληλα κι άλλες εκδηλώσεις, όπως οι «Ημέρες Μοτοσυκλέτας», θα έχουν το 2019 αναβαθμισμένο ρόλο να επιτελέσουν, από την στιγμή που δεν θα γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας του Κλάδου Δικύκλου στον ΣΕΑΑ… Ας αφήσουμε μία πιθανότητα ανοικτή, μήπως γίνει τον Ιανουάριο ακριβώς το αντίθετο με πέρσι και εξαιτίας ξαφνικών γενναίων πωλήσεων να αποφασίσουν εκτάκτως να την επαναφέρουν… κι ας προετοιμαζόμαστε έτσι κι αλλιώς για το 2020, εκεί που όπως διαβάζετε στο τρέχον τεύχος με τις εξελίξεις της EICMA, η γκάμα των εταιριών θα αρχίσει να αλλάζει ριζικά, με κορύφωση το 2022 και ορίζοντα το 2025…

BMW, Bosch, Repsol και Toyota ενώνονται στη μελέτη εναλλακτικών καυσίμων – Στόχος η σωτηρία του κινητήρα εσωτερικής καύσης

Εξαμηνιαίο πρόγραμμα δοκιμών βιοκαυσίμων τρέχει ήδη στην Ισπανία από τον Ιούλιο
bosch
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/8/2026

Μια από τις διεξόδους αποφυγής της πλήρους απαγόρευσης πώλησης οχημάτων που καταναλώνουν ορυκτά καύσιμα – στόχος που τα προηγούμενα χρόνια είχε εξελιχθεί σε ιερό δισκοπότηρο στην Ε.Ε. πριν συγκρουστεί μετωπικά με την πραγματικότητα των αγορών – ήταν η χρήση εναλλακτικών καυσίμων, όρος που πέρασε στην ευρωπαϊκή νομοθεσία μετά από πιέσεις κρατών με μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες, όπως οι Γερμανία και Ιταλία, για να δώσει νέα ζωή στους κινητήρες εσωτερικής καύσης.

Στην πορεία το λεξιλόγιο της Ε.Ε. εμπλουτίστηκε με την έκφραση “eligible fuels”, δηλαδή επιλέξιμα καύσιμα ή, πιο απλά, καύσιμα που προέρχονται από ανανεώσιμες πηγές και εν γένει καύσιμα με χαμηλή ή μηδενική περιεκτικότητα σε άνθρακα που ικανοποιούν την οδηγία Renewable Energy Directive της Ε.Ε. (RED) και προσφέρουν σημαντική μείωση στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

Αυτόν ακριβώς τον τύπο καυσίμων θέλουν να μελετήσουν τώρα τα τέσσερα μέλη της νέας κοινοπραξίας που συστήθηκε στην Ισπανία από τις BMW Group, Toyota Motor Europe, Bosch και Repsol. Στόχος τους είναι να δοκιμάσουν σε οχήματα των BMW και Toyota τη νέα 100% ανανεώσιμη βενζίνη Nexa 95 που εξελίσσει η ισπανική Repsol και θα το κάνουν μέσω ηλεκτρονικού εξοπλισμού της Bosch.

Τελικός σκοπός είναι να εκτιμηθεί κατά πόσο η χρήση τέτοιων καυσίμων μπορεί να εφαρμοστεί σε ευρεία κλίμακα στην Ευρώπη, καθώς συνεχίζεται η προσπάθεια “απανθρακοποίησης” των οδικών μεταφορών προς όφελος του περιβάλλοντος.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η βενζίνη Nexa 95 της Repsol, ένας τύπος καυσίμου 95 οκτανίων που παράγεται από 100% ανανεώσιμες πρώτες ύλες και δηλώνει ως κεντρικό της σκοπό να αποτρέψει την πλήρη απαγόρευση των βενζινοκινητήρων που η Ε.Ε. θέλει να εφαρμόσει από την επόμενη δεκαετία. Πρόκειται για βενζίνη που υπόσχεται 70% λιγότερες εκπομπές ρύπων συγκριτικά με τη συμβατική που χρησιμοποιούμε σήμερα, είναι συμβατή με τους κινητήρες που κυκλοφορούν στην αγορά χωρίς να απαιτεί καμιά μετατροπή και μάλιστα έχει ήδη αρχίσει να διατίθεται σε μερικές δεκάδες πρατήρια της Ισπανίας από φέτος, καθώς η Repsol έχει καταφέρει να την παράγει πλέον σε βιομηχανική κλίμακα στις εγκαταστάσεις της στην Tarragona.

Το δεύτερο σημείο αιχμής αυτής της έρευνας είναι η τεχνολογία Digital Fuel Twin της Bosch, μια cloud-based πλατφόρμα δεδομένων που συνδέει την εφοδιαστική αλυσίδα των καυσίμων από τον παραγωγό ως τον τελικό καταναλωτή, επιτρέποντας τον ακριβή υπολογισμό του αποτυπώματος άνθρακα που συνδέεται με τη χρήση κάθε οχήματος, αλλά και τον καλύτερη εποπτεία όλης της διαδικασίας από την παραγωγή και διανομή του καυσίμου ως την καύση του.

Το δε βαθύτερο ζητούμενο της όλης προσπάθειας περιγράφεται καθαρά στα σχετικά δελτία Τύπου των συμβαλλόμενων πλευρών. Απέναντι σε μια Ευρωπαϊκή πολιτική που έχει επικεντρώσει πρωτίστως στην Ηλεκτροκίνηση, το σχέδιο αυτό αποσκοπεί στο να αποδείξει πως τα εναλλακτικά βιώσιμα καύσιμα μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO₂), ώστε τα οχήματα που τα καταναλώνουν να ενταχθούν στις μελλοντικές νομοθεσίες της Ε.Ε..

Κοινώς, το αντικείμενο της όλης προσπάθειας είναι η διάσωση του κινητήρα εσωτερικής καύσης.