Επιτέλους ξύπνησαν οι εταιρείες και θα προωθήσουν τον μοτοσυκλετισμό!

Ας ελπίσουμε πως θα προλάβουν την καταστροφή
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/8/2019

Πιθανότατα είναι πολύ αργά πλέον, αλλά όπως λένε “η ελπίδα πεθαίνει τελευταία” οπότε και εμείς ελπίζουμε και ευχόμαστε να έχει αποτέλεσμα η πρωτοβουλία που ανέλαβε η Ένωση Κατασκευαστών Μοτοσυκλετών των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα αποφάσιζαν να βάλουν όλοι μαζί χρήματα και να πληρώσουν μια διαφημιστική-προωθητική εταιρεία (την Centauric Group) με σκοπό να σχεδιάσει και να υλοποιήσει δράσεις που θα κάνουν τις νέες γενιές να ενδιαφερθούν για τον μοτοσυκλετισμό. Η συγκεκριμένη εταιρεία δεν βάζει απλώς διαφημίσεις στην τηλεόραση, τα έντυπα και ηλεκτρονικά media και δεν διοργανώνει απλώς εκδήλωσης, αλλά σχεδιάζει και προσφέρει ολοκληρωμένες υπηρεσίες προώθησης. Όπως είπαν κορυφαία μέλη της Ένωσης Κατασκευαστών των ΗΠΑ, στόχος τους δεν είναι μια πρόσκαιρη διαφημιστική προβολή που θα έχει άμεσα εμπορικά αποτελέσματα. Εκείνο που θέλουν να πετύχουν, είναι να περάσει στους νέους (κυρίως…) το βασικό μήνυμα πως μια μοτοσυκλέτα έχει θέση στη ζωή τους και δεν είναι απλώς ένα χόμπι που κάνουν κάποιοι στις πλούσιες χώρες της δύσης, ούτε είναι απλώς ένας “παράξενος” τρόπος μετακίνησης των φτωχών λαών της ανατολής και της Ασίας. Διότι έτσι ακριβώς βλέπουν οι νέοι τον μοτοσυκλετισμό στις μέρες μας. Για τις προηγούμενες γενιές, η μοτοσυκλέτα (και το αυτοκίνητο…) ήταν πρώτα απ’ όλα το βασικό εργαλείο και σύμβολο ενηλικίωσης του κάθε ανθρώπου. Χωρίς μοτοσυκλέτα ή αυτοκίνητο δεν μπορούσες να κάνεις ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΤΙΠΟΤΑ από τα πράγματα που κάνουν οι ενήλικες. Ήσουν “φυλακισμένος” στη γειτονιά σου ή στο χωριό σου και έρμαιο των γονιών σου. Χωρίς μηχανή ή χωρίς αυτοκίνητο, ένας 18χρονος έως το 1980 ή ακόμα και το 1990 είχε σοβαρό πρόβλημα να απεγκλωβιστεί από τον προεφηβικό τρόπο ζωής.    

Σήμερα τα πιτσιρίκια περνάνε πολύ καλύτερα μέσα στο σπίτι των γονιών τους (που αισθάνονται και είναι βασιλιάδες…)  απ’ ότι έξω από αυτά. Με τα κινητά, τα tablet και τα video game επικοινωνούν και ταξιδεύουν σε ολόκληρο το σύμπαν πατώντας ένα κουμπί. Όχι μόνο αυτό, αλλά το κάνουν τσάμπα, χωρίς κανέναν σωματικό κόπο.

Ναι είναι ψεύτικα και digital και κανένα virtual reality παιχνίδι και κανένα chat δεν θα σου δώσει τα συναισθήματα της πραγματική περιπέτειας και της πραγματικής επικοινωνίας πρόσωπο με πρόσωπο, αλλά όπως είδαμε και στην ταινία Matrix, ο ψηφιακός κόσμος έχει σχεδιαστεί για να περνάμε τέλεια, ενώ ο πραγματικός κόσμος απαιτεί διαρκή και πολύ προσπάθεια για να περνάς καλά.

Η προσπάθεια που κάνει τώρα η Ένωση Κατασκευαστών στις ΗΠΑ για να επανεντάξει τη μοτοσυκλέτα μέσα στη ζωή των νέων ανθρώπων έπρεπε να είχε γίνει πολλά χρόνια πριν και συγκεκριμένα στα τέλη των 80ies, όταν το λόμπι των ασφαλιστικών εταιρειών κατάφερε να περάσει στην κοινωνία το μήνυμα πως τα δίκυκλα είναι τα πιο επικίνδυνα μέσα μετακίνησης. Ένα μήνυμα που εδραιώθηκε στο μυαλό των γονιών των σημερινών νέων.   Πραγματικά ελπίζουμε να μην αποδειχτεί αυτή η προσπάθεια ως… απέλπιδα!

Επίσης ελπίζουμε να ξυπνήσουν και οι Ενώσεις κατασκευαστών και εμπόρων μοτοσυκλετών στην Ευρώπη και κυρίως στην Ελλάδα (δίπλωμα για 125cc στα 18; Στην ίδια ηλικία που μπορεί να οδηγάει Fiat Punto Nitro-Turbo με 400 άλογα;), όπου η Ε.Ε. ήδη έχει ξεκινήσει τις διαδικασίες για μια νέα επίθεση κατά των μοτοσυκλετών (διαβάστε το σχετικό μας άρθρο ΕΔΩ). Οι δράσεις υπέρ της προώθησης και προστασίας  του μοτοσυκλετισμού είναι απολύτως μηδενικές, όπως απολύτως μηδενικές είναι οι παρεμβάσεις σε οποιοδήποτε σοβαρό θέμα αφορά τον μοτοσυκλετισμό στην Ελλάδα.

  

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.