Enduro στη Σερβία (Α.Ο.Δ.Π. Endurocross Team Patra & Motocross Club Berane Serbia)

9/10/2015

Γνωριστήκαμε με τα παιδιά του Motocross Club Berane εκεί πριν λίγους μήνες, όταν τους επισκέφτηκα μόνος μου στην έδρα τους νοτιοδυτικά της Σερβίας πάνω από το Κόσσοβο. Με υποδέχτηκαν πoλύ φιλικά και μιλήσαμε για πολλά θέματα και μετά από δύο μέρες μαζί τους υποσχέθηκα ότι θα γυρίσω με τη μοτοσυκλέτα μου. Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου, λοιπόν, φορτώσαμε στο τρέιλερ (pricolica) στα σερβικά, τις μοτοσυκλέτες μας και ξεκινήσαμε για εκεί. Φτάσαμε αργά το απόγευμα στα Σκόπια όπου μας περίμενε ο Marjan, παλιός φίλος, που μας φιλοξένησε σπίτι του.

Την επομένη μέρα κατεβήκαμε με τις μοτοσυκλέτες μας στο κέντρο της πόλης. Εκεί δίπλα από το ποτάμι που διασχίζει την πόλη είχε πολλά σκαλάκια, μια καλή ευκαιρία για παιχνίδι. Κατεβαίναμε και ανεβαίναμε τα σκαλιά,ενώ ο κόσμος μας φωτογράφιζε με τα κινητά τους. Μετά από λίγο γυρίσαμε στο σπίτι και πριν φτάσουμε πρόσεξα ένα χωμάτινο άνοιγμα δεξιά μας. Διαπιστώσαμε ότι ήταν μια παλιά πίστα motocross, η οποία είχε μεν χαλάσει, αλλά εμείς δεν πτοηθήκαμε και κάναμε γύρους στους λόφους.
Την επομένη μέρα ξεκινήσαμε για τη Σερβία. Πήραμε το Μarjan και τη σύζυγό του Dubravka και ξεκινήσαμε. Περάσαμε τους ελέγχους στα σύνορα και μπήκαμε στο Kosovo. Η περιοχή αυτή είναι σε ανάπτυξη, έχει πολλά μαγαζιά και οι δρόμοι είναι καθαροί. Προς το απόγευμα βγήκαμε από το Kosovo και περάσαμε Σερβία. Μόλις είχε βραδιάσει, καλέσαμε στο τηλέφωνο τον υπεύθυνο διαδρομών και αγώνων της λέσχης, Nebojsa Vasilievic, που μας περίμενε στο βενζινάδικο στην είσοδο της πόλης. Μας πήγε στο ξενοδοχείο, τακτοποιήσαμε τα πράγματα μας, ξεκουραστήκαμε λίγο και πήγαμε στο motocross club της πόλης. Τα παιδιά ήταν εκεί και μας περίμεναν, ενώ του πρόσφερα τα αναμνηστικά και πολλά γλυκίσματα που είχα φέρει από την Ελλάδα. Κουβεντιάσαμε για τις δραστηριότητες της λέσχης, για τις διαδρομές που υπάρχουν και το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας.
Το Σάββατο το πρωί ξυπνήσαμε και πήγαμε στη λέσχη όπου δίπλα είχε χώρο για το τρέιλερ και της μηχανές μας. Άρχισαν να μαζεύονται τα παιδιά να μας δουν και να μας γνωρίσουν. Σε μια στιγμή πιο κάτω στη καφετέρια ακούμε φωνές. Τρείς Αλβανοί ρωτούσαν έναν νεαρό για κάτι αλλά αυτός δεν ήξερε να απαντήσει. Αυτοί νόμιζαν ότι δεν τους απαντά γιατί ήταν Αλβανοί. Τότε άρχισαν να τον πιέζουν ασφυκτικά και ο νεαρός φώναξε για βοήθεια. Εκείνη τη στιγμή βγήκε από τη καφετέρια ένας Σέρβος 2,20μ. περίπου και τους έσπασε στο ξύλο. Οι Αλβανοί έφυγαν με σακατεμένα τα πρόσωπα τους αφήνοντας τα δόντια τους στο πεζοδρόμιο. Το Βerane έχει 35.000 κατοίκους και εκεί ζουν περίπου 500 Αλβανοί καθώς το Κόσσοβο είναι πολύ κοντά. Σε λίγο ήρθε η αστυνομία και έψαχνε το δίμετρο Σέρβο που σακάτεψε τους Αλβανούς. Αυτός όμως είχε φύγει. Δεν είπαν τίποτα για τα μηχανάκια και τις γουρούνες που είχαν μαζευτεί εκεί.

Ο Nebojsa μου είπε ότι επειδή δεν γνωρίζει πώς οδηγούμε, γι' αυτό θα πηγαίναμε μόνο εμείς οι δυο και άλλες δυο γουρούνες στο βουνό. Σημειώστε ότι ο Nebojsa όταν έμαθε ότι ερχόμαστε ήρθε από τη Γερμανία να μας δει και να μας πάει στο βουνό. Μπροστά αυτός και πίσω εμείς και όταν μπήκαμε στο χωματόδρομο η γουρούνα πήγαινε με παντιλίκια και με τις δυο ρόδες. Τους ακολουθήσαμε και σε λίγο άρχισε το πραγματικό enduro. Μπήκαμε σε σκιερά μονοπάτια, περάσαμε ορεινές λίμνες, καταπράσινα λιβάδια και φανταστικές ανηφόρες. Εντυπωσιάστηκα γιατί δεν υπήρχε καθόλου πέτρα, ούτε για δείγμα. Μόνο σε ένα μικρό κομμάτι υπήρχαν.

Μου είπε ο Nebojsa ότι θα περάσουμε τρία βουνά και θα τελειώσει η εντουράδα σε ένα χιονοδρομικό κοντά στα 2000 μέτρα υψόμετρο. Το πότε βράδιασε, πότε περάσαμε τα τρία βουνά και φτάσαμε στο χιονοδρομικό ούτε που το κατάλαβα. Ήταν τόσο ωραία. Εκεί ήταν έτοιμο ένα τραπέζι με παραδοσιακά σερβικά φαγητά, όλα υπέροχα και ταχτοποιημένα. Εκεί είχε σπίτι εξοχικό ο Nebojsa και μετά το φαγητό μας φιλοξένησε σ' αυτό. Αύριο, μας είπε, έχουμε και άλλη εντουροβόλτα σε άλλα βουνά. Σε λίγο έφυγε για την πόλη.Το σπίτι ήταν φανταστικό, με ξύλινη επένδυση και ζεστό, καθώς το καλοριφέρ ήταν αναμμένο στο φουλ, αφού έπαιρνε θερμότητα από το τζάκι.

Την επόμενη μέρα ξεκινήσαμε με σκιερά μονοπάτια που δεν φαίνονταν ο ουρανός. Ήταν σαν να ήμασταν σε τούνελ από δέντρα. Μέρη που δεν περιγράφονται αν δεν τα δει κάποιος. Εν τω μεταξύ, ο καιρός άρχισε να βαραίνει. Σε μια στιγμή το κινητό μου έκανε ένα μπιπ. Τι είναι αυτό; Το έβγαλα και το κοίταξα να δω. Καλώς ήρθατε στο Kosovo έγραφε. Ωχ, λέω, μας πιάσανε. Σταματήσαμε και έδειξα το sms. Eίχαμε εισέρθει κατά λάθος στο Κοsovo. "Πάμε πίσω", μας λέει ο Nebojsa, "αν μας πιάσουν θα μας αφήσουν σε μια εβδομάδα".
Μετά από λίγο άκουσα το δεύτερο μπιπ στο κινητό και κατάλαβα ότι είμαστε σε σερβικό έδαφος. Ο καιρός ήταν πιο βαρύς πλέον και άρχισε να πέφτει ομίχλη και βροχή. Αν μας έκλεινε ο καιρός εκεί τι θα γινόμασταν; Ευτυχώς, τα παιδιά ήταν καλοί γνώστες της περιοχής και μας γύρισαν στο χιονοδρομικό σχετικά γρήγορα.

Δε μας άφησαν να βραχούμε περισσότερο. Πήραν τηλέφωνο στη πόλη να μας φέρουν τα πράγματα μας επάνω, για να φύγουμε από εκεί. Σε λίγο ήρθαν και δεν μας άφησαν να δέσουμε και να ανεβάσουμε τις μηχανές στο τρέιλερ υπό βροχή. Τις ανέβασαν και τις έδεσαν μόνοι τους και μας φώναξαν να φύγουμε όταν ήταν όλα έτοιμα.
Κατεβαίνοντας προς τη πόλη ο Nebojsa μας πήγε σε ένα ιατρικό διαγνωστικό κέντρο με τελευταία μηχανήματα και πολύ σύγχρονο, του οποίου ήταν ο ιδιοκτήτης. Αργότερα, πήγαμε στο motocross club να χαιρετήσουμε τα μέλη που μας περιμέναν. Μαζί τους, μάλιστα, ήταν και 6 παιδάκια 10-12 χρονών που μάθαιναν motocross.
Η φιλοξενία τους ήταν απίθανη και η αποχώρηση μας συγκινητική.
Οι οικοδεσπότες μας είχαν την ειλικρίνεια στα μάτια τους και ήταν dobri όπως λέγεται στη γλώσσα τους το καλό. Φύγαμε για τα Σκόπια, που είναι μια πόλη που αναπτύσσεται γρήγορα. Καμία σχέση δεν έχει με το παρελθόν πριν από μια επταετία. Καθαρή πόλη, όμορφη, γεμάτη δέντρα και πράσινο. Την επόμενη και τελευταία ημέρα ο Marjan μας πήγε ως την έξοδο της πόλης. Ανανεώσαμε το ραντεβού μας και φύγαμε για Θεσσαλονίκη και από Εγνατία-Ιωάννινα-Άρτα-Γέφυρα και Πάτρα. Η διαδρομή ως το Bernane είναι 1.030 χιλιόμετρα να πας και άλλα τόσα να γυρίσεις, αλλά αξίζει τον κόπο και με το παραπάνω. Γι' αυτό και υποσχεθήκαμε στους εαυτούς μας ότι θα ξαναπατήσουμε αυτά τα χώματα το συντομότερο δυνατό.
Χάρης Κορέσης

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Μείωση ΦΠΑ στα κράνη: Το νομοθετικό παράθυρο για το 6%!

Το ζητήσαμε από τον Υφυπουργό Υγείας

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/4/2026

Η μείωση ΦΠΑ στα κράνη είναι ένα ζήτημα που μας απασχόλησε εδώ στο MOTO έντονα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν είδαμε μπροστά μας να ετοιμαζόμαστε ως χώρα να χάσουμε το μοναδικό νομοθετικό παράθυρο για την καθιέρωση μηδενικού συντελεστή. Όπως και τελικά συνέβη!

Εκείνη την εποχή όμως δεν υπήρχε η υποστήριξη του κόσμου για έναν βασικό λόγο: «Ας έχει και 50% ΦΠΑ, εμείς έτσι και αλλιώς δεν το φοράμε», ήταν μία από τις βασικές απαντήσεις κόντρα σε κάθε εκστρατεία που ουσιαστικά μηδένιζε την πίεση προς οποιονδήποτε κρατικό εκπρόσωπο.

Έτσι και αλλιώς μόνο εμείς κάναμε εκστρατεία για τη χρήση του εκείνη την εποχή, ούτε καν η ίδια η Πολιτεία!

Πέντε χρόνια μετά, το 1995, αποφάσισε το κράτος να αυστηροποιήσει τη χρήση ζώνης και κράνους με μηδαμινά ωστόσο αποτελέσματα, ιδιαίτερα στη χρήση κράνους. Τότε ήταν η πρώτη φορά που ακούστηκε παράπονο για τον ΦΠΑ, ήταν όμως ήδη αργά.

Το θέμα μηδενισμού ΦΠΑ στα κράνη επανήλθε στην επικαιρότητα μόνο όταν αυξήθηκε η φορολογία πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης και τότε μόνο φάνηκε αυτό για το οποίο φωνάζαμε στις αρχές του ’90, πως δεν γίνεται να μειωθεί κάτω από το 12% καθώς η Ε.Ε. δεν επιτρέπει, για λόγους ανταγωνισμού, μικρότερους συντελεστές παρά μόνο σε αγαθά πρώτης ανάγκης.

Το παράδειγμα της Αγγλίας εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο τι ακριβώς δεν άκουσε ο κόσμος το 1991: Προετοιμάζοντας την δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 1993, τα κράτη μέλη είχαν ήδη συμφωνήσει σε μία σειρά από όρους, μέσα σε αυτούς ήταν πως θα έβαζαν ένα κατώτερο όριο στο ΦΠΑ, ώστε να μη μπορεί μία χώρα να τον μηδενίσει, με στόχο να προσελκύσει πολίτες άλλων χωρών να διασχίσουν τα σύνορα και να την επιλέξουν ως «παράδεισο της λιανικής πώλησης» πραγματοποιώντας τις αγορές τους εκεί, αντί για τη χώρα τους. Εξαίρεση θα γινόταν μόνο για αγαθά πρώτης ανάγκης που κάθε κράτος θα μπορούσε να επιβάλλει ό,τι ΦΠΑ ήθελε καθώς και μόνο για την προπαρασκευαστική περίοδο, άνοιγε ένα και μόνο παράθυρο, να διατηρήσουν το μηδενικό ΦΠΑ σε όσα αγαθά το είχαν πράξει ήδη.

Η Αγγλία ήταν η μόνη χώρα εκείνη την εποχή με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη και έτσι όταν στις 7 Φεβρουαρίου υπογράφτηκε η Συνθήκη του Μάαστριχτ που σε ισχύ θα έμπαινε την 1η Νοεμβρίου 1993, είχαν την ευκαιρία να επιλέξουν να διατηρήσουν τον μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ και δεν παρέλειψαν να το κάνουν. Όσο η Αγγλία ήταν εντός της Ε.Ε. ήταν η μόνη χώρα της Ευρώπης με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη, τώρα προφανώς μπορεί να αυτορυθμίσει οποιονδήποτε συντελεστή, υπήρξε όμως το μοναδικό παράδειγμα εντός Ε.Ε. με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη μοτοσυκλετών.

Εμείς δεν τα λέμε αυτά πρώτη φορά, τα έχουμε εξηγήσει πολλές και εδώ αναλυτικά η πιο πρόσφατη που παράλληλα εξηγεί και την εγκληματικότητα της κυβέρνησης, να πληρώνει πρόστιμο γιατί διατηρεί τον ΦΠΑ σε αγαθά πρώτης ανάγκης!

Για ένα σημαντικό ποσοστό κρατών-μελών που η μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί καθημερινό όχημα μετακίνησης, το ζήτημα αυτό είναι άνευ ουσίας, για την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Πορτογαλία και φυσικά και για εμάς, το ύψος φορολογίας στα κράνη έχει διαφορετική σημασία.

Για αυτό και ήταν αναπάντεχο το γεγονός πως πριν από έξι χρόνια, στις αρχές του 2020, ο συντελεστής ΦΠΑ έπεσε στο 13% αντί του 24%, μία όμως αλλαγή που έγινε για να ψαλιδίσει την αύξηση του κόστους που ήδη ερχόταν και δεν έκανε μεγάλο αντίκτυπο στο κοινό.

Μία περαιτέρω μείωση στο 6% θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά, αν φυσικά δεν απορροφηθεί, ενώ θα άνοιγε και τον δρόμο για μελλοντικό μηδενισμό, που ήταν και ο αρχικός μας στόχος, πριν από 35 χρόνια!

Το παράθυρο για μείωση κάτω από το όριο που θέτει η Ε.Ε. είναι να εγγραφούν τα κράνη ως απαραίτητος εξοπλισμός ασφαλείας, όπως δηλαδή είναι στην πράξη! Ωστόσο η Ε.Ε. έχει νομοθετήσει μέχρι στιγμής για τα κράνη των εργοταξίων, όχι και εκείνα των μοτοσυκλετών, καθότι όπως πολλές φορές έχουμε εξηγήσει, η μοτοσυκλέτα είναι κάτι άγνωστο στα έδρανα των Βρυξελών. Ένα παράθυρο υπάρχει μέσω γνωμοδότησης από το Υπουργείο Υγείας και αυτό ακριβώς ζητήσαμε πριν λίγες ημέρες.

Στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2026, που το MOTO ήταν το μόνο αμιγώς μοτοσυκλετιστικό μέσο που είχε περίπτερο, για να είμαστε κοντά στους επισκέπτες και αναγνώστες, πέρασε μεταξύ άλλων και ο Υφυπουργός Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους και όταν βρέθηκε στο περίπτερο του MOTO, είχαμε την ευκαιρία να του καταθέσουμε αίτημα για τη θετική του εισήγηση προς το 6% στο ΦΠΑ για τα κράνη μοτοσυκλετών.

Ο δρόμος είναι μακρύς, τουλάχιστον τώρα εκτός από ένα πρώτο βήμα, υπάρχει και η υποστήριξη του κόσμου, που δεν κάνει το ίδιο λάθος με το 1990.

Όπως είχαμε τονίσει και εδώ, η χώρα μας κάνει το έγκλημα να επιβάλλει φορολογία εκτός κανόνων της Ε.Ε. και να πληρώνει πρόστιμο για τον λόγο αυτό. Όσο η διαφορά εισπραχθέντων από την παράνομη φορολογία μείον του προστίμου καταλήγει με θετικό πρόσημο, τόσο θα συνεχίζει το έγκλημα αυτό. Εκτός από το παράδειγμα με την ενσωμάτωση της οδηγίας για τον μηδενισμό ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, στο θέμα των μοτοσυκλετών που μας αφορά, η χώρα μας εγκληματεί και με το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης. Η Ε.Ε. το γνωρίζει αυτό και σχεδιάζει να ανεβάσει το πρόστιμο σε τέτοιο ύψος που πλέον να μη συμφέρει η διατήρησή του.

Αν κάποιος αφαιρέσει την διαφορά ΦΠΑ και το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης από την τελική τιμή, τότε θα καταλάβει πως οι μοτοσυκλέτες στην Ελλάδα δεν πωλούνται ακριβότερα από άλλες χώρες λόγω κέρδους, αλλά εξαιτίας αυξημένης φορολογίας που ως ένα σημείο καταλήγει και ζήτημα ασφάλειας, ιδιαίτερα στις μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών που η διαφορά αυτή διαφαίνεται περισσότερο.

Άρα το συμπέρασμα είναι πως μία χαρά θα μπορούσε να μειώσει η Πολιτεία το ΦΠΑ στο 0% και να πληρώνει έπειτα πρόστιμο στην Ε.Ε. αλλά αυτό δεν θα το κάνει αν δεν υπάρχει άμεσο όφελος στο ταμείο. Το μακροχρόνιο όφελος για την κοινωνία είναι δεδομένο, αλλά αυτό δεν το κοιτά κανείς. Ας ελπίσουμε λοιπόν πως από την πλάγια οδό θα έρθει η περαιτέρω μείωση στο 6% για αρχή και πως αυτή θα περάσει στην τελική τιμή και βλέπουμε έπειτα και για τον στόχο του 1990!