Έρευνα για τους ρύπους από τα ελαστικά οχημάτων κλείνει το μάτι σε νέες Euro προδιαγραφές

Καθαρίζοντας τους κινητήρες ήρθε η όρεξη και για "επιδόρπιο"
Από το

motomag

9/6/2022
Η βρετανική εταιρεία Emissions Analytics, που θεωρείται κορυφαία στον κόσμο σε επιστημονικές μετρήσεις ρύπων, δημοσίευσε τα αποτελέσματα έρευνας στην οποία τα αιωρούμενα μικροσωματίδια που προέρχονται από τη φθορά των ελαστικών οχημάτων, αποδεικνύονται 1.850 φορές πιο επικίνδυνα από τους ρύπους κινητήρων.
 
Σε ανάλογη έρευνα του 2020, η ίδια εταιρεία είχε διαπιστώσει πως οι ρύποι από τη φθορά των ελαστικών οχημάτων (σσ. Οι έρευνες αφορούν σε αυτοκίνητα και όχι σε μοτοσυκλέτες) ήταν 1.000 φορές χειρότεροι από τους ρύπους των εξατμίσεων.
 
Η παραπάνω έρευνα είχε προκαλέσει αρκετές αντιδράσεις, ειδικά από τις εταιρείες ηλεκτρικών αυτοκινήτων, τα οποία λόγω του μεγάλου βάρους τους (βλ. μπαταρίες) φθείρουν ταχύτερα τα ελαστικά, μειώνοντας έτσι το «πράσινο» αποτύπωμα των εν λόγω οχημάτων.
 
Έκτοτε, η Emissions Analytics συνέχισε να αναλύει τους ρύπους των ελαστικών, σε ακόμα μεγαλύτερη έκταση, με λεπτομερείς χημικές αναλύσεις σε εκατοντάδες νέα ελαστικά, και με τη συνεργασία του National Physical Laboratory της Βρετανίας.
 
Το τελικό συμπέρασμα της νέας έρευνας της εταιρείας για το 2022 είναι πως οι ρύποι από τη φθορά ελαστικών οχημάτων είναι ακόμα μεγαλύτεροι από ότι είχε δείξει η προηγούμενη έρευνα, με μάζα 1.850 φορές μεγαλύτερη από ότι η μάζα των ρύπων από τους κινητήρες.
 
Όπως βέβαια επισημαίνει και η Emissions Analytics το παραπάνω αποτέλεσμα θα πρέπει να διαβαστεί με προσοχή, και να αποφευχθούν τα βιαστικά συμπεράσματα.
 
Ο Nick Molden της Emissions Analytics αναφέρει πως: «οι εξατμίσεις είναι τόσο καθαρές πια, που αν ξεκινούσαμε να μετράμε από το μηδέν, ίσως να μην χρειαζόταν καν νέα νομοθεσία για ελέγξεις τους ρύπους τους».
 
Η έρευνα καταδεικνύει πως οι ρύποι των ελαστικών είναι πολύ χαμηλότεροι σε νέα αυτοκίνητα, ενώ αυξάνονται ανάλογα τη μάζα του οχήματος και την επιθετικότητα της οδήγησης.
 
Οι ρύποι από τους κινητήρες συνεχώς μειώνονται, καθώς οι καταλύτες γίνονται ολοένα και πιο αποδοτικοί, και με τα αυτοκίνητα να προετοιμάζονται στην Ε.Ε. για τις επερχόμενες Euro 7 προδιαγραφές, αυτοί αναμένονται να μειωθούν ακόμα περισσότερο.
 
Αντίθετα, λόγω της αυξανόμενης δημοτικότητας στα βαρύτερα ηλεκτρικά οχήματα, οι ρύποι από τα ελαστικά συνεχώς αυξάνονται.
 
Για τη μέτρηση των ρύπων, η Emissions Analytics χρησιμοποίησε ζυγαριές υψηλής ακρίβειας για να ζυγίσει και τους 4 τροχούς -ελαστικά και ζάντες- μετά την τοποθέτηση νέων ελαστικών, και κατόπιν όταν τα ελαστικά είχαν διανύσει τουλάχιστον 1.600 χλμ. σε πραγματικές συνθήκες στον δρόμο φορεμένα σε μια Mercedes C-Class.
 
Η παραπάνω μέθοδος συνδυάστηκε με ένα σύστημα συλλογής δειγμάτων που βρισκόταν σε ένα σταθερό σημείο ακριβώς πίσω από κάθε ελαστικό, και κατεύθυνε τα δείγματα σε έναν αναλυτή πραγματικού χρόνου που μετρούσε το μέγεθος της διασποράς των σωματιδίων ελαστικού σε μάζα και αριθμό. Συνήθως, τα σωματίδια είχαν μέγεθος μεταξύ 10 μικρομέτρων και 6 νανομέτρων.
 
Ο παραπάνω συνδυασμός επέτρεψε στην εταιρεία να υπολογίσει τόσο τη διαφορά σε μάζα μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου σταδίου, αλλά και την αναλογία των σωματιδίων που ήταν πιθανό να παραμείνουν αιωρούμενα στον αέρα.
 
Όσον αφορά στους ρύπους των εξατμίσεων, κι αυτοί μετρήθηκαν σε πραγματικές συνθήκες με βενζινοκίνητα αυτοκίνητα.
 
Μια σημαντική διαφορά μεταξύ των σωματιδίων από τους ρύπους ελαστικών και εξατμίσεων είναι πως η μεγαλύτερη ποσότητα από τα πρώτα καταλήγει στο έδαφος και στο νερό, ενώ η μεγαλύτερη ποσότητα από τα δεύτερα αιωρείται στον αέρα για κάποια περίοδο, επηρεάζοντας έτσι αρνητικά την ποιότητα του.
 
Το συμπέρασμα αυτό υποστηρίζεται από τα αποτελέσματα της Emissions Analytics, που αποκαλύπτουν πως το 11% των ρύπων από τα ελαστικά είναι μικρότερο από 2.5 μικρόμετρα σε διάμετρο, το όριο (PM2.5) που καθορίζει την σκόνη μικροσωματιδίων που μπορεί να αιωρηθεί. Κατά συνέπεια, οι ρύποι των ελαστικών είναι πιθανότερο να κυμαίνονται στα 8 mg/km, που παρόλα αυτά συνεχίζει να είναι 400 φορές υψηλότερη τιμή από εκείνη των ρύπων των εξατμίσεων.
 
Το πόσο επικίνδυνα μπορεί να είναι τα μικροσωματίδια που προέρχονται από τα ελαστικά αυτοκινήτων εξαρτάται από το πόσο τοξικά είναι. Τα ελαστικά των αυτοκινήτων βασίζονται πλέον σε συνθετική γόμα που προέρχεται από πετρέλαιο, παρά από φυσικό καουτσούκ, μαζί με διάφορα πρόσθετα. Η χημική ανάλυση της Emissions Analytics, έδειξε εκατοντάδες διαφορετικά μείγματα σε κάθε ελαστικό, με ένα σημαντικό ποσοστό να είναι αρωματικοί υδρογονάνθρακες, κάποιοι εκ των οποίων είναι αποδεδειγμένα καρκινογόνοι.
 
Στην έρευνα αποδείχτηκε πως τα λιγότερο τοξικά ελαστικά είναι κατά το ένα τρίτο λιγότερο τοξικά από τα χειρότερα -κάτι που θα αποτελέσει το θέμα μελλοντικής ανακοίνωσης. Έτσι, τα ελαστικά δεν διαφέρουν μόνο στον δείκτη φθοράς αλλά και στην χημική σύσταση και στην τοξικότητα. Το εύρημα αυτό θα μπορούσε να μας δείξει τον δρόμο για να μειώσουμε τη φθορά και την τοξικότητα των ελαστικών μέσω κινήτρων και προδιαγραφών.
 
Η Emmisions Analytics ανακοίνωσε πως θα δημοσιεύσει άμεσα τη χημική σύσταση και την τοξικότητα για εκατοντάδες διαφορετικά ελαστικά, σε μια συνδρομητική βάση.
 
Η εταιρεία αναφέρει πως στόχος της είναι να ρίξει φως σε έναν τομέα στον οποίο δεν έχει γίνει η απαραίτητη έρευνα, ενώ τώρα έχει προσελκύσει τα φώτα της δημοσιότητας, λόγω της αυξανόμενης δημοτικότητας των βαρύτερων ηλεκτρικών αυτοκινήτων και των ολοένα και πιο καθαρών κινητήρων.
 
«Δεν θέλουμε να κόψουμε την οδήγηση στους οδηγούς, ή να εφεύρουμε εντελώς νέα ελαστικά. Αν όμως αποκλείσουμε τα χειρότερα ελαστικά, ή αν τα φέρουμε στα επίπεδα των καλύτερων, θα κάνουμε μεγάλη διαφορά.» 
 
Όπως φαίνεται, η έρευνα της Emmisions Analytics «στρώνει το χαλί» στην υιοθέτηση Euro προδιαγραφών ρύπων και για τα ελαστικά οχημάτων, και αναμένουμε με ενδιαφέρον τη συνέχεια.
 
Θα υιοθετήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα αποτελέσματα της έρευνας; Θα δούμε τα ελαστικά να αποκτούν Euro προδιαγραφές τοξικότητας και φθοράς; Και τι θα σημάνει αυτό για το περιβάλλον, αλλά και για την τσέπη του καταναλωτικού κοινού;

MotoGP: Ο Brad Binder κοιτάζει προς το WSBK και τη Ducati για το 2027

Χωρίς θέση στα Grand Prix - Στο προσκήνιο η Aruba Ducati αλλά και ιδιωτικές ομάδες
Binder WSBK
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Το μέλλον του Brad Binder παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ερωτηματικά της αγοράς αναβατών για το 2027, καθώς ο Νοτιοαφρικανός φαίνεται πως δεν θα συνεχίσει με την KTM. Σύμφωνα με πληροφορίες από το paddock, η πλευρά του έχει ήδη ξεκινήσει επαφές με ομάδες του WorldSBK, με τη Ducati να αποτελεί τον βασικό στόχο.

Οι εξελίξεις στην αγορά αναβατών των MotoGP συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό και το όνομα του Brad Binder βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο. Η KTM φέρεται να έχει αποφασίσει να προχωρήσει με νέο δίδυμο αναβατών για το 2027, αποτελούμενο από τους Alex Marquez και Fabio Di Giannantonio, αφήνοντας τον Νοτιοαφρικανό εκτός των μελλοντικών της σχεδίων.

Με τις διαθέσιμες θέσεις στα MotoGP να λιγοστεύουν, ο μάνατζέρ του, Jeremy Debize, έχει ήδη αρχίσει να εξετάζει εναλλακτικές λύσεις εκτός της κορυφαίας κατηγορίας.

Μία από αυτές οδηγεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike και συγκεκριμένα στην Aruba Ducati, η οποία αναμένεται να βρεθεί σύντομα σε αναζήτηση αναβάτη, καθώς ο Nicolo Bulega ετοιμάζεται για τη μετάβασή του στα MotoGP, πιθανότατα με την ομάδα της VR46.

Η πρώτη επιλογή της Aruba Ducati ήταν ο Raul Fernandez, αναβάτης MotoGP με ισχυρούς δεσμούς με τον επικεφαλής της ομάδας, Serafino Foti. Ωστόσο, το σενάριο αυτό φαίνεται να έχει πλέον εγκαταλειφθεί, καθώς ο Ισπανός φέρεται να έχει ανανεώσει τη συνεργασία του με την Trackhouse και για την επόμενη σεζόν.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο Binder εμφανίζεται ως μία από τις διαθέσιμες και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες επιλογές για τη Ducati. Παρ' όλα αυτά, οι άνθρωποι του Borgo Panigale δεν δείχνουν διάθεση να βιαστούν. Η πρόθεσή τους είναι να περιμένουν να ξεκαθαρίσει πλήρως το τοπίο στα MotoGP πριν λάβουν οριστικές αποφάσεις για το WorldSBK.

Η Aruba Ducati εξακολουθεί να αποτελεί τον πιο ελκυστικό προορισμό για οποιονδήποτε αναβάτη επιθυμεί να πρωταγωνιστήσει στο πρωτάθλημα παραγωγής, έχοντας στη διάθεσή της την Panigale V4R, τη μοτοσυκλέτα που θεωρείται το σημείο αναφοράς της κατηγορίας.

Γνωρίζοντας ότι η αναμονή μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη, ο Binder και το περιβάλλον του εξετάζουν παράλληλα και άλλες λύσεις μέσα στο στρατόπεδο της Ducati. Στο τραπέζι βρίσκονται θέσεις σε ιδιωτικές ομάδες, όπως η Go Eleven, όπου το μέλλον του Lorenzo Baldassarri παραμένει αβέβαιο, αλλά και η Barni Ducati, στην οποία δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει η κατάσταση γύρω από τον Alvaro Bautista.

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως ο Binder δεν είναι ο μοναδικός αναβάτης του MotoGP που εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο μετάβασης στο WorldSBK. Αντίστοιχες κινήσεις φέρεται να κάνει και ο Franco Morbidelli, ο οποίος μέσω του manager του, Gianluca Falcioni, πραγματοποίησε επαφές στο Misano ώστε να διερευνήσει τις διαθέσιμες επιλογές για το 2027, με τον ίδιο τον Foti της εργοστασιακής Ducati Aruba να έχει δηλώσει ανοιχτά πως η ομάδα θα προτιμούσε έναν Ιταλό αναβάτη και πως εξετάζει την περίπτωση του Morbidelli μεταξύ άλλων.

Το βέβαιο είναι πως η καλοκαιρινή περίοδος αναμένεται ιδιαίτερα κινητική στην αγορά των αναβατών, καθώς αρκετά ονόματα των MotoGP αναζητούν το επόμενο βήμα της καριέρας τους. Και στο paddock του WorldSBK βρίσκεται η Panigale V4R με όποια ομάδα τη διαθέτει να κρατά το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί, τουλάχιστον μέχρι νεωτέρας.