Εμφανίστηκαν οι μοτοσυκλέτες-φάντασμα της Petronas

Ήταν κρυμμένες στην Αγγλία για 15 χρόνια
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/12/2018

Άλλη μια τρελή είδηση ήρθε στην δημοσιότητα και αφορά την δημοπρασία 60 ολοκαίνουριων μοτοσυκλετών Petronas FP1 που είχαν κατασκευαστεί στο Essex της μ. Βρετανίας το 2003. Η ιστορία ξεκινά από τις αρχές του 2000, όταν η Petronas αποφάσισε πως θέλει να γίνει κατασκευαστής πολυτελών μοτοσυκλετών για την τεράστια αγορά της Ασίας. Το σχέδιο του πετρελαϊκού κολοσσού της Μαλαισίας ήταν να δημιουργήσει την φήμη της νέας εταιρείας μέσω των αγώνων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος SBK, να σχεδιάσει και να κατασκευάσει τις πρώτες μοτοσυκλέτες παραγωγής στην Ευρώπη και μετά να μεταφέρει την παραγωγή στην Μαλαισία. Στη συνέχεια θα σχεδίαζε και θα κατασκεύαζε μικρότερες και φτηνότερες μοτοσυκλέτες για την ασιατική αγορά. Το φιλόδοξο αυτό πλάνο, ξεκίνησε με τον σχεδιασμό ενός αγωνιστικού τρικύλινδρου κινητήρα 900 κυβικών από την Suter, με απόδοση 185 ίππων. Για την αγωνιστική εμπλοκή της μοτοσυκλέτας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα επιστρατεύτηκε ο Carl Fogarty ως team manager, ο οποίος κατάφερε να πείσει τον Troy Corser να γίνει αναβάτης της ομάδας… προφανώς με το ανάλογο αντίτιμο σε Petroδόλαρα…

Βάσει των κανονισμός της FIM, έπρεπε να κατασκευάσουν τουλάχιστον 150 μοτοσυκλέτες προδιαγραφών για τον δρόμο, ώστε να πάρουν την έγκριση για συμμετοχή στο WSBK. Η εταιρεία MSX που εδρεύει στο Essex ανέλαβε την κατασκευή των πρώτων 75 μοτοσυκλετών δρόμου, οι οποίες θα έπρεπε να σταλούν στην Μαλαισία, όπου η Petronas θα συνέχιζε την παραγωγή των υπόλοιπων 75 που απαιτούσε η FIM μέσω της εταιρείας Momoto.

Όμως μετά από την πλήρη αποτυχία της μοτοσυκλέτας στο WSBK και την σπατάλη 32 εκατομμυρίων δολαρίων από την Petronas, οι Μαλαισιανοί τράβηξαν την πρίζα και ακολούθησε μια σειρά από δικαστικές διαμάχες ανάμεσα στην Petronas και την Momoto. Από τότε κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά τι ακριβώς απέγιναν εκείνες οι 75 FP1 που είχαν κατασκευαστεί στο Essex. Δύο από αυτές είχαν πάει στη Μαλαισία το 2003 και πουλήθηκαν το 2007. Μια τρίτη μοτοσυκλέτα δρόμου είχε εμφανιστεί σε διαδικτυακή πλατφόρμα δημοπρασιών στις ΗΠΑ.

Όμως τώρα, η βρετανική εταιρεία Lanzante Motorsports που εξειδικεύεται στις ανακατασκευές αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών, εμφάνισε 60 FP1 και ζητάει περίπου 28.000 ευρώ για κάθε μία από αυτές.

Κράνος μοτοσυκλέτας με έμπνευση από τις ζώνες ασφαλείας αυτοκινήτων

Νέα πατέντα της Autoliv φέρνει τον μηχανισμό αδράνειας στους ιμάντες του κράνους
Autoliv
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/4/2026

Η Autoliv μεταφέρει την τεχνολογία των ζωνών ασφαλείας στα κράνη μοτοσυκλέτας, με στόχο την καλύτερη εφαρμογή και αυξημένη προστασία σε περίπτωση σύγκρουσης.

Η σουηδική Autoliv, η μεγαλύτερη προμηθεύτρια συστημάτων παθητικής ασφάλειας στον κόσμο δεν είναι άγνωστη στον χώρο της μοτοσυκλέτας, παρότι ο κύριος τομέας που δραστηριοποιείται αφορά τα αυτοκίνητα.

Autoliv

Με στόχο να συμβάλει στη προστασία ζωών, η εταιρεία επενδύει έντονα στην ασφάλεια και των δύο τροχών. Μετά από προηγούμενες τεχνολογίες που έχει παρουσιάσει, όπως ενσωματωμένοι αερόσακοι σε μοτοσυκλετιστικά μπουφάν και σακίδια ή αυτόνομα γιλέκα-αερόσακοι, αλλά και συνεργασίες όπως αυτή με την ιταλική Airoh για κράνη με αερόσακο ή τη Yamaha για τον αερόσακο του Tricity, τώρα στρέφεται σε μια διαφορετική αλλά εξίσου ενδιαφέρουσα κατεύθυνση, την εφαρμογή της τεχνολογίας ζωνών ασφαλείας στους ιμάντες του κράνους.

Autoliv

Η βασική ιδέα πίσω από τη νέα πατέντα είναι η ενσωμάτωση ενός μηχανισμού προέντασης και αδράνειας, ακριβώς στη λογική του μηχανισμού που χρησιμοποιείται στις σύγχρονες ζώνες τριών σημείων στα αυτοκίνητα. Πρόκειται για ένα σύστημα που επιτρέπει στον ιμάντα να ξετυλίγεται ελεύθερα όταν τραβιέται ομαλά, τον ασφαλίζει και μαζεύει αυτόματα, αλλά και τον κλειδώνει άμεσα σε περίπτωση έντονης κίνησης, όπως σε ένα ατύχημα.

Στην περίπτωση του κράνους, αυτό μεταφράζεται σε έναν ιμάντα που προσαρμόζεται αυτόματα στο κεφάλι του αναβάτη. Ο χρήστης τραβά τον ιμάντα για να φορέσει το κράνος και, μόλις αυτό τοποθετηθεί και ο ιμάντας κλείσει, ο μηχανισμός σαν ζώνη αυτοκινήτου τον σφίγγει αυτόματα, εξαλείφοντας τον κίνδυνο να παραμείνει χαλαρός. Είναι μια προσέγγιση που ουσιαστικά αφαιρεί την ανθρώπινη αβλεψία, η οποία αποτελεί συχνά κρίσιμο παράγοντα σε ζητήματα ασφάλειας.

Autoliv

Παράλληλα, το σύστημα μελετά και εφαρμογές με έναν πρόσθετο ιμάντα που περνά πίσω από τον αυχένα, εμπνευσμένο από τις ζώνες τριών σημείων. Αυτό το στοιχείο αυξάνει τη σταθερότητα του κράνους, ειδικά τη στιγμή που ενεργοποιείται ο μηχανισμός κλειδώματος, περιορίζοντας περαιτέρω την πιθανότητα μετακίνησης του κράνους.

Autoliv

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο της πατέντας είναι η ευκολία χρήσης. Σύμφωνα με την περιγραφή, ο αναβάτης δεν χρειάζεται καν να ανοίξει τον ιμάντα για να φορέσει ή να αφαιρέσει το κράνος. Αρκεί να τραβήξει τους ιμάντες στην άκρη ώστε να δημιουργηθεί αρκετός χώρος, να τοποθετήσει το κράνος και στη συνέχεια το σύστημα αναλαμβάνει να το ασφαλίσει στη σωστή θέση.

Σε περίπτωση ατυχήματος, ο μηχανισμός αδράνειας ενεργοποιείται άμεσα, εμποδίζοντας οποιαδήποτε χαλάρωση των ιμάντων. Με αυτόν τον τρόπο, το κράνος παραμένει σταθερά στη θέση του, μεγιστοποιώντας την προστασία του αναβάτη.

Autoliv

Η Autoliv δεν σταματά εκεί. Το σύστημα συνοδεύεται και από ηλεκτρονική επιτήρηση: αισθητήρες στον μηχανισμό κλειδώματος ανιχνεύουν αν ο ιμάντας δεν έχει ασφαλίσει σωστά και ειδοποιούν τον χρήστη μέσω δονήσεων, ηχητικών σημάτων ή ακόμη και οπτικών ενδείξεων στη ζελατίνα. Για την τροφοδοσία αυτών των λειτουργιών, η εταιρεία διερευνά λύσεις όπως ενσωματωμένα ηλιακά πάνελ ή μικρές γεννήτριες που αξιοποιούν τη ροή του αέρα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, προς το παρόν, πρόκειται για πατέντα και όχι για έτοιμο προϊόν σε στάδιο παραγωγής. Ωστόσο, η λογική πίσω από τη συγκεκριμένη προσέγγιση είναι αρκετά σαφής, αν η σωστή εφαρμογή του κράνους μπορεί να γίνει αυτόματη και αλάνθαστη, τότε ένα κρίσιμο κομμάτι της ασφάλειας όλων μας βελτιώνεται σημαντικά.

Autoliv

Σε έναν κόσμο όπου πολλά ατυχήματα δεν οφείλονται μόνο στην έλλειψη εξοπλισμού αλλά και στη λανθασμένη χρήση του, η ιδέα της Autoliv δείχνει όχι απλώς ενδιαφέρουσα, αλλά και σημαντική. Αν και μένει να δούμε αν θα περάσει στην παραγωγή, πώς θα επηρεάσει το συνολικό βάρος του κράνους και το εάν η υλοποίηση αυτής της καινοτομίας είναι κάτι που θα αγκαλιάσει ο κόσμος της μοτοσυκλέτας. Σε κάθε περίπτωση η πατέντα αυτή αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς ένα μέλλον όπου η τεχνολογία αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στην προστασία ζωών.