Έξι χώρες μέλη της Ε.Ε. αρνούνται να υπογράψουν την απαγόρευση πωλήσεων βενζινοκίνητων οχημάτων

"Μαραίνεται" η Πράσινη Συμφωνία, με τις φωνές να πληθαίνουν για περισσότερες εναλλακτικές λύσεις πέρα από την ηλεκτροκίνηση!
Μαραίνεται η πράσινη συμφωνία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/3/2023

Έξι κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρνούνται να υπογράψουν την απαγόρευση πωλήσεων βενζινοκίνητων αυτοκινήτων και βαν που η Επιτροπή εισηγείται να ισχύσει από το 2035, με τους αντιδρώντες να καλούν για περισσότερες εναλλακτικές λύσεις στην Πράσινη Συμφωνία, όπως τα συνθετικά καύσιμα, ώστε να μην πληγούν κατασκευαστές και ιδιοκτήτες οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης.

Σημειώστε πως η Πράσινη Συμφωνία της Ε.Ε. συνεχίζει να μην κάνει την παραμικρή αναφορά στη μοτοσυκλέτα, όμως είναι 100% σίγουρο πως θα την επηρεάσει στο άμεσο μέλλον.

Θυμίζουμε πως στις 27 Οκτωβρίου του 2022, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωκοινοβούλιο και τα κράτη μέλη της Ένωσης συμφώνησαν σε ένα σχέδιο μετάβασης από τα βενζινοκίνητα στα ηλεκτροκίνητα οχήματα, με κομβικό σημείο την απαγόρευση πώλησης καινούργιων αυτοκινήτων και βαν με θερμικό κινητήρα από το 2035.

Στη συμφωνία υπήρχε ένα μικρό παράθυρα για τον κινητήρα εσωτερικής καύσης, μια μη δεσμευτική ρήτρα που ζητούσε από την Επιτροπή να εξερευνήσει τις δυνατότητες για εναλλακτικές μορφές κίνησης μηδενικών ρύπων, όπως τα συνθετικά καύσιμα. Όμως την ίδια στιγμή ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής και υπεύθυνος για την Πράσινη Συμφωνία (Green Deal) Frans Timmermans, δήλωσε ευθέως πως δεν έβλεπε μέλλον σε εναλλακτικούς δρόμους πέρα από τα ηλεκτρικά οχήματα με μπαταρίες.

Το επόμενο βήμα στη διαδικασία ήταν η υιοθέτηση της συμφωνίας από το Ευρωκοινοβούλιο. Εκεί φάνηκε πως θα υπήρχαν αντιδράσεις, όμως στις 15 Φεβρουαρίου του 2023 το Ευρωκοινοβούλιο υιοθέτησε τη νέα συμφωνία με 340 ψήφους υπέρ, 279 κατά και 21 αποχές. Οι κατασκευαστές οχημάτων με θερμικό κινητήρα ενώθηκαν στη συμμαχία των συνθετικών καυσίμων με την ονομασία E-Fuel Alliance και συνέχισαν να αντιδρούν μέσω διαδικτύου.

Τώρα, ούτε μια εβδομάδα πριν τα κράτη μέλη της E.E. κληθούν να επικυρώσουν τη συμφωνία, η νέα ιταλική κυβέρνηση ανακοίνωσε πως τελικά δεν θα την υπογράψει, ανακοίνωση την οποία ακολούθησαν παρόμοιες δηλώσεις από Γερμανία., Πολωνία, Τσεχία, Βουλγαρία και Πορτογαλία. Αργότερα στους αρνητές προσχώρησε και η Αυστρία, που ανακοίνωσε πως δεν θα δεχτεί νομοθεσία που να εστιάζει μόνο σε μία εναλλακτική λύση, εξαιρώντας όλες τις υπόλοιπες. Κάπως έτσι, η υπογραφή της συμφωνίας στις 7 Μαρτίου 2023 αναβλήθηκε!

Εισερχόμαστε έτσι σε μια πρωτόγνωρη περίοδο, όπου είτε θα πιεστούν οι αρνητές για να υπογράψουν τη συμφωνία που έχει ψηφιστεί από το Ευρωκοινοβούλιο, είτε θα πρέπει να βρεθεί (άμεσα) μια εναλλακτική, κοινά αποδεκτή λύση που θα μας βγάλει από το αδιέξοδο.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.