Έρχεται νέο Streetfighter 1000 από τη Honda: Με ακραία προσωπικότητα και με φτερά

…και πλαίσιο σαν Ducati!!!!!!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/10/2022

Τα επίσημα σχέδια με τις πατέντες που κατέθεσε η Honda για ένα τετρακύλινδρο εν σειρά streetfighter στις αρμόδιες υπηρεσίες της Ιαπωνίας έχουν τεράστιο ενδιαφέρον, τόσο ως προς τις μηχανολογικές επιλογές της Ιαπωνικής εταιρείας, όσο και ως προς τη θέση του μέσα στην σημερινή γκάμα μοντέλων της.

Αυτή τη στιγμή η Honda έχει το CB1000R Neo Sport Cafe, μια μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιεί ως βάση τον κινητήρα του CBR 1000 RR Fireblade του 2004 με διάμετρο εμβόλου στα 75mm και διαδρομή στα 56,5mm, προσαρμοσμένο στις Euro 5 προδιαγραφές.

Ο χαρακτήρας της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας είναι περισσότερο εκείνος ενός sport-roadster και η Honda είχε τονίσει κατά την διεθνή του παρουσίαση, πως στόχος της ήταν να δώσει στο κοινό μια μεγάλη και σύγχρονη γυμνή μοτοσυκλέτα με την παραδοσιακή ιαπωνική ποιότητα κατασκευής.

Όμως στα σχέδια που βλέπουμε στις πατέντες, είναι ξεκάθαρο πως η Honda ετοιμάζει ένα σκληροπυρινικό Streetfighter, με αιχμηρή εμφάνιση και… φτερά για downforce!

Προς το παρόν δεν είναι βέβαιο αν θα αντικαταστήσει  το υπάρχουν CB1000R ή αν θα ονομάζεται CB1000RR-R και θα προστεθεί στη γκάμα της ιαπωνικής εταιρείας. Πιθανόν να ονομάζεται και Hornet 1000, αφού πλέον το όνομα ήρθε ξανά στην επικαιρότητα με το ολοκαίνουριο δικύλινδρο Hornet 750 που παρουσιάστηκε στην Intermot πριν μερικές ημέρες.

Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μια εντελώς διαφορετικής φιλοσοφίας μοτοσυκλέτα σε σχέση με το CB1000R και έχει τεράστιες διαφορές στα μηχανικά μέρη.

Η πιο τρανταχτή διαφορά είναι στο σχεδιασμό του πλαισίου, όπου η Honda επαναφέρει την αρχιτεκτονική των Pivotless πλαισίων που χρησιμοποιούσε σε αρκετά μοντέλα της στο τέλος των 90ies και στις αρχές του 2000.

Και σε αυτό το σημείο οι οπαδοί της Honda και οι οπαδοί της Ducati μπορούν να στήσουν έναν θαυμάσιο καβγά για το ποιος είχε πρώτος την ιδέα...

Όσο τραβάνε τα μουστάκια τους και σφάζονται μεταξύ τους, εμείς μπορούμε με την ησυχία μας να παρατηρήσουμε πως το αλουμινένιο πλαίσιο δένει εμπρός στα κάρτερ του κινητήρα και το πίσω τμήμα του αγκαλιάζει από κάτω το σύστημα ψεκασμού, καταλήγοντας στο κέντρο του πίσω μέρος των κάρτερ. Εκεί κανονικά έπρεπε να βρίσκεται το πίσω αμορτισέρ, όμως οι σχεδιαστές της Honda το έχουν πλέον τοποθετήσει δίπλα από τον κινητήρα, χρησιμοποιώντας ένα τριγωνικό μοχλικό σύστημα που μεταφέρει τις δυνάμεις από το μονόμπρατσο ψαλίδι στο πίσω τμήμα του αμορτισέρ.

Το εμπρός τμήμα του αμορτισέρ δένει απευθείας στην κεφαλή του κινητήρα. Η όλη φιλοσοφία του πλαισίου θυμίζει πολύ τα δικύλινδρα Ducati Panigale και χρησιμοποιεί τον κινητήρα ως το βασικό δομικό στοιχείο με στόχο την μείωση του βάρους και την ακαμψία.

Ο κινητήρας από την άλλη μεριά μάλλον θα είναι από τα Fireblabe του 2008 με την μεγαλύτερη διάμετρο εμβόλου και την μικρότερη διαδρομή. Ο βασικός στόχος σε αυτή τη μοτοσυκλέτα είναι η ανταγωνιστική ιπποδύναμη, δηλαδή πάνω από 160-170 ονομαστικούς ίππους.

Πράγματι, στα σχέδια φαίνονται δύο μεγάλα σε μέγεθος ψυγεία για τα υγρά του κινητήρα, αντί για μόλις του ενός μικρού ψυγείου που έχει τώρα το CB1000R.

Από τα σχέδια είναι δύσκολο να βγάλεις συμπεράσματα για τις αναρτήσεις, τα φρένα και τα ηλεκτρονικά, όμως θα ήταν απίθανο να μην έχει από τα καλύτερα που διαθέτει η Showa και η Nissin αν θέλει να βρεθεί στο ίδιο επίπεδο με τις βασικές εκδόσεις των BMW S1000R, Ducati Streetfighter V4, Yamaha MT-10 και Aprilia Tuono 1100.  

Η τεράστια σε όγκο εξάτμιση με τον εξίσου τεράστιο διπλό καταλύτη κάτω από τον κινητήρα, είναι αναγκαίο κακό για τις προδιαγραφές Euro 5+ που θα αρχίσουν να ισχύουν όταν αυτή η μοτοσυκλέτα βρεθεί στα καταστήματα.

Τα φτεράκια στις άκρες του ψυγείου είναι καλοδεχούμενα σε μια μοτοσυκλέτα streetfighter που θέλει να κάνει γρήγορους γύρους σε πίστα και στο σημείο που βρίσκονται φαίνεται πως θα κάνουν δουλειά και δεν είναι μόνο για εφέ στην καφετέρια.

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.