Επενδυτές στην MV Agusta

H Black Ocean υπέργαψε προσύμφωνο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/11/2016

Μόλις δύο μέρες πριν, τα νέα από την Ιταλία ήθελαν το Castiglioni να βρίσκεται σε πολύ μεγάλους μπελάδες, καθώς οι ιταλικές κρατικές υπηρεσίες είχαν μπουκάρει στα γραφεία της MV Agusta και στα προσωπικά του οικονομικά στοιχεία.

 

 Κάποιες “κακές” γλώσσες έλεγαν μάλιστα ότι του είχαν κατασχέσει δύο προσωπικές του Ferrari και ότι κινδύνευαν τα προσωπικά του περιουσιακά στοιχεία για οικονομικές ατασθαλίες της MV Agusta προς το ιταλικό κράτος. Σήμερα όμως Δευτέρα, η MV Agusta εξέδωσε δελτίου τύπου που αναφέρει ότι  η επενδυτική εταιρεία Black Ocean στις 17 Νοεμβρίου υπόγραψε συμφωνητικό (Binding agreement) ότι θα συμμετάσχει σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ιταλικής εταιρείας μοτοσυκλετών.

 

 Στην ανακοίνωση γίνεται σαφές ότι το πλάνο περιορισμού των δαπανών δεν θα επηρεαστεί από την εισροή των νέων κεφαλαίων. Τα υπόλοιπα στοιχεία που υπάρχουν σε αυτή την ανακοίνωση δεν είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικά καθώς λέει ότι οι λεπτομέρειες της συμφωνίας δεν ανακοινώθηκαν από τις δύο πλευρές.  Οπότε δεν ξέρουμε αυτή την στιγμή, αν αυτό το προσύμφωνο είναι απλώς ένα χαρτί για να φρενάρει ο Castiglioni τις πρόσφατες αρνητικές εξελίξεις  και να κερδίσει λίγο ακόμα χρόνο στην αναζήτηση κεφαλαίων ή αν όντως την Black Ocean είναι ένας στρατηγικός σύμμαχός του για τα επόμενα χρόνια. Ποια είναι η Black Ocean; Στην πραγματικότητα είναι μια εταιρεία όπου ιδιοκτήτες της είναι δύο Playboys-Celebrities με έντονη παρουσία στην “Νυχτερινή ζωή” του Λονδίνου.

Τα λεφτά φαίνεται να τα έχει βάλει ο Timur Sarbatov, γιος Ρώσου δισεκατομμυριούχου και συνέταιρος του είναι ο Βρετανός Oliver Ripley, ο οποίος παντρεύτηκε το φωτομοντέλο Jeisa Chiminazzo και ο γάμος έγινε στο Como της Ιταλίας (πιθανότατα σε ξενοδοχείο ιδιοκτησίας της οικογένειας Castiglioni…). Γιατί σας λέμε όλα αυτά τα κουτσομπολιά σαν να είμαστε η Espresso; Μα γιατί φαίνεται ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια παρέα “γνωστών και φίλων” του Castiglioni που προέρχονται από την κοινωνική του ζωή και όχι από τον χώρο της βιομηχανίας.

Oliver Ripley

Βέβαια ο αντίλογος είναι ότι  οι εταιρείες Ocean έχουν επενδυτική δράση τόσο στην αγορά ακινήτων, όσο και στην αγορά εταιρειών τεχνολογίας, media και αεροπορικών εταιρειών. Μάλιστα η Ocean Sky είναι η μεγαλύτερη ιδιοτική αεροπορική εταιρεία στην Ευρώπη και έχει δικά της μέχρι και μικρά αεροδρόμια στην Μ. Βρετανία.

O Timur Sarbatov με τον φίλο και συνέτερό του 

Oliver Ripley και τον διάσημο τραγουδιστή Robbie Williams

 

 

 

Επίσης ο Timur Sarbotov, πέρα από Dj(!!!!) σε νυχτερινά κέντρα με την ονομασία White Ocean έχει ως χόμπι τους αγώνες αυτοκινήτων και έχει συμμετάσχει με δική του ομάδα σε αγώνες Endurance. Πραγματικά δεν ξέρουμε αν όλη αυτή η ιστορία θα προχωρήσει, όμως αν όντως η Black Ocean βάλει λεφτά στην MV Agusta, τότε θα είναι η πρώτη εταιρεία μοτοσυκλετών που οι ιδιοκτήτες της θα είναι όλοι… φωτομοντέλα!

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.