Eric Geboers 1962 – 2018: Ο παγκόσμιος που έφυγε νωρίς [video]

Μαχητής ως το τέλος…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/5/2018

Πέντε φορές παγκόσμιος πρωταθλητής και ο πρώτος στον κόσμο που πήρε το παγκόσμιο και στις τρεις κατηγορίες, 125 – 250 & 500, ο Geboers ήταν μία χαρισματική φυσιογνωμία εξαιτίας της οποίας κέρδισε το παρατσούκλι 'The Kid'

Γεννημένος στις 5 Αυγούστου του 1962, ο παγκόσμιος Eric Geboers έχασε την ζωή του στις 6 Μαΐου 2018, στα παγωμένα νερά μία λίμνης, όταν πήδηξε για να σώσει το κουτάβι που είχε υιοθετήσει λίγες ημέρες πριν…

αριστερά ο Eric Geboers σε πρόσφατη φωτογραφία, δεξιά οι έρευνες για τον εντοπισμό του:

Η σωρός του ανασύρθηκε το απόγευμα της Δευτέρας, όταν και ανακαλύφθηκε από τους διασώστες που τον αναζητούσαν:

«Είναι ένα τραγικό περιστατικό» αναφέρει ο δήμαρχος Paul Rotthier στην περιφέρεια του οποίου υπάρχει η μικρή λίμνη Miramar, στην οποία ο Geboers έκανε βόλτα με την βάρκα του. Η λίμνη δημιουργήθηκε από την εκσκαφή άμμου και έχει ιδιαίτερα παγωμένα νερά και δυνατό ρεύμα, όπως εξηγεί ο δήμαρχος στην ενημέρωσή του: «Αμέσως μόλις ο Eric έπεσε στο νερό, ήρθε αντιμέτωπος με τον κίνδυνο. Ένας ακόμη που επέβαινε στην βάρκα έκανε μία προσπάθεια να τον σώσει, αλλά χρειάστηκε αμέσως να την εγκαταλείψει ειδοποιώντας τις αρχές». Η πυροσβεστική υπηρεσία έθεσε αμέσως δύτες στην υπηρεσία της έρευνας καθώς και μία βάρκα εξοπλισμένη με sonar και ραντάρ βυθού, καθώς και υποβρύχιο drone που εξέταζε τον βυθό, ωστόσο οι έρευνες αναγκαστικά διακόπηκαν τα ξημερώματα στις 2:30 για να συνεχίσουν με το πρώτο φως του ήλιου, έχοντας ήδη χάσει τις ελπίδες να βρεθεί εν ζωή. Τελικά οι έρευνες ανακάλυψαν την σωρό του Eric το απόγευμα της Δευτέρας…

Σταματώντας την αγωνιστική δράση στο παγκόσμιο Motocross, έχοντας αγωνιστεί με την Honda, (HRC μαζί Dave Thorpe &Andre Malherbe) αλλά και την Suzuki, ανέλαβε με τον μεγάλο του αδερφό και επίσης αγωνιζόμενο, Sylvain Geboers την εργοστασιακή ομάδα της Suzuki. Παράλληλα οργάνωσε πολλά Βελγικά πρωταθλήματα και συνέχισε να αγωνίζεται στα αυτοκίνητα.

Στη διάρκεια της αγωνιστικής του δράσης, ο Geboers είχε 38 νίκες σε μία πολύ απαιτητική περίοδο του αθλήματος, που οι αγωνιζόμενοι είχαν ταυτόχρονα πολλούς ρόλους και χρειαζόταν μόνοι τους να αντιμετωπίζουν τις περισσότερες δυσκολίες που προκύπταν. Στην διάρκεια της καριέρας του αυτό σταδιακά θα άλλαζε, όμως του έδωσε πολύτιμη εμπειρία που αργότερα την έθεσε υπό τις υπηρεσίες των Βέλγων αναβατών Clement Desalle και Kevin Strijbos, καθώς και μία αξιοθαύμαστη δυνατότητα να προσπερνά τις δυσκολίες τις τελευταίας στιγμής, πάντα με το χαμόγελο. Αυτό το χαρακτηριστικό του, που ήταν συνέχεια χαμογελαστός, και το μικρό του ανάστημα, διαμετρικά αντίθετο από το ταλέντο του, αποτέλεσαν την βάση για το παρατσούκλι 'The Kid', που ο ίδιος απολάμβανε ιδιαίτερα. Ο Geboers επισκεπτόταν συχνά την λίμνη και είχε μόλις υιοθετήσει τα κουτάβια, όπως φαίνεται στην φωτογραφία, πέφτοντας χωρίς κανέναν δισταγμό στα παγωμένα νερά, για να γλιτώσει το ένα από δύο που γλίστρησε κατά την διάρκεια της βόλτας…

Συλλυπητήρια στην οικογένεια του 55χρονου παγκόσμιου πρωταθλητή…

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.