Επίθεση Aprilia στην γκάμα Yamaha, σχεδιάζει αντίπαλο και για το Niken!

Μία τρίκυκλη Aprilia!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/1/2022

Το Piaggio Group έχει την πρωτοκαθεδρία στα τρίκυκλα σκούτερ καθιερώνοντας με το MP3 μία ολόκληρη νέα κατηγορία. Έκαναν απίστευτη δουλειά για να εξελίξουν το σύστημα δύο τροχών εμπρός για χρήση σε σκούτερ μαζικής παραγωγής και ο κόπος τους ανταμείφθηκε όταν υπήρξε εμπορική ανταπόκριση. Και συνέχισαν επενδύοντας πάνω σε αυτό, δημιουργώντας και νέες εκδόσεις. Την επιτυχία αυτή του Piaggio Group ζήλεψε η Yamaha ξεκινώντας την δική της σειρά τρίκυκλων σκούτερ, μέχρι που το 2015 παρουσίασε στο Τόκυο το Niken, την πρώτη αντίστοιχης φιλοσοφίας μοτοσυκλέτα.

Μάλιστα η Yamaha είχε κάνει τότε λόγο για επιθυμία να αντικαταστήσει την κατηγορία των σκούτερ με δεκαεξάριδες τροχούς, με τρίκυκλα που προσφέρουν αυξημένη ενεργητική ασφάλεια. Ήμουν τότε ένας από τους μόλις 4-5 Ευρωπαίους δημοσιογράφους που όχι μόνο είχαν δει το Niken από κοντά, για πρώτη φορά, αλλά είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με την ομάδα που το δημιούργησε και να μου αναλύσουν το σκεπτικό τους πίσω από την κίνησή τους. Η ιστορία είναι γνωστή στους αναγνώστες. Αργότερα θα είχαμε την ευκαιρία να το οδηγήσουμε τόσο στις Άλπεις, όσο και στην Ελλάδα, συγκεντρώνοντας τα περίεργα βλέμματα των περαστικών και τις κορυφαίες τους ατάκες και να βρούμε και τα πρώτα σημεία που ήθελαν οπωσδήποτε βελτίωση, σε μία δοκιμή που ειπώθηκαν πράγματα που κανείς άλλος δεν είχε γράψει. Και μετά ήρθε και η ανανέωση του Niken με βελτιώσεις ακριβώς στα σημεία που είχαμε και εμείς επισημάνει. Προφανώς και δεν έγινε μία τρελή εμπορική επιτυχία, κανείς δεν περίμενε κάτι τέτοιο από το πιο συντηρητικό κοινό που υπάρχει: Τους μοτοσυκλετιστές. Κι όμως, το Niken προσπέρασε τις αρχικές προσδοκίες της Yamaha σημειώντας περισσότερες πωλήσεις από εκείνο που αρχικά είχε προβλέψει.

Η καλή του εμπορική πορεία, δεδομένου πάντα των δυνατοτήτων μίας μοτοσυκλέτας μόνης της, εκτός κατηγοριών, έστρεψε τα βλέμματα επάνω του και εξυπηρέτησε πλήρως τον επόμενο σκοπό της Yamaha: Να λάμψουν περισσότερο οι τρίτροχες επιλογές της στα σκούτερ! Το Piaggio Group που είχε κάνει κόπο να ξεκινήσει την κατηγορία των δύο τροχών εμπρός έβλεπε πως έχανε έδαφος γιατί η Yamaha μπορούσε πλέον δικαιωματικά να λέει πως έχει μεγαλύτερη εμπειρία σε ένα τέτοιο σύστημα, από την στιγμή που είχε βγάλει στην παραγωγή μία ολοκληρωμένη τρίκυκλη μοτοσυκλέτα.

Δεν ήταν έκπληξη λοιπόν που τον Σεπτέμβριο του 2020 είδαμε τα πρώτα σχέδια μίας τρίτροχης Aprilia που χρησιμοποιούσε ως βάση το παλαιότερο Mana 850 μία από τις πρώτες αυτόματες μοτοσυκλέτες. Καμία σχέση δεν έχει βέβαια η CVT μετάδοση του Mana 850 με το κιβώτιο διπλού συμπλέκτη της Honda, για παράδειγμα, αλλά ειδικά για την εποχή του, το Mana 850 ήταν μία διαφορετική και λειτουργική πρόταση, παρόλο που λέγαμε τότε στην δοκιμή του πως απελευρώνει πολύ νωρίς την μετάδοση και γίνεται έως και επικίνδυνο σταματώντας στα φανάρια, μέχρι να το συνηθίσει ο αναβάτης και να πάψει αυτό να τον απασχολεί.

Τώρα όμως, τον Ιανουάριο του 2022, επιστρέφουν ανανεωμένα τα σχέδια της Aprilia για μία μοτοσυκλέτα αντίστοιχη του Yamaha Niken πράγμα που δείχνει πως όχι μόνο οι Ιταλοί δεν το έχουν ξεχάσει, αλλά συνεχίζουν την εξέλιξή του, που αν κρίνουμε από το χρονοδιάγραμμα που ακολουθούν οι εταιρείες, θα πρέπει να έχουμε και τις πρώτες τελικές εικόνες του μέσα στον επόμενο χρόνο. Η εξέλιξη των σχεδίων δείχνει πως στην Aprilia έχουν δοκιμάσει διαφορετικά πράγματα και έχουν καταλήξει στην καλύτερη για αυτούς λύση. Βασική διαφορά πως δεν έχουμε τα διπλά πιρούνια από την εξωτερική πλευρά, τα ξίφη, όπως τα ονομάζει η Yamaha στο Niken, αλλά αντίθετα στο σχέδιο της Aprilia βλέπουμε μονόμπρατσα ψαλίδια που εδράζονται εσωτερικά και δεν γίνεται να μην ξυπνήσει μνήμες από Gilera CX125 που είχε ένα αντίστοιχης αντίληψης σύστημα ανάρτησης για τον εμπρός τροχό.

Στα νέα σχέδια δεν γίνεται χρήση του Aprilia Mana 850 ως βάση για τον κινητήρα, που είναι μάλλον καλό, παρότι ακόμη και τώρα ο δικύλινδρος V2 εκείνης της μοτοσυκλέτας δεν θα ήταν μακριά σε απόδοση. Με την επιλογή της CVT μετάδοσης δεν συμφωνούμε και τόσο, αλλά επειδή τα πράγαμτα εξελίσσονται, θα περιμένουμε να το οδηγήσουμε, αν τελικά πράγματι μας δώσουν μία τέτοια πρόταση. Είναι όμως βασικό που μέσα σε ενάμιση σχεδόν χρόνο, τα σχέδια επιστρέφουν ξεχνώντας το Niken.

Η Aprilia, όπως εξηγήσαμε, έχει λόγους να στοχεύει το Niken και όχι τόσο για τις λιγοστές πωλήσεις μίας τρίκυκλης μοτοσυκλέτας, αλλά έτσι κι αλλιώς επιτίθεται κατά μέτωπο στην Yamaha, τόσο με τα Tuono 660 και RS660, όσο και με το Tuareg 660 και το νέο μοντέλο που ετοιμάζει, αντίστοιχο του Tracer 700. Επίθεση παντού λοιπόν και μιας και μιλάμε για επίθεση σε γκάμα, ας μην ξεχνάμε πως παράλληλα και η Triumph κάνει ολομέτωπη επίθεση με Trident 660, Tiger 660 Sport και το νέο on-off 660 που θα δούμε αρκετά πιο μετά. Όλοι εναντίων όλων λοιπόν, ακόμη και στα τρίκυκλα…

Το Niken είναι κανονική μοτοσυκλέτα, και σπορ μάλιστα...

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”